Μου διηγείτο κάποιος, που έφυγε από αυτόν τον κόσμο πολύ πρόωρα, αλλά όμως πολύ ώριμα: «Βρέθηκα σε ένα φημισμένο μοναστήρι κάποια στιγμή, συνοδεύοντας ένα φίλο που είχε χάσει τον νεαρό γιό του σε...
Μου διηγείτο κάποιος, που έφυγε από αυτόν τον κόσμο πολύ πρόωρα, αλλά όμως πολύ ώριμα: «Βρέθηκα σε ένα φημισμένο μοναστήρι κάποια στιγμή, συνοδεύοντας ένα φίλο που είχε χάσει τον νεαρό γιό του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα και είχε κάνει τάμα.
Εγώ δεν είχα καμιά σχέση με την εκκλησία, αλλά το έκανα για χάρη του.
Κάποια στιγμή και ενώ καθόμασταν έρχεται ένας μοναχός και μας λέει: «Ελάτε να εξομολογηθείτε.
Σας περιμένει ο γέροντας». Δεν το πολυσκέφτηκα, γιατί ο μοναχός ήταν απόλυτος.
Πήγα λοιπόν και ο ηγούμενος μου λέει: «Τι έχεις να πείς;». Και εγώ του απάντησα: «Όλα τα έχω κάνει, εκτός από το να σκοτώσω και να έχω πάει με άντρα». Ο ηγούμενος θύμωσε και άρχισε να φωνάζει: «Είσαι απαράδεκτος! Κοροιδεύεις! Σήκω φύγε!». Ο άντρας, που εννοούσε αυτό που είχε πεί, έφυγε απορημένος.
Θα περίμενε κανείς να κόψει αηδιασμένος κάθε σχέση με την Εκκλησία, αλλά σκέφθηκε ότι όντως θα ήθελε να μιλήσει για τη ζωή του.
Ο ίδιος διηγείτο ότι φοβισμένος από την επώδυνη εμπειρία του με τον ηγούμενο άρχισε να ψάχνει για πολύ καιρό, μέχρι να βρεί κάποιον που να μπορεί να του εμπνεύσει την εμπιστοσύνη.
Το πρόσωπό του έλαμπε, όταν μίλαγε για την πρώτη γνήσια εξομολόγησή του.
Ο χρόνος, έλεγε, είχε χαθεί.
Δεν είχε συνειδητοποιήσει πόσες ώρες διήρκεσε, αλλά μετά ένοιωθε πραγματικά σαν να πέταγε.
Παραστατικά περιέγραφε: «Έδιωξα από μέσα μου πολλές νταλίκες με μπάζα». Όσο πιο άσχημα τα ανομήματα, τόσο μεγαλύτερη η χαρά για την επιστροφή.
Είναι ώρα για νουθεσίες και συμβουλές; Ο εξομολογούμενος έχει ξαναγεννηθεί και νιώθει τόσο ευάλωτος, όσο το μωρό στην ώρα της γέννησής του.
Έχει ανάγκη την φροντίδα, την ενθάρρυνση, το τρυφερό βλέμμα.
Έχει την ανάγκη να κληθεί να συμμετάσχει στο γεύμα με τον «μόσχο τον σιτευτό». Είναι τότε η κατάλληλη στιγμή για να του πούμε να κρατηθεί μακριά από το ποτήριο της ζωής; Θα τον τιμωρήσουμε γιατί άργησε να γευτεί την Αναστάσιμη χαρά; Έχω συχνά ζήσει την αγωνία όλων εκείνων των τίμιων ιερέων που αναρωτιούνται για το εάν η οικονομία που διέπει τη στάση τους στην εξομολόγηση είναι σωστή ή μήπως υπερβάλλουν στην έγνοια τους για τους ανθρώπους.
Δεν έχω όμως γίνει μέτοχος αντίστοιχης αγωνίας από ιερείς που τείνουν να είναι δικαστές και ενοχοποιητικοί για τις ανεπάρκειες των συνανθρώπων τους.
Αυτοί είναι απολύτως σίγουροι ότι πράττουν το σωστό και μάλιστα θεωρούν ότι θα έπρεπε να ήταν ακόμη πιο τιμωρητικοί.
Άραγε πως έχουν προκύψει τόσοι Παλαιοδιαθηκικοί ιερείς, όταν διαβάζουν καθημερινά στο Ευαγγέλιο του Χριστού, «ου γαρ ήλθον ίνα κρίνω τον κόσμον, αλλ' ίνα σώσω τον κόσμον» (Ιωάν. 12: 47); Η διάκριση δεν έγκειται στην επιείκεια του πνευματικού, αλλά στη συνειδητοποίηση ότι μπροστά του ευρίσκεται, όχι ένας κάποιος ακόμη άνθρωπος, αλλά ένας μοναδικός ανεπανάληπτος άνθρωπος, μια εικόνα του Θεού, που ζητά την αποκατάστασή της.
Διάκριση είναι η συνειδητοποίηση της προσωπικής σου ανεπάρκειας να συναντήσεις το πραγματικό πρόσωπο του άλλου, δίχως να το κατηγοριοποιήσεις στα δικά σου δεδομένα.
Διάκριση είναι να περιορίσεις τον εγωισμό σου, που έχει εύκολη άποψη για όλα, και να προσπαθήσεις να αντιληφθείς αυτό που σε υπερβαίνει.
Διάκριση είναι να υπερβείς τη μίζερη θρησκευτική αντίληψη και να αποκτήσεις μια πίστη που θα μπορεί να περιλάβει και τον εξομολογούμενο που σε δυσκολεύει.
Διάκριση είναι να μην εξηγείς τα ίδια συμπτώματα με τον ίδιο τρόπο αλλά να αναζητάς τις διαφορετικές αιτίες που τα προκάλεσαν.
Διάκριση είναι να μην καταστέλλεις τα συμπτώματα μέ θεραπείες που καταστέλλουν τον όλο άνθρωπο.
Διάκριση είναι να ανακαλύπτεις νέα μονοπάτια που δεν γνώριζες ως τότε, προκειμένου να συναντήσεις τον πάσχοντα άνθρωπο.
Διάκριση είναι να μην ενοχοποιείς τον εξομολογούμενο, αλλά ούτε να τον καθησυχάζεις.
Διάκριση είναι να είσαι αυστηρός, αλλά να αποπνέεις γλυκύτητα.
Διάκριση είναι να είσαι τρυφερός, αλλά να παράγεις ευθύνη.
Διάκριση, τελικά, είναι να κάνεις μαθητεία στον τρόπο που ο Ιησούς προσέγγιζε ιαματικά τον κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως πάθησης. ---------------▪︎-------------▪︎------------▪︎---------▪︎--- Δημήτρης Καραγιάννης, απόσπασμα από το κείμενο του στο βιβλίο-συλλογικό τόμο: Το φως που ελευθερώνει. Εκδόσεων Έν πλώ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους