Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Columnae Herculis τις αποκαλούσαν οι Ρωμαίοι, Ηράκλειες Στήλες τις μάθαμε στο σχολείο: η φράση που χρησιμοποιούταν για τα ακρωτήρια είναι εκατέρωθεν του Στενού του Γιβραλτάρ.

Η βόρεια στήλη είναι ο Βράχος του Γιβραλτάρ και η νότια το επιβλητικό Μόντε Άτσο στη Θέουτα. Η Θέουτα στην αρχαιότητα ονομαζόταν Αβίλη με σημαντική ελληνική παρουσία, από την Abyla που σημαίνει «βουνό του θεού». Καθότι υπάρχουν επτά λόφοι που περιβάλλουν, οι «επτάδελφοι» στα λατινικά αναφέρονται ως «septem fratres», εξ ου και η Αμπίλα σταδιακά μετονομάστηκε σε Septem, Septa και πλέον Ceuta (στα πορτογαλικά και τα ισπανικά). Η Θέουτα είναι μεν ισπανική πόλη αλλά σε… μαροκινό έδαφος (όπως και η Μελίγια). Είναι δηλαδή σε αφρικάνικο έδαφος, όχι ευρωπαϊκό.

Όλη η περιοχή του σημερινού Μαρόκου πέρασε σε ισπανικά χέρια με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας (1668) αφού είχαν προηγηθεί δυόμισι αιώνες πορτογαλικής κτήσης.

Έναν αιώνα μετά οι Μαροκινοί ανέκτησαν την κυριαρχία τους στο μεγαλύτερο μέρος (αλλά όχι σε Θέουτα, Μελίγια κι άλλα παραλιακά σημεία) αλλά από το 1904 και μετά, οπότε η Βορειοδυτική Αφρική εκτιμήθηκε όλο και περισσότερο ως υποψήφια για αποικισμό, Γάλλοι και Ισπανοί διχοτόμησαν τη χώρα σε δύο ζώνες επιρροής. Εντέλει Γαλλία και Ισπανία αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Μαρόκου το 1956 ωστόσο η Θέουτα και άλλες λεγόμενες «πλατείες κυριαρχίας» παρέμειναν υπό ισπανική διοίκηση. Η Ισπανία τις θεωρούσε αναπόσπαστα τμήματα του ισπανικού κράτους, θέση την οποία αμφισβητεί το Μαρόκο ως και σήμερα.

Το καθεστώς του Φράνκο, που τότε διοικούσε την Ισπανία, έκανε έναν σαφή διαχωρισμό: Άλλο τα εδάφη του «προτεκτοράτου» που είχαν δοθεί στη χώρα με συνθήκη, κι άλλο αυτά που είχε κατακτήσει ο στρατός και το ναυτικό της χώρας με τα όπλα, έστω και αιώνες πριν.

Εκεί ετέθη ζήτημα υπερηφάνειας, εκτός από γεωπολιτικό: Η Ισπανία αρνήθηκε να παραχωρήσει τις μικρούλες αυτές κουκίδες γης στις μαροκινές ακτές, εξ ου και Θέουτα, Μελίγια όπως και οι βραχονησίδες, παρέμειναν ισπανικές. Ο Μαρόκο δεν έκανε ποτέ καμία προσπάθεια να καταλάβει αυτές τις περιοχές με τη βία.

Τις διεκδικεί, βέβαια, μέσω των διεθνών οργανισμών, αλλά προσέχει πολύ τις κινήσεις του.

Ειδικά η Θέουτα και η Μελίγια είναι αποκλεισμένες με συρμάτινα τείχη ύψους πολλών μέτρων, ώστε να εμποδίζουν όχι μόνο τους ντόπιους, αλλά και τους παράτυπους μετανάστες από την Αφρική να εισέρχονται σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η Ισπανία δεν φαίνεται να συζητάει σε καμία περίπτωση το να παραιτηθεί των δικαιωμάτων του από αυτά τα μέρη. Η Θέουτα και η Μελίγια έχουν διοικητικό καθεστώς «αυτόνομων πόλεων» και τα άλλα ακατοίκητα μέρη διοικούνται απευθείας από το υπουργείο Άμυνας της Ισπανίας στη Μαδρίτη.

Από πολιτιστική άποψη, η σύγχρονη Θέουτα αποτελεί τμήμα της ισπανικής περιοχής της Ανδαλουσίας.

Μέχρι το 1995 υπαγόταν στην επαρχία του Κάδιθ, ενώ οι ισπανικές ακτές βρίσκονται σε απόσταση μόλις 20 χιλιομέτρων.

Πρόκειται για κοσμοπολίτικη πόλη, με μεγάλη μουσουλμανική μειονότητα αραβικής και βερβερικής καταγωγής –αν και η βερβερική παρουσία είναι πολύ λιγότερο έντονη από ό,τι στη Μελίγια καθώς και με σεφαραδίτικες εβραϊκές και ινδουιστικές μειονότητες.

Ινδούς, ναι.

Μετά τη διχοτόμηση της Ινδίας το 1947, σημαντικός αριθμός Ινδουιστών Σίντι από το σημερινό Πακιστάν εγκαταστάθηκε στη Θέουτα.

Προστέθηκαν έτσι σε μια μικρή ινδουιστική κοινότητα, η οποία υπήρχε στην πόλη από το 1893 και συνδεόταν με την αντίστοιχη κοινότητα του Γιβραλτάρ.

Από το 2010, η Θέουτα και η Μελίγια έχουν ανακηρύξει μουσουλμανική επίσημη αργία το Έιντ αλ-Άντχα, γνωστό και ως Γιορτή της Θυσίας.

Ήταν η πρώτη φορά μετά το 1492 και το τέλος της Reconquista (η διαδικασία κατάκτησης των μουσουλμανικών εδαφών της ιβηρικής χερσονήσου από τα χριστιανικά βασίλεια του βορρά) που μια μη χριστιανική θρησκευτική εορτή αναγνωρίστηκε επίσημα σε έδαφος υπό ισπανική διοίκηση. Η Reconquista ολοκληρώθηκε το 1492, με την πτώση της Γρανάδας της μοναδικής τότε μουσουλμανικής πόλης στην ηπειρωτική Ισπανία.

Η ένωση, το 1475, των βασιλείων της Καστίλης και της Αραγωνίας, μέσω των γάμων του Φερδινάνδου και της Ισαβέλλας σήμανε την έναρξη του κράτους που σήμερα αποκαλούμε… Ισπανία.

Οι στρατοί ενώθηκαν, δυνάμωσαν, τα οικονομικά έγιναν πιο ανθηρά.

Κι άλλωστε εκείνη τη χρονιά, το 1492, ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακάλυψε την Αμερική για λογαριασμό τους.

Περισσότεροι από 1.500 μετανάστες εισήλθαν στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα τις τελευταίες ημέρες, προκαλώντας τη μεγαλύτερη μεταναστευτική πίεση των τελευταίων ετών στην περιοχή… Πέρυσι, το γήπεδο της ομάδας της Θέουτα χρειάστηκε ανακαίνιση.

Προσφέρθηκαν μάλιστα αρκετοί Μαροκινοί εθελοντές στις εργασίες καθώς από το 1956 απορρόφησε τη μαροκινή ομάδα ονόματι Ατλέτικο Τετουάν. Διαχρονικά ο σύλλογος παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος ολόκληρης της πολυπολιτισμικής κοινωνίας της πόλης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους