*Πώς η Κίνα απέτρεψε (προς το παρόν) κρυφά την παγκόσμια πετρελαϊκή κρίση* Στην αρχή του πολέμου των ΗΠΑ/Ισραήλ με το Ιράν οι εκτιμήσεις μετά το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, μιλούσαν για...
*Πώς η Κίνα απέτρεψε (προς το παρόν) κρυφά την παγκόσμια πετρελαϊκή κρίση* Στην αρχή του πολέμου των ΗΠΑ/Ισραήλ με το Ιράν οι εκτιμήσεις μετά το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, μιλούσαν για πετρελαίκό κραχ.
Τα νούμερα δεν έβγαιναν.
Σοβαροί αναλυτές προέβλεπαν τιμές άνω των 200 δολαρίων το βαρέλι, μαζικές διακοπές ρεύματος και παγκόσμια ύφεση.
Οι συμβατικές άμυνες (εναλλακτικοί αγωγοί και στρατηγικά αποθέματα 32 χωρών) ήταν ανεπαρκείς, και κάλυπταν μόνο ένα μέρος του ελλείμματος.
Να κάνουμε τον λογαριασμό.
Οι τιμές που ακολουθούν είναι περίπου αυτές, αλλάζουν κάπως ανάλογα με την πηγή, αλλά δίνουν την εικόνα: - Ο κόσμος παρήγαγε και κατανάλωνε πριν τον πόλεμο του Τραμπ και του Μπίμπι, περί τα 100 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα.
Με 158 περίπου λίτρα το βαρέλι αυτό σημαίνει 15,8 δισεκατομμύρια λίτρα πετρελαίου την ημέρα (για να έχουμε μια εικόνα των πραγματικών μεγεθών της πετρελαϊκής βιομηχανίας). - Το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ έβγαλε 20 εκατομμύρια από αυτά τα βαρέλια ημερησίως εκτός αγορών. Οι Σαουδάραβες και οι Εμιράτοι όμως κατόρθωσαν να βάλουν στην αγορά περί τα 7 ακόμα εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα πάνω-κάτω, καθώς οι μεν Σαουδάραβες χρησιμοποίησαν τον αγωγό τους που βγάζει στην Ερυθρά Θάλασσα στο λιμάνι του Γιανμπού (την περιοχή υπερασπίζονται Ελληνικοί πύραυλοι πάτριοτ για κάποιον λόγο) και οι δε Εμιράτοι από το λιμάνι της Φουτζέιρα που είναι εκτός των Στενών. - Ας σημειωθεί πως οι Χούθι έχουν βάλει στο στόχαστρο πλέον και το Γιανμπού και τη ναυσιιπλοΐα στην Ερυθρά, ενώ οι Ιρανοί έχουν στο στόχαστρο την Φουτζέιρα.
Οπότε αυτή η καβάντζα στο προσεχές μέλλον αν δεν αλλάξουν τα πράγματα περιορίζεται. - Οι διάφορες κυβερνήσεις που ρίχνουν από τα στρατηγικά αποθέματά τους στην αγορά προσέθεσαν άλλα 2,5 περίπου εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. - Συνολικά όλα αυτά μείωσαν το ημερήσιο έλλειμα στα 10,5 εκατομμύρια βαρέλια.
Που είναι και πάλι πάρα πολλά.
Όμως παράλληλα η Κίνα προχώρησε (μυστικά) σε μια πρωτοφανή κίνηση.
Ο μεγαλύτερος εισαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο μείωσε τις εισαγωγές του κατά περίπου 5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως –όσο ολόκληρη η κατανάλωση της Ινδίας– φτάνοντας σε χαμηλό δεκαετίας τον Ιούνιο του 2026.
Τι έκανε: Πρώτον, επέβαλε απόλυτη απαγόρευση των εξαγωγών καυσίμων.
Δεύτερον, αύξησε δραστικά την καύση γαιάνθρακα, αντικαθιστώντας το πετρέλαιο σε ηλεκτροπαραγωγή, στα πλαστικά και στα λιπάσματα.
Τρίτον, αξιοποίησε την ήδη εκτεταμένη στροφή προς τα ηλεκτρικά οχήματα (EV) και τις μετακινήσεις με τρένο, μειώνοντας την εγχώρια ζήτηση.
Τέταρτον, και σημαντικότερο, έβγαλε μεγάλες ποσότητες από τα τεράστια στρατηγικά αποθέματά της -περίπου 1,4 δισεκατομμύρια βαρέλια, περισσότερα από τα αποθέματα ΗΠΑ, Ιαπωνίας και Ευρώπης μαζί.
Το αποτέλεσμα πάντως όλων αυτών των κινήσεων ήταν μεγάλο: Με 5,5 εκατομμύρια βαρέλια εξοικονομημένα μέσω Κίνας, το έλλειμμα μειώθηκε σε μόλις 5 εκατομμύρια βαρέλια – μια διαχειρίσιμη ανισορροπία που μετέτρεψε μια επικείμενη κατάρρευση σε μια απλή περίοδο όχι καταστροφικά αυξημένων τιμών (μέχρι 100 δολάρια το βαρέλι περίπου). Η Κίνα αποδείχθηκε η «αόρατη δύναμη» που σταθεροποίησε την αγορά.
Γιατί το έκανε; Προτείνουν διάφοροι, πολλούς λόγους γεωστρατηγικής.
Νομίζω πως τα πράγματα είναι απλά, γιατί η δαιμονοποίηση της Κίνας στη Δύση δεν αφήνει κανέναν να δει το προφανές. Η Κίνα είναι ο μεγάλος κερδισμένος της "παγκοσμιοποίησης" και ωφελείται από την συνέχιση μιας όσο το δυνατόν ομαλότερης οικονομικής συγκυρίας.
Δεν την συμφέρει να πέσουν έξω οι καλύτεροί της πελάτες.
Δεν έχει δε στρατιωτικού τύπου φιλοδοξίες πέραν της άμεσης γειτονίας της.
Θα κάνει ό,τι μπορεί να σταθεροποιήσει μια οικονομική κατάσταση που την ενισχύει καθημερινά.
Βέβαια μπορεί κανείς να πει πως η Κίνα αποδεικνύει πως ως τεράστιος καταναλωτής (δευτερευόντως παραγωγός) και αποθηκευτής πετρελαίου προκύπτει πως η Κίνα είναι πλέον ενεργός παίκτης και στην πετρο-οικονομία, αλλά αυτό είναι παρεμπίπτον Συμπερασματικά, ο πόλεμος ανέδειξε μια νέα παγκόσμια πετρελαϊκή τάξη. Οι ΗΠΑ απέτυχαν να εγγυηθούν την ελεύθερη ροή, η Ρωσία είναι υπό κυρώσεις και σε πολέμους, ενώ η Κίνα αναδεικνύεται σε υπερδύναμη που μπορεί μονομερώς να σταθεροποιήσει ή να αποσταθεροποιήσει την αγορά μαζί με το Ιράν, αλλάζοντας άρδην τους συσχετισμούς του 21ου αιώνα.
Πλην όμως αν συνεχιστεί η αμερικανική ηλιθιότητα με τις πολεμικές αναζωπυρώσεις, αν δηλαδή οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίσουν την ήττα τους και τα μαζέψουν (και αυτό έχει να κάνει και με το Ισραήλ), όλα αυτά είναι υπό αίρεση.
Και γιατί το Ιράν και οι Ανσαραλλάχ έχουν στο στόχαστρο τα 7 εκατομμύρια "διαφυγόντα" από τον Κόλπο βαρέλια, αλλά και γιατι τα αποθέματα όλων αρχίζουν να σφίγγουν.
Διαβάζω εκτιμήσεις ότι το έλλειμα που είχε πέσει στα 3 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα είναι ήδη στα 6-8 και ανεβαίνει.
Είναι επίσης προφανές πως η Κίνα δεν μπορεί να καταστείλει την κατανάλωση πετρελαίου της απεριόριστα.
Οι τιμές των τροφίμων πάντως έχουν ήδη κλειδώσει προς τα πάνω με δεδομένη την έλλειψη λιπασμάτων (σε συνδυασμό με την καταστροφικότητα του εν εξελίξει Ελ Νίνιο και τον πόλεμο στην Ουκρανία). Μερικές Πηγές: > https://archive.ph/Wzue2 > https://www.theatlantic.com/economy/2026/07/china-iran-usa-oil-prices/688086/ > https://www.chinadaily.com.cn/a/202604/13/WS69dcd8bda310d6866eb4324f.html > https://www.youtube.com/watch?v=BkA0bkb6ZO0 > https://www.ifpri.org/blog/iran-war-from-fertilizer-to-food-crisis/
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους