Το προβλημα με τα "σπιτάκια της ανακύκλωσης" είναι ότι σπαταλήθηκε δημόσιο χρήμα (ευρωπαικό) με αγορά τους σε πολλαπλάσια αξία του πραγματικού κόστους ενώ και οι δήμοι αλλά και ο προυπολογισμός της...
Το προβλημα με τα "σπιτάκια της ανακύκλωσης" είναι ότι σπαταλήθηκε δημόσιο χρήμα (ευρωπαικό) με αγορά τους σε πολλαπλάσια αξία του πραγματικού κόστους ενώ και οι δήμοι αλλά και ο προυπολογισμός της ανακύκλωσης επιβαρύνθηκαν υπερβολικά.
Η ανταποδοτική ανακύκλωση ως έννοια ειναι σωστή αλλά εδώ χρησιμοποιήθηκε με στρεβλό και σκανδαλώδη τρόπο.
Η απασχόληση ανθρώπων δεν αναιρεί το σκάνδαλο και τη σπατάλη δημόσιων πόρων.
Προφανώς πρέπει να νοιαστούμε όλοι ώστε να μην πεταχτούν στο δρόμο όσοι εργάζονται εκεί.
Και γιατί όχι να οργανωθούν σωστά και συλλογικά για να παίξουν ρόλο στην ανακύκλωση που παραμένει σε εξοργιστικά χαμηλά επίπεδα στη χώρα μας.
Αλλά όλο το πολυδάπανο σύστημα αφορούσε και απομυζούσε δημόσιο χρήμα για τη συλλογή πλαστικών μπουκαλιών νερού που λογικά η προτεραιότητα μας θα έπρεπε να είναι η δραστική μείωση της χρήσης πλαστικών μπουκαλιών νερού. 1. Η χρήση παγουριων μέχρι την αποτροπή σερβιρίσματος (πανάκριβου σε σχέση με το νερό της βρύσης) εμφιαλωμένου νερού σε εστιατόρια, καφέ, μπαρ και 2. οι επενδύσεις ώστε να (ξανά) έχουμε καλής ποιότητας πόσιμο νερό εκεί όπου οι τοπικές κοινωνίες έχουν αφεθεί να καταναλώνουν μόνο εμφιαλωμένο νερό λόγω κακής ποιότητας νερού δικτύου ή έλλειψης νερού (υπερτουτισμός) θα μείωναν δραστικά τα βουνά πλαστικών μπουκαλιών που παράγονται σήμερα και έτσι κι αλλιώς ανακυκλώνοντσι σε πολύ μικρό ποσοστό.
Τζίρος γίνεται, όχι περιβαλλοντική διαχείριση.
Το πραγματικό ενδιαφέρον για τους ανθρώπους και το περιβάλλον απαιτεί βαθιές αλλαγές στις πολιτικές και όχι επιφανειακές αναφορές στην οικολογία επικοινωνιακού χαρακτήρα όπως σήμερα #gogreen #zerowaste Νικος Χρυσόγελος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους