Όταν η Χάρη εργάζεται κρυφά Μην εγκαταλείψεις τώρα. Υπάρχουν περίοδοι κατά τις οποίες ο άνθρωπος προσεύχεται, αγωνίζεται, μετανοεί και προσπαθεί να διορθώσει όσα πλήγωσε, όμως δεν βλέπει καμία φανερή...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η καρδιά παραμένει βαριά, οι παλαιοί λογισμοί επιστρέφουν, η αδυναμία επιμένει και η προσευχή μοιάζει να χάνεται μέσα σε μια μεγάλη σιωπή.

Τότε πλησιάζει ένας λεπτός και επικίνδυνος πειρασμός: να πιστέψει ο άνθρωπος πως ο κόπος του δεν έχει πλέον νόημα.

Ο πνευματικός αγώνας, όμως, σπάνια μοιάζει με θρίαμβο.

Περισσότερο θυμίζει νυχτερινή αγρυπνία.

Ώρες σιωπής, λίγες ταπεινές λέξεις, βλέφαρα κουρασμένα και μια καρδιά που προσπαθεί να παραμείνει ενώπιον του Θεού, ακόμη κι όταν δεν αισθάνεται παρηγοριά.

Κανείς δεν χειροκροτεί αυτή την παραμονή.

Κανείς δεν γνωρίζει πόσο κόστισε.

Τη γνωρίζει, όμως, Εκείνος ενώπιον του Οποίου τίποτε δεν μένει κρυφό.

Η απουσία αισθητής γλυκύτητας δεν αποδεικνύει ότι ο Θεός εγκατέλειψε τον άνθρωπο.

Η πνευματική ζωή δεν μετριέται από τις συγκινήσεις, τα δάκρυα ή τις στιγμές εσωτερικής ανατάσεως. Η Χάρη δεν είναι ανθρώπινο συναίσθημα ούτε δύναμη που υπακούει στις επιθυμίες μας.

Είναι δωρεά του Ζώντος Θεού, η οποία δεν εξαναγκάζεται, δεν αγοράζεται και δεν γίνεται ιδιοκτησία της φιλαυτίας μας.

Μπορεί κάποιος να ζητεί παρηγοριά και να έχει λησμονήσει τη μετάνοια.

Μπορεί να επιθυμεί άμεση απάντηση, αλλά να μην αντέχει να παραδώσει το θέλημά του.

Μπορεί να προσεύχεται για να αλλάξουν οι περιστάσεις, ενώ μέσα στη δοκιμασία αποκαλύπτεται μια βαθύτερη ασθένεια της καρδιάς που χρειάζεται θεραπεία.

Δεν είναι κάθε καθυστέρηση απόρριψη.

Δεν είναι κάθε πνευματική ξηρασία καταδίκη.

Υπάρχουν ώρες κατά τις οποίες ο άνθρωπος καλείται να σταθεί πιστός χωρίς να στηρίζεται σε όσα αισθάνεται, να κρατήσει την προσευχή του λιτή και να ψιθυρίσει: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με». Αυτή η μικρή επίκληση μπορεί να ειπωθεί με κόπο, χωρίς δάκρυ, χωρίς θέρμη και χωρίς καμία εσωτερική βεβαιότητα.

Όταν, όμως, προσφέρεται με συντριβή και μετάνοια, γίνεται ομολογία ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να θεραπεύσει μόνος του τον εαυτό του.

Γίνεται παραδοχή της πτωχείας του.

Ένα άδειο χέρι στραμμένο προς το έλεος του Χριστού.

Ο χριστιανός δεν αυτοσώζεται.

Η επιμονή του δεν είναι ανθρώπινος ηρωισμός ούτε τεχνική αυτοβελτιώσεως.

Κάθε αγαθή προσπάθεια αποτελεί ανταπόκριση στη Χάρη του Θεού, μέσα στο σώμα της Εκκλησίας, με προσευχή, μετάνοια, εξομολόγηση, εκκλησιασμό, αγώνα κατά των παθών και συμμετοχή στα Άγια Μυστήρια με εκκλησιαστική προετοιμασία και πνευματική καθοδήγηση.

Μερικές φορές ολόκληρος ο αγώνας μιας ημέρας κρύβεται σε μία μόνο απόφαση.

Να μη μιλήσεις με οργή.

Να μη μεταφέρεις τον λόγο που θα πληγώσει.

Να ζητήσεις συγχώρηση χωρίς να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου.

Να μην ανταποδώσεις την προσβολή.

Να σηκωθείς μετά την πτώση και να μην παραδώσεις την καρδιά σου στην απόγνωση.

Οι αποφάσεις αυτές φαίνονται μικρές στα μάτια του κόσμου.

Ενώπιον του Θεού, όμως, αποκαλύπτουν προς ποια κατεύθυνση στρέφεται η ελευθερία του ανθρώπου.

Κάθε φορά που αρνείσαι τη μνησικακία, ανοίγεις χώρο για την ειρήνη του Χριστού.

Κάθε φορά που συγκρατείς την κατάκριση, θυμάσαι ότι και εσύ έχεις ανάγκη από έλεος.

Κάθε φορά που επιστρέφεις στην προσευχή έπειτα από αμέλεια, ομολογείς ότι η πτώση δεν έχει τον τελευταίο λόγο. «Τὸ δὲ καλὸν ποιοῦντες μὴ ἐγκακῶμεν· καιρῷ γὰρ ἰδίῳ θερίσομεν μὴ ἐκλυόμενοι». Προς Γαλάτας 6, 9. Ο Απόστολος δεν υπόσχεται εύκολη ζωή ούτε άμεση εκπλήρωση κάθε επιθυμίας.

Μας καλεί να μη χάνουμε το θάρρος μας στην εργασία του αγαθού, να μην εγκαταλείπουμε τον δρόμο της μετανοίας και να μην κάνουμε την καθυστέρηση αφορμή απομακρύνσεως από τον Θεό.

Μην απαιτείς να δεις αμέσως τον καρπό. Ο Θεός γνωρίζει τον χρόνο, το μέτρο και τον τρόπο της θεραπείας.

Εμείς πολλές φορές ζητούμε να απαλλαγούμε γρήγορα από τον πόνο, ενώ δεν έχουμε ακόμη καταλάβει τι φανερώνει μέσα μας.

Ζητούμε να φύγει ο πειρασμός, ενώ δεν έχουμε μάθει να ζητούμε βοήθεια.

Ζητούμε τη νίκη, ενώ η καρδιά μας εξακολουθεί να διεκδικεί τη δόξα της νίκης.

Μπορεί να προσεύχεσαι επί πολύ και η αδυναμία σου να μην έχει εξαφανιστεί.

Κοίταξε, όμως, βαθύτερα.

Μήπως έμαθες να μην κατακρίνεις τόσο εύκολα τον αδύναμο; Μήπως η σκληρότητά σου μαλάκωσε; Μήπως αναγνώρισες ότι χωρίς τον Χριστό δεν μπορείς να κάνεις τίποτε; Μήπως η προσευχή σου έγινε λιγότερο απαιτητική και περισσότερο αληθινή; Η θεραπεία δεν φαίνεται πάντοτε εκεί όπου την αναζητούμε.

Υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη πολεμούνται, αλλά έπαψαν να υπερηφανεύονται.

Άνθρωποι που ακόμη πονάνε, αλλά αρνούνται να πληγώσουν.

Άνθρωποι που δεν απαλλάχθηκαν από όλους τους λογισμούς, αλλά έμαθαν να μην τους εμπιστεύονται.

Άνθρωποι που πέφτουν, αλλά δεν συμφιλιώνονται με την πτώση τους.

Η επιμονή, βέβαια, δεν αγιάζει από μόνη της όταν ο άνθρωπος επιμένει στο δικό του θέλημα.

Η υπομονή γίνεται αρετή όταν συνοδεύεται από ταπείνωση, διάκριση, υπακοή στην Εκκλησία και αναζήτηση του θελήματος του Θεού.

Ρώτησε, λοιπόν, με ειλικρίνεια τη συνείδησή σου: Κουράστηκες πράγματι από τον αγώνα ή κουράστηκες επειδή δεν είδες ακόμη το αποτέλεσμα που περίμενες; Η πίστη δεν είναι συμφωνία με τον Θεό ότι, εφόσον προσπαθήσουμε, όλα θα εξελιχθούν όπως τα σχεδιάσαμε.

Είναι εμπιστοσύνη στο Πρόσωπο του Χριστού ακόμη και όταν ο δρόμος παραμένει σκοτεινός.

Είναι παραμονή κάτω από τον Σταυρό με την ελπίδα της Αναστάσεως, χωρίς να παρακάμπτεται ο πόνος και χωρίς να επινοούνται εύκολες υποσχέσεις. «Ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον, καὶ προσέσχε μοι καὶ εἰσήκουσε τῆς δεήσεώς μου». Ψαλμός 39, 2. Η υπομονή του πιστού δεν είναι αδράνεια ούτε μοιρολατρία.

Είναι παραμονή στην προσευχή, αγώνας κατά της αμαρτίας, υπακοή, μετάνοια και εμπιστοσύνη ότι η ζωή μας βρίσκεται στα χέρια του Θεού, ακόμη κι όταν εμείς δεν κατανοούμε τις οδούς Του.

Να θυμάσαι: Δεν είναι χαμένος ο αγώνας που δεν φάνηκε· χαμένος γίνεται όταν η καρδιά παύσει να ζητεί το έλεος.

Και όταν αισθανθείς ότι δεν έχεις δύναμη για μεγάλες υποσχέσεις, μην υποσχεθείς τίποτε.

Κάνε τον σταυρό σου.

Πες την αλήθεια σου στον Θεό.

Ζήτησε βοήθεια από τον πνευματικό σου.

Συγχώρησε όσο μπορείς και παρακάλεσε τον Χριστό να συμπληρώσει όσα η ασθένειά σου δεν κατορθώνει.

Ας γίνει τότε η προσευχή σου απλή: «Κύριε, μη με αφήσεις να στηρίζομαι στον εαυτό μου.

Μη μου δώσεις να φαίνομαι δυνατός, αλλά να παραμένω πιστός.

Δίδαξέ με να μην απαιτώ το δικό μου θέλημα και αξίωσέ με να μένω στην πόρτα του ελέους Σου». Γιατί η αληθινή νίκη της ψυχής αρχίζει εκεί όπου ο άνθρωπος παύει να θαυμάζει τη δύναμή του και μένει γονατισμένος στην πόρτα του ελέους του Χριστού. Η Χάρη εργάζεται και μέσα στη σιωπή. #filoiesfigmenou #Ορθοδοξία #ΟρθόδοξηΠίστη #ΙησούςΧριστός #ΧάριςΘεού #Προσευχή #Μετάνοια #Υπομονή #ΠνευματικόςΑγώνας #ΚύριεΕλέησον #Εκκλησία #Εξομολόγηση #ΑγιοπατερικόςΛόγος #ΕλπίδαΕνΧριστώ #Ψαλμοί #ΣταυρόςΚαιΑνάσταση

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους