Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καίγεται όλη η Ελλάδα. Γεμίζουν τα κινητά μας με φωτογραφίες, κι εδώ φωτιά κι εδώ καταστροφή κι αυτό το δάσος κάρβουνο και δε βλέπεις απέναντι από τον καπνό.

Θάβουμε ξανά και ξανά παιδιά μας, πυροσβέστες που τους λέμε ήρωες το καλοκαίρι και μπαχαλάκηδες τον χειμώνα.

Μετάλλια στις πυρκαγιές, αύρα και ξύλο στα αιτήματα.

Εκκενώνονται περιοχές, εγκλωβίζονται άνθρωποι.

Πέφτουν στη θάλασσα για να σωθούν, τελευταία τους επιλογή.

Ξυπνά το συλλογικό τραύμα από το Μάτι.

Ευτυχώς αυτήν την φορά ήταν πιο οργανωμένα, τους διέσωσαν.

Πόσα ζώα κάηκαν, πόσα υποφέρουν; Χτυπάνε τα 112 σαν τρελά.

Τρέξτε να κρυφτείτε.

Ένας θρήνος από άκρη σε άκρη.

Μια λαχτάρα, ένας φόβος, μια ανασφάλεια. Βοιωτία, Ρέθυμνο, Λέσβος, Πάρος, Αργολίδα, Άρτα, Ποικίλο όρος έρχονται να προστεθούν στις καταστροφές της Εύβοιας, του Έβρου, της Ρόδου, της Χίου, της Πεντέλης, της Μαγνησίας, της Κορινθίας τα προηγούμενα χρόνια.

Έφτασε στο Χαλάνδρι τότε η φωτιά, τώρα καίει το Χαϊδάρι, θα φτάσει στο Περιστέρι. 4% της συνολικής έκτασης της χώρας έχει καεί τα τελευταία επτά χρόνια, 12% των δασών.

Όταν βλέπεις να καίγονται εκατομμύρια στρέμματα, ζώα και περιουσίες, δε λες «Εμείς μετρούσαμε στρέμματα, εσείς φέρετρα», δεν πας να εκμεταλλευτείς επικοινωνιακά ακόμα και τις τραγωδίες.

Δε γίνεται να είσαι τόσο τομάρι.

Δεν είναι όλα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

Δε νοιάζει τον κόσμο η μικροπολιτική σας κι οι μανιχαϊσμοί σας.

Δεν είμαστε όλοι τρολ, ρουσφέτια και βολεμένοι.

Σε τέτοιες συνθήκες και καταστάσεις κάνεις τα πάντα, τα ΠΑΝΤΑ, για να αποφευχθούν οι τραγωδίες, για το λιγότερο δυνατό κόστος έστω, για να έχουν οι πυροσβέστες τις καλύτερες και πιο ασφαλείς συνθήκες, επενδύεις όλον τον χειμώνα στην πρόληψη, φτιάχνεις τις υπηρεσίες που πρέπει για την προστασία των δασών, για την τοπική επιτήρηση, ανανεώνεις το στόλο των οχημάτων και το προσωπικό, εκσυγχρονίζεις τα μέσα, ακούς κι εφαρμόζεις επιτέλους τα αιτήματα των αρμόδιων κλάδων, των συνδικαλιστών τους, αυτών που βάζουν το κεφάλι τους στο ντορβά για τα δάση μας, εξετάζεις τι πήγε στραβά στο παρελθόν και κάνεις επί τόπου αλλαγές, δεν επιτρέπεις καμία εκμετάλλευση περιοχών που κάηκαν, κάνεις αυστηρούς ελέγχους σε βιομηχανίες, εγκαταστάσεις, παρατημένα οικόπεδα, καλώδια, κάνεις όλα όσα πρέπει τέλος πάντων.

Αλλά κάποιος που κάνει ρίμες με φέρετρα και στρέμματα δεν ενδιαφέρεται για αυτά, ενδιαφέρεται μόνο για τις δημοσκοπήσεις, για το επικοινωνιακό παιχνίδι που δίνει παράταση στη μάσα, στις μπίζνες και στη ρεμούλα.

Κι επιτέλους φτάνουμε ήδη τους 44 νεκρούς, επειδή δεν πέθαναν ταυτόχρονα δε μετράνε; Επειδή είναι λιγότεροι από το Μάτι είμαστε οκ; Επειδή κάποιοι ήταν μετανάστες ή επαγγελματίες τους βγάζουμε από την εξίσωση; Τι μακάβριες συγκρίσεις θέλετε να κάνετε; Τι αναλύσεις φρίκης; Σε τι σκοτεινά μονοπάτια θέλετε να πάτε τον δημόσιο διάλογο; Δολοφόνοι. Καθάρματα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους