Στην Πάρο, δεν κάηκαν είκοσι χιλιάδες στρέμματα. Κάηκαν είκοσι χιλιάδες στρέμματα ΖΩΗΣ! ❤️ Δεν ήταν βουνά "όλο πέτρα και χώμα", όπως νομίζουν μερικοί που ξέρουν μόνο τις παραλίες του νησιού... Δεν...

Πλήρες Κείμενο:

Στην Πάρο, δεν κάηκαν είκοσι χιλιάδες στρέμματα. Κάηκαν είκοσι χιλιάδες στρέμματα ΖΩΗΣ! ❤️ Δεν ήταν βουνά "όλο πέτρα και χώμα", όπως νομίζουν μερικοί που ξέρουν μόνο τις παραλίες του νησιού... Δεν ήταν άγονη γη. Ήταν πλαγιές που μοσχοβολούσαν θυμάρι, φασκόμηλο και ρίγανη🌿. Ήταν οι κέδροι 🌳 που αγκάλιαζαν τους αέρηδες του Αιγαίου, οι συκιές που χάριζαν τον καρπό τους στους περιπατητές των βουνών, οι αγριελιές και τα σχινάρια κι οι θάμνοι κι όλα τα δενδρύλλια, ανθεκτικά στην ξηρασία, που πάλευαν χρόνια ολόκληρα να ριζώσουν πάνω στο κυκλαδίτικο χώμα... Ήταν οι υπεραιωνόβιες ελιές,🫒🫒σιωπηλοί μάρτυρες γενεών, που είδαν ανθρώπους να γεννιούνται και να φεύγουν, για να αφανιστούν σήμερα από τη φωτιά που άναψε ανθρώπινη αμέλεια... Ήταν τα αμπέλια 🍇 που μεγάλωναν κάτω από τον ήλιο της Πάρου, οι καλλιέργειες🍊 που έτρεφαν οικογένειες, ο μόχθος ανθρώπων που αγαπούσαν τη γη τους.

Ήταν τα μελίσσια 🐝🐝 που γέμιζαν τον τόπο ζωή και βουητό, οι μέλισσες που έπλαθαν το ευωδιαστό μέλι του νησιού... Ήταν οι λαγοί 🐇🐇 που έτρεχαν ελεύθεροι στις πλαγιές, οι νυφίτσες, τα πουλιά, 🐦🦅🦉🐦‍⬛ τα αμέτρητα πλάσματα που είχαν βρει εκεί το σπίτι τους.

Πόσα άραγε πρόλαβαν να σωθούν; Πόσα έμειναν αβοήθητα μέσα στις φλόγες; Η φωτιά έκαψε την πολύτιμη άγρια βλάστηση του παριανού βουνού.

Έκαψε φωλιές.

Έκαψε καρπούς.

Έκαψε αναμνήσεις.

Έκαψε κόπους μιας ζωής.

Έκαψε μια ολόκληρη ισορροπία που η φύση έχτιζε αργά, υπομονετικά, επί αιώνες! Και τώρα, εκεί όπου άλλοτε ανέβαινε το άρωμα του θυμαριού, απλώνεται η μυρωδιά της στάχτης.

Εκεί όπου παιχνίδιζαν με τις ακτίνες του ήλιου οι σκιές των δέντρων, τώρα η μαυρίλα και η σιωπή.

Η γη δεν τραγουδά πια· θρηνεί.

Κάποιοι θα πουν πως η φύση θα ξαναγεννηθεί.

Ναι, θα ξαναγεννηθεί.

Γιατί η φύση έχει τη δύναμη της ανάστασης.

Όμως θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να ξαναψηλώσουν οι κέδροι, να ξανανθίσουν τα φασκόμηλα και τα θυμάρια, να ξαναγεμίσουν οι πλαγιές μέλισσες και πουλιά, να ξαναδώσουν καρπό οι ελιές και τα αμπέλια.

Χρόνια που κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να επισπεύσει. Η Πάρος δεν έχασε απλώς μια τεράστια έκταση γης.

Έχασε ένα ζωντανό κομμάτι της ψυχής της.

Κι εμείς δεν θα θυμόμαστε μόνο τον αριθμό των καμένων στρεμμάτων.

Θα θυμόμαστε όλα όσα υπήρχαν, όλα όσα ζούσαν μέσα σε αυτά. Γιατί δεν κάηκαν είκοσι χιλιάδες στρέμματα. Κάηκαν είκοσι χιλιάδες στρέμματα ΖΩΗΣ!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους