[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Και μια προσωπική ιστορία. Ο Κώστας άρχισε τις σπουδές του μεγαλούτσικος. Γύρω στα 40 με οικογένεια. Πολυτάλαντος. Συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, αλεξιπτωτιστής (!), κιθαρίστας, παίκτης και...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Και μια προσωπική ιστορία. Ο Κώστας άρχισε τις σπουδές του μεγαλούτσικος.

Γύρω στα 40 με οικογένεια. Πολυτάλαντος.

Συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, αλεξιπτωτιστής κιθαρίστας, παίκτης και ερασιτέχνης κατασκευαστής.

Ήταν φοιτητής μου πριν 5-6 χρόνια.

Ήταν η εποχή του covid και τα μαθήματα γίνονταν μέσω zoom.

Τα παιδιά εκείνης της τάξης δεν θα γνώρισα από κοντά.

Με έβλεπαν στην οθόνη.

Εγώ δεν τα έβλεπα. 2-3 άνοιγαν την κάμερα και όταν ήταν να ρωτήσουν κάτι. Ο Κώστας, ο πιο ζωηρός της τάξης, όταν τελείωσε το εξάμηνο, πήρε πρωτοβουλία και μαζευτήκαμε καμιά 30ριά και βγήκαμε έξω για ένα ποτό.

Τότε τον είδα από κοντά.

Δεν θυμάμαι να ξαναβρεθήκαμε.

Αυτός ο Κώστας λοιπόν, συγκράτησε ότι είχα αρχίσει από εκείνες τις μέρες να θεραπεύω ένα εφηβικό μου απωθημένο.

Την ηλεκτρική κιθάρα.

Έφυγα μετά από Θεσσαλονίκη, βρήκα στην Αθήνα καλό δάσκαλο και συνεχίζω από τότε συστηματικά. Ο Κώστας στο διάστημα αυτό είχα πάρει 2-3 τηλέφωνα.

Τι κάνεις δάσκαλε και τέτοια.

Αυτή ήταν όλη η γνωριμία μας.

Προχθές έλαβα με courier αυτή την ηλεκτρική κιθάρα στις φωτογραφίες.

Χειροποίητη κατασκευής Κώστα, τύπου Fender telecaster. Δώρο-έκπληξη! Έφτιαξε μια κιθάρα για μένα! Ήθελε λέει να μου εκφράσει την ευγνωμοσύνη του.

Δεν έχω λόγια.

Στην πορεία μου στα Πανεπιστήμια είχα πολλές συγκινήσεις και τεράστιες ηθικές «αμοιβές». Ξεχωρίζω δύο που θα μου μείνουν αξέχαστες.

Η μία ήταν η πρωτοβουλία των φοιτητών μου να οργανώσουν μια αποχαιρετιστήρια διάλεξη (με θέμα τον πόλεμο-κυκλοφορεί κάπου στο διαδίκτυο) και η δεύτερη, τούτη εδώ... Καρπός της πιο άχαρης, απρόσωπης, ηλεκτρονικής διδασκαλίας των χρόνων του πειραματικού υγειονομικού ολοκληρωτισμού! Από το κράτος των Λαζαρίδηδων, των Αδώνιδων και των Τασούληδων, εισέπραξα μόνον απαξίωση, εξευτελιστικές αποδοχές, τεράστια δυσφήμιση και τρομοκρατία.

Φαίνεται όμως πως κάτι καλό επιβιώνει κάθε φορά από το δύστροπο είδος που είμαστε. Μερικά παιδιά μπορούν να σε κάνουν να πεις: Άξιον εστί το τίμημα! Ευχαριστώ Κώστα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences