Γεννημένος στις 30 Μαΐου 1946 στο Ουμπ της Σερβίας, ο Ντράγκαν Τζάιτς, ο αριστερός εξτρέμ που έμεινε για πάντα συνδεδεμένος με τον Ερυθρό Αστέρα και την εθνική Γιουγκοσλαβίας, είναι σήμερα ευρέως...
Γεννημένος στις 30 Μαΐου 1946 στο Ουμπ της Σερβίας, ο Ντράγκαν Τζάιτς, ο αριστερός εξτρέμ που έμεινε για πάντα συνδεδεμένος με τον Ερυθρό Αστέρα και την εθνική Γιουγκοσλαβίας, είναι σήμερα ευρέως αναγνωρισμένος ως ο καλύτερος Σέρβος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών.
Ανακαλύφθηκε από τον προπονητή των ακαδημιών του Ερυθρού Αστέρα Μίλιαν Μιλιάνιτς και στα 17 του χρόνια έκανε ήδη το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα.
Ψηλός για εξτρέμ, με απίστευτη ταχύτητα, άριστη τεχνική και ένα αριστερό πόδι που έμοιαζε φτιαγμένο κάποιο πολυτιμό υλικό. Στο Βελιγράδι έγινε θρύλος: 590 αγώνες, 287 γκολ, πέντε πρωταθλήματα και τέσσερα κύπελλα.
Ήταν ο ηγέτης της γενιάς που κατέκτησε τρία διαδοχικά πρωταθλήματα από το 1968 ως το 1970.
Στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ο Ερυθρός Αστέρας της εποχής Τζάιτς έδειξε επανειλημμένα ότι μπορούσε να σταθεί στο ίδιο επίπεδο με τις μεγάλες ομάδες της ηπείρου.
Το 1970-71 η ομάδα έφτασε ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών αλλά ο Τζάιτς λόγω τιμωρίας από τον προηγούμενο γύρο της διοργάνωσης, απέναντι στην Καρλ Τσάις Ιένα δεν αγωνίστηκε σε κανέναν από τους δύο ημιτελικούς κόντρα στον Παναθηναϊκό.
Έτσι η ομάδα από το Βελιγράδι χωρίς τον αρχηγό και μεγάλο επιθετικό της όπλο δεν κατάφερε να φτάσει στον μεγάλο τελικό.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1974-75, η "Τσρβένα Ζβέζντα" έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων, αφού πρώτα έβγαλε νοκ άουτ τη Ρεάλ Μαδρίτης, ηττήθηκε 2-0 στο Σαντιάγο Μπερναμπέου αλλά στο Βελιγράδι μπροστά σε 100.000 θεατές — με γκολ του ίδιου του Τζάγιτς — προκρίθηκε στα πέναλτι με 6-5. Σε επίπεδο εθνικών ομάδων ο Τζάιτς κλήθηκε στην εθνική Γιουγκοσλαβίας μόλις στα 18 του χρόνια, σταμάτησε στις 85 συμμετοχές και είναι ο ρεκόρντμαν για την ιστορία της χώρας.
Η στιγμή που τον έκανε γνωστό σε ολόκληρη την Ευρώπη ήρθε στο Euro 1968 στην Ιταλία.
Στον ημιτελικό της Φλωρεντίας, η Γιουγκοσλαβία αντιμετώπιζε την Αγγλία — τους τότε παγκόσμιους πρωταθλητές.
Το ματς πήγανε 0-0 ώσπου στο 86ο λεπτό, μετά από σέντρα από τα αριστερά, ο Τζάιτς στόπαρε υποδειγματικά την μπάλα με το στήθος ανάμεσα στους Άγγλους αμυντικούς και με ένα ασύλληπτο ψηλοκρεμαστό βολέ νίκησε τον κορυφαίο τερματοφύλακα Γκόρντον Μπανκς.
Τα αγγλικά πρωτοσέλιδα της επόμενης μέρας έγραψαν «The Magic Dragan». Ήταν ο πιο εύστοχος τίτλος που θα μπορούσαν να βάλουν.
Στον τελικό κόντρα στην Ιταλία, ο Τζάιτς έδειξε ξανά το ταλέντο του, ανοίγοντας το σκορ για τη Γιουγκοσλαβία. Η Ιταλία όμως ισοφάρισε στο 80ό λεπτό και στον επαναληπτικό αγώνα δύο μέρες αργότερα επικράτησε με 2-0. Ο Τζάιτς έφυγε από την Ιταλία χωρίς το τρόπαιο αλλά με το βραβείο του κορυφαίου σκόρερ της διοργάνωσης και μια θέση στην κορυφαία ενδεκάδα του τουρνουά.
Εκείνη τη χρονιά τερμάτισε τρίτος στην ψηφοφορία για τη Χρυσή Μπάλα — η υψηλότερη διάκριση που κέρδισε ποτέ Γιουγκοσλάβος παίκτης.
Το 1974 στη Δυτική Γερμανία ήρθε η πρώτη και τελευταία συμμετοχή του σε Μουντιάλ. Η Γιουγκοσλαβία ξεκίνησε εντυπωσιακά, με λευκή ισοπαλία κόντρα στη Βραζιλία και νίκη με 9-0 επί του Ζαΐρ — αγώνα στον οποίο ο ίδιος σκόραρε.
Στη δεύτερη φάση των ομίλων όμως η αποστολή της ομάδας τελείωσε άδοξα, με τρεις ήττες.
Μετά από μια περίοδο στην Μπαστιά (1975-1977, 56 συμ./ 31 γκολ) ο Τζάιτς επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα για να ολοκληρώσει την καριέρα του.
Ως τεχνικός διευθυντής της ομάδας του Αστέρα έφτασε εώς την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1991 στο Μπάρι.
Το 1998 ανέλαβε χρέη προέδρου της ομάδας με δύο -όχι συνεχόμενες- θητείες.
Από το 2023 βρίσκεται στο ηψηλότερο ποδόσφαιρικό αξίωμα της πατρίδας του, πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Σερβίας. Η UEFA τον συμπεριέλαβε στους 50 κορυφαίους ποδοσφαιριστές του 20ού αιώνα και η φανέλα με το Νο.11 αποσύρθηκε επίσημα από τον Ερυθρό Αστέρα το 2023. «Μαγικός» Ντράγκαν ήταν μόνο ένας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους