Βλέπω ότι αρχίζει να στήνεται ξανά η ίδια αφήγηση. Ότι επειδή ο Παναθηναϊκός επενδύει εκατομμύρια σε παίκτες, προπονητές και υποδομές, δήθεν... "αγοράζει" την Ευρωλίγκα. Ας βάλουμε όμως τα πράγματα...
Βλέπω ότι αρχίζει να στήνεται ξανά η ίδια αφήγηση. Ότι επειδή ο Παναθηναϊκός επενδύει εκατομμύρια σε παίκτες, προπονητές και υποδομές, δήθεν... "αγοράζει" την Ευρωλίγκα.
Ας βάλουμε όμως τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.
Αν τα χρήματα αγόραζαν τίτλους, τότε κάθε χρόνο πρωταθλήτρια θα ήταν η ομάδα με το μεγαλύτερο μπάτζετ.
Η ιστορία της Ευρωλίγκας όμως έχει αποδείξει ακριβώς το αντίθετο.
Πόσες πανάκριβες ομάδες απέτυχαν; Πόσες φορές το φαβορί έμεινε εκτός Final Four; Το παρκέ δεν αναγνωρίζει τραπεζικούς λογαριασμούς. Ο Παναθηναϊκός δεν αγοράζει τρόπαια.
Αγοράζει την πιθανότητα να είναι ανταγωνιστικός στο υψηλότερο επίπεδο.
Από εκεί και πέρα μιλάνε η χημεία, η τακτική, η προσωπικότητα, οι αποφάσεις του προπονητή και η απόδοση των παικτών στις κρίσιμες στιγμές.
Και κάτι ακόμα... Όταν άλλοι ξοδεύουν εκατομμύρια, μιλάνε για "φιλόδοξο project". Όταν τα ξοδεύει ο Παναθηναϊκός, ξαφνικά γίνεται "αγορά του τροπαίου". Αυτή δεν είναι ανάλυση.
Είναι δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Στον επαγγελματικό αθλητισμό οι επενδύσεις δεν είναι αμαρτία.
Είναι προϋπόθεση για να διεκδικήσεις την κορυφή.
Κανείς όμως δεν μπορεί να αγοράσει χαρακτήρα, πίεση, προσωπικότητα και νίκες στα παιχνίδια που κρίνουν μια ολόκληρη σεζόν. Το τρόπαιο δεν το παραδίδει η τράπεζα. Το κερδίζεις μέσα στις τέσσερις γραμμές του παρκέ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους