Με λένε Μαριάνθη Σοντάκη. Είμαι ηθοποιός. Τελείωσα τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου Εδώ και 38 χρόνια έμαθα πλάι στους καλύτερους την τέχνη μου και παλεψα ακούραστα και με άπειρη αγάπη να την...

Πλήρες Κείμενο:

Με λένε Μαριάνθη Σοντάκη. Είμαι ηθοποιός. Τελείωσα τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου Εδώ και 38 χρόνια έμαθα πλάι στους καλύτερους την τέχνη μου και παλεψα ακούραστα και με άπειρη αγάπη να την κάνω όσο καλύτερα μπορώ. Ο Κακογιάννης, ο Καμπανέλλης, ο Βολανάκης, ο Ευαγγελάτος, ο Αντώνης Αντύπας, ο Τάσος Μπαντής, ο Έβης Γαβριηλίδης, ο Βασίλης Νικολαΐδης… και να με συγχωρέσουν οι ζωντανοί που δεν θα τους μνημονεύσω, μα είναι πολλοί και αυτοί ξέρουν πως έχω μια φλογίτσα από τον καθένα τους να φωτίζει το μονοπάτι μου σε αυτή τη δουλειά.

Πηγα πρωτη φορα στην Επιδαυρο 19 χρονων με τον Ευαγγελατο.

Το 1997 προτάθηκα για βραβείο Κοτοπούλη για την ερμηνεία μου στην Ολεάννα του Ντ. Μάμετ.

Μελέτησα τραγούδι δίπλα στην Κική Μορφονιού και τον Φραγκίσκο Βουτσίνο.

Το 2011 πήρα το διπλωμα μου στην μονωδία με την Μαργαρίτα Συγγενιώτου.

Δούλεψα με το Μάνο Χατζιδάκι, με το Χρήστο Λεοντή, με τον Πλάτωνα Ανδριτσάκη, τον Διονύση Τσακνή, το Γιάννη Μπουφίδη, το Νίκο Δανίκα, το Μανώλη Γαλιάτσο, ας πω και για τον Νίκο Καρβέλα για να εντυπωσιάσω όσους δεν είχαν την τύχη να ακούσουν τους προηγούμενους και έχω κοντά 15 δισκογραφικές συνεργασίες.

Διδάσκω σε σχολές αγωγή λόγου και με μεγάλη περηφάνεια έχω σε αυτή τη δουλειά αρκετές δεκάδες μαθητών που με κάνουν περήφανη.

Έχω πάει σε φεστιβάλ θεάτρου στο Κάιρο, στην Τιφλίδα, στην Αλβανία, στην Χάγη….. Ταξίδεψα το λόγο του Ρίτσου και του Καμπανέλη μέχρι το μακρινό Μεξικό βάζοντας δικά μου χρήματα, ακόμα και όταν είχαμε πρόσκληση από το φεστιβάλ Emilio Carballido στα 100 χρόνια του θανάτου του Καμπανέλλη για την παράσταση «Γράμμα στον Ορέστη» και την παρουσίαση ενός βιβλίου με μεταφράσεις στα Ισπανικά πέντε έργων του.

Αλλά το υπουργείο Πόλιτισμού δεν είχε χρήματα για μας.

Έκανα λοιπόν αυτό που ξέρω και αυτό που μπορώ χωρίς φασαρίες και χωρίς παράπονα.

Είμαστε ηθοποιοί.

Δυο τρεις φορές το χρόνο μένουμε χωρίς δουλειά και κάθε βράδυ κρινόμαστε από την αρχή.

Άγραφα χαρτιά.

Έχουμε συμβιβαστεί με αυτό. Το Σάββατο 18 Ιουνίου μετά το τέλος της παράστασης της Άλκηστης στην Επίδαυρο, διάβασα την ανακοίνωση του σωματείου ελλήνων ηθοποιών στο οποίο έχω την τιμή να εκλεγώ στο ΔΣ του.

Με την Θυμέλη κλειστή με ένα θηριώδες σκηνικό και με την ανακοίνωση που έβαλαν από τα μεγάφωνα για να μας εμποδίσουν να κάνουμε αυτό που έπρεπε για τα μέλη μας.

Το περασμένο καλοκαίρι διαγνώστηκα με καρκίνο του θυρεοειδούς.

Έκανα αφαίρεση του θυροειδούς η οποία δεν πήγε καλά.

Σε 5 ώρες και με πάρεση των χορδών, ξαναμπήκα με ολική νάρκωση για δεύτερο χειρουργείο.

Δεν το έμαθε κανείς παρά μόνο οι φίλοι μου.

Η προσωπική έκθεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με απωθεί.

Με τρομερό αγώνα κερδίζω το χαμένο έδαφος.

Ήξερα ότι κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες καλό θα ήταν να μη διαβάσω το κείμενο για να με προστατεύσω, ωστόσο η υποχρέωση απέναντι στους συναδέλφους μου και στον αγώνα που δίνουμε για να αποκτήσουμε συλλογική σύμβαση μετά από 15 χρόνια μέτρησε πιο πολύ.

Που βρεθήκατε όλοι εσείς που κουνάτε το δάχτυλο για να κρίνετε τάχα ποιος είναι Επιδαύριος ηθοποιός και ποιος όχι.

Τι απωθημένα και κυρίως ποια συμφέροντα σας βρίσκουν αρωγό, και απέναντι σε ανθρώπους που ζητάνε την επαγγελματική τους αξιοπρέπεια; Ποιοι είναι αυτοί που τους δείχνουν το φεγγάρι και κοιτούν το δάχτυλο; Ποιοι γυμνοσάλιαγκες μπορούν να παίξουν τέτοια παιχνίδια με έναν τόσο ταλαιπωρημένο κλάδο; Γκρίνια και όταν δεν πράττουμε , γκρίνια και όταν πράττουμε.

Όσο δε περί του ευτελισμού του χώρου θα σας πω το εξής.

Ο χώρος ευτελίζεται όταν κατεβαίνουν διανομές απευθείας από τηλεοπτικές σειρές.

Ο τόπος μας ευτελίζεται όταν πουλάνε την πολιτιστική του κληρονομιά για 50 χρόνια μέσα σε ένα βράδυ του Ιουλίου και δεν ανοίγει ρουθούνι.

Για μας ο ιερός χώρος δεν είναι τοτέμ, είναι μία ζώσα πραγματικότητα.

Βάζω λοιπόν το βιογραφικό μου, www.marianthisontaki.com ταπεινά, κύριε Ioannis Makro, Στάθης Βίκτωρ, Isidora Bouziouri για να γνωριστούμε.

Εσείς που είχατε την μικρότητα να μιλήσετε πάλι για αριστείες σε ανάρτηση της σελίδας του Σωματείου μας, σε ανθρώπους που επί 15 χρόνια τουλάχιστον δεν ξέρουν πως θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε ένα αμείλικτο εργασιακό περιβάλλον.

Δεν σας ακούμε.

Εμείς τη δουλειά μας.

Φέτος, είναι η χρονιά που θα κερδίσουμε την συλλογική μας σύμβαση και την αξιοπρέπειά μας. Δεν μας σταματάει τίποτα αδέρφια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους