Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν κρίνεις τους άλλους, μάθε να κρίνεις δίκαια τον εαυτό σου.

Είναι νομίζω ξεκάθαρο, ότι ζούμε σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι σχηματίζουν άποψη πιο γρήγορα από ποτέ... Μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Μια φράση αποκομμένη από τα συμφραζόμενά της.

Ένα λάθος στη δουλειά.

Μια διαφωνία.

Μια άτυχη στιγμή.

Και ξαφνικά, κάποιοι πιστεύουν ότι γνωρίζουν ποιος είσαι.

Ένα μόνο γεγονός αρκεί για να σε χαρακτηρίσουν έξυπνο ή ανόητο, ικανό ή ανίκανο, καλό ή κακό άνθρωπο.

Το παράδοξο όμως είναι άλλο.

Την ίδια αυστηρότητα που χρησιμοποιούμε για να κρίνουμε τους άλλους, σχεδόν ποτέ δεν τη χρησιμοποιούμε για να κρίνουμε τον εαυτό μας.

Όταν εμείς κάνουμε ένα λάθος, έχουμε πάντα μια εξήγηση. «Ήμουν κουρασμένος.» «Δεν είχα όλες τις πληροφορίες.» «Ήμουν υπό πίεση.» «Δεν με κατάλαβαν σωστά.» Όταν όμως κάνει το ίδιο λάθος κάποιος άλλος, πολύ συχνά δεν ψάχνουμε τις συνθήκες.

Βγάζουμε συμπέρασμα για τον χαρακτήρα του.

Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματα της ανθρώπινης σκέψης.

Δεν αξιολογούμε τις πράξεις.

Αξιολογούμε τον άνθρωπο.

Και σχεδόν πάντα με δύο διαφορετικά μέτρα και δύο διαφορετικά σταθμά.

Η αυτογνωσία δεν σε κάνει πιο αδύναμο.

Σε κάνει πιο δίκαιο.

Η πραγματική αυτογνωσία δεν σημαίνει να μειώνεις τον εαυτό σου.

Ούτε να θεωρείς ότι φταις πάντα για όλα.

Σημαίνει να έχεις το θάρρος να κοιτάζεις τον εαυτό σου με ειλικρίνεια.

Να αναγνωρίζεις τις αρετές σου χωρίς έπαρση.

Να αποδέχεσαι τις αδυναμίες σου χωρίς ντροπή.

Να παραδέχεσαι τα λάθη σου χωρίς να κατασκευάζεις δικαιολογίες.

Ο άνθρωπος που μπορεί να πει: «Εδώ έκανα λάθος.» «Δεν ήμουν αρκετά προετοιμασμένος.» «Η αντίδρασή μου έκανε την κατάσταση χειρότερη.» είναι ο άνθρωπος που έχει ήδη κάνει το πρώτο βήμα προς την εξέλιξη.

Γιατί ό,τι αναγνωρίζεις, μπορείς και να το διορθώσεις.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έφεραν την εποχή της γρήγορης κρίσης!!! Μας έχουν μάθει να αντιδρούμε αμέσως.

Να αποφασίζουμε ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Να πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε τις προθέσεις ενός ανθρώπου χωρίς να γνωρίζουμε την ιστορία του.

Όμως η πραγματική σκέψη δεν λειτουργεί έτσι. Σταματά... Παρατηρεί... Αναζητά στοιχεία... Διαχωρίζει τα γεγονότα από τις υποθέσεις... Και πάνω απ’ όλα, αναρωτιέται: «Μήπως μου λείπει ένα σημαντικό κομμάτι της εικόνας;» Οι σωστές ερωτήσεις οδηγούν στις σωστές κρίσεις.

Πριν καταλήξεις σε ένα συμπέρασμα για κάποιον, δοκίμασε να κάνεις μερικές απλές ερωτήσεις στον εαυτό σου: • Ποια είναι τα πραγματικά γεγονότα και ποια είναι απλώς οι υποθέσεις μου; • Γνωρίζω ολόκληρη την ιστορία ή μόνο ένα μικρό μέρος της; • Έχω βρεθεί ποτέ εγώ σε παρόμοια θέση; • Πώς θα ήθελα να με κρίνουν οι άλλοι αν εγώ έκανα το ίδιο λάθος; • Μήπως ο εγωισμός, ο θυμός, ο ανταγωνισμός ή κάποια προηγούμενη εμπειρία επηρεάζει την κρίση μου; Οι ερωτήσεις αυτές δεν σε κάνουν πιο επιεική.

Σε κάνουν πιο αντικειμενικό.

Και η αντικειμενικότητα είναι προϋπόθεση της δικαιοσύνης.

Τέσσερις αρχές δίκαιης κρίσης 1. Εξέτασε το κίνητρό σου.

Θέλεις πραγματικά να καταλάβεις τι συνέβη ή απλώς να αποδείξεις ότι έχεις δίκιο; 2. Ξεχώρισε τα γεγονότα από τις ερμηνείες.

Άλλο αυτό που είδες και άλλο αυτό που υπέθεσες. 3. Χρησιμοποίησε το ίδιο μέτρο για όλους.

Αν έκανες εσύ το ίδιο λάθος, θα δεχόσουν την ίδια αυστηρή κρίση; 4. Κάνε την κριτική χρήσιμη.

Στόχος της δεν πρέπει να είναι να ταπεινώσει τον άλλον.

Στόχος της πρέπει να είναι να τον βοηθήσει να γίνει καλύτερος.

Η ηγεσία αρχίζει από την αυτοκριτική Ένας γονιός χρειάζεται να διορθώνει.

Ένας δάσκαλος χρειάζεται να αξιολογεί.

Ένας προπονητής χρειάζεται να επισημαίνει τα λάθη.

Ένας ηγέτης χρειάζεται να παίρνει δύσκολες αποφάσεις.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να σταματήσουμε να κρίνουμε.

Το ζητούμενο είναι να κρίνουμε χωρίς αλαζονεία, χωρίς προκατάληψη, χωρίς εμπάθεια και χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Ο πραγματικός ηγέτης μπορεί να διορθώσει κάποιον χωρίς να τον μειώσει.

Μπορεί να διατηρήσει υψηλά πρότυπα χωρίς να γίνει αλαζόνας.

Και μπορεί να επισημάνει το λάθος ενός ανθρώπου, χωρίς ποτέ να ξεχάσει ότι και ο ίδιος είναι άνθρωπος και μπορεί να κάνει λάθη.

Να θυμάσαι... Πριν σχηματίσεις μια οριστική άποψη για κάποιον, αφιέρωσε λίγο χρόνο για να εξετάσεις πρώτα τον εαυτό σου.

Έλεγξε τα γεγονότα.

Αμφισβήτησε τις υποθέσεις σου.

Παρατήρησε τα κίνητρά σου.

Αναγνώρισε τη δική σου συμμετοχή όπου υπάρχει.

Και χάρισε στους άλλους την ίδια κατανόηση που θα ήθελες να δείξουν και σε εσένα όταν μια στιγμή της ζωής σου δεν αντικατοπτρίζει αυτό που πραγματικά είσαι.

Bonus tip: Ο πιο δίκαιος κριτής των ανθρώπων δεν είναι εκείνος που βλέπει καλύτερα τα λάθη των άλλων.

Είναι εκείνος που έχει μάθει πρώτα να βλέπει με ειλικρίνεια τα δικά του. (Bio∞exelixis Performance & Mind Academy)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους