Καλημέρα αγαπημένοι Ένα λυπάμαι ξεχείλιζε χτες κάτω από το μη ρομαντικό φως του φεγγαριού του ελαφιού .Σκεφτόμουν πόσο λίγοι αποδεικνύονται φερέλπιδες άνθρωποι που νόμιζες ότι ναι είχαν κάτι να πουν...
Καλημέρα αγαπημένοι Ένα λυπάμαι ξεχείλιζε χτες κάτω από το μη ρομαντικό φως του φεγγαριού του ελαφιού .Σκεφτόμουν πόσο λίγοι αποδεικνύονται φερέλπιδες άνθρωποι που νόμιζες ότι ναι είχαν κάτι να πουν ότι ξέφευγαν ...μπορούσαν να δουν χωρίς παρωπιδες χωρίς το εγώ μπροστά .Πολλοί νόμισαν ότι ο ίσκιος τους είναι το μπόι τους ξαφνικά , άλλοι με νου και γνώση και εξυπνάδα κοίταξαν πίσω από την πλάτη τους μια καρέκλα και αποφάσισαν ότι δεν θα ήθελαν να τη χάσουν, αλήθεια ποιος τους έβαλε στην καρέκλα και γιατί ; Ξέρουμε αλήθεια πόσοι άξιοι στη σκέψη σπουδαίοι στο λόγο με ιδέες και κρίση θα μπορούσαν να είναι σε αυτή την καρέκλα ;Όλα αυτά τα χρόνια στο θέατρο της πολιτικής πάντα από τις κουιντες συνομίλησα με πολλούς και πολλές στάθηκα στο πλευρό τους τους έδωσα δύναμη γιατί ήθελα να απογειωθουμε επιτέλους να μην είμαστε χώρα κοτζαμπάσηδων και μετά κατάλαβα ότι τελικά άλλη μια φορά ο χώρος κυριαρχείται από ολιγιστους και πολυ ατάλαντους τελικά . Μου μετέφεραν ότι πολλοί άνθρωποι ιδιαίτερα νέοι δεν θα ψηφίσουν μετα από αυτό το καλοκαιρινό μεταγραφικό αλισβερίσι που κρύβεται κάτω από έναν δήθεν ιδεολογικό μανδύα ..το περίμενα .Αρχίζω να ψάχνω επιχειρήματα για το αντίθετο μέσα στον κουρνιαχτο που σηκώθηκε...Τους νιώθω μετεωρους, άνθρωποι που ψάχνουν για ελπίδα ...και ζητούν το Εμείς στην ουσία του .Αυτή την ελπίδα που ψάχνουν οι νέοι και δεν τη βρίσκουν δεν το ανέχομαι Το δεν βλέπεις όλοι είναι ίδιοι μαυρίζει και σκοτεινιάζει πάλι τον ορίζοντα και δυστυχώς το ενίσχυσαν οι καλοκαιρινές μεταγραφές και οι αποχωρήσεις .Το μαύρο έρχεται ..και θα είναι μαύρο και αραχνο . Παραδείγματα έχει πολλά να διηγηθεί η ιστορία Ένα έχω να γράψω δημόσια πια και το πιστεύω , ότι αν δεν συμφωνώ πηγαίνω έγκαιρα σπίτι μου ,σιωπή απόλυτη και δεν ρίχνω νερό σε άλλους κήπους αρχίζοντας να διαλέγω ποιους και πότε για να συνεχίσω να κάνω καριέρα, γιατι επιτέλους η πολιτική είναι προσφορά στους πολλούς όχι επιτυχημένο επάγγελμα για καριέρα ούτε κληρονομικό δικαίωμα ούτε ανταπόκριση σε όνειρα άλλων που δεν μπόρεσαν να τα πραγματοποιήσουν . Θα είμαι πάντως εδώ και θα μείνω όχι θεατής αλλά ενεργή πολίτης το χρωστώ στους νέους ανθρώπους το χρωστώ σε εμένα για να μπορώ να συνεχίσω να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο δίπλα σε ανθρώπους που αξίζουν και έχουν όνειρα και δεν σταματούν Πολύ βοριάς και ανεμώδης καιρός ...μελτέμι ...Τα μνημεία που θα ανεργερθουν στη μνήμη των πεσόντων πυροσβεστών με θυμώνουν γιατί πάντα θα βλέπω τις μάνικες να τους καταβρεχουν τον χειμώνα ...Καλημέρα (Το παραπάνω κείμενο ανήκει στην Katerina Loukaki και με εκφράζει απολύτως)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους