Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οργή και θλίψη και φόβος με διακατέχει βλέποντας τις εικόνες κόλασης με την Κρήτη να καίγεται. Η Κρήτη και ειδικά τα Χανιά με "φιλοξενούν" από το 1986.

Είναι η πόλη που με περιμάζεψε και μου πρόσφερε ό,τι δεν μου έδωσε ο τόπος που με γέννησε.

Αγάπη και κατανόηση.

Βλέπω τώρα να καίγονται χωριά μου γνώριμα, βουνά και παραλίες που διάβηκα, πρόσωπα οικεία να τρέχουν αλλόφρονα και σπαράζω.

Αρνούμαι να αναρτήσω εικόνες.

Μόνο αυτο το εξαιρετικο τραγούδι! "Το Ρόδο της Ερήμου" που συμβολίζει την ικανότητά μας να στεκόμαστε στα πόδια μας ακόμα κι όταν ο κόσμος γύρω μας καταρέει! ***Σπαρακτική η ερμηνεία της Μαριώς!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους