Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Utrillo κυρια Πέλλα; Πρόφαση βέβαια ο Utrillo στη θέση του ύστερου Γ(κ)ύζη , που εκποιήθηκε για λίγες λίρες, αφήνοντας στον ταπετσαρισμένο τοίχο την υπόμνηση της παρουσίας του.

Θυμήθηκα τον Maurice Utrillo (1883-1955), βλέποντας για πολλοστή φορά το " Τελευταίο ψέμα", μένοντας πια στις λεπτομερειες, καθώς η ταινία είναι μελετημένη στη σημειολογία της σε κάθε (μα κάθε) σκηνή.

Σίγουρα, ο Γάλλος ζωγράφος, με τη μποέμικη ζωή, θα ήτανε πρόταση του Τσαρούχη, που επιμεληθηκε το " ντεκόρ", όπως αναφέρεται στους τίτλους, για αυτο και εργα του, κυρίως αστικά τοπια, εμφανίζονται σε σκηνές.

Όπως άλλωστε θεωρώ ότι θα επιμελήθηκε και την ατμόσφαιρα της ξεπεσμένης μπουρζουαζίας στο ψηλοταβανο νεοκλασικό του Κολωνακίου*, που χάθηκε και αυτο μετα το τέλος της ιστορίας. * απο τον κ. Ε. Μαθιόπουλο πληροφορούμαι οτι πρόκειται (στα εξωτερικά, τουλάχιστον, πλανα) για το κατεδαφισμενο αρχοντικό του Εμπειρικου επι της οδού Βασιλισσης Σοφίας, που χτίστηκε σε σχέδια Τσιλλερ.

Για την ταινία του Κακογιάννη τι να πρωτογράψει κανείς, μιας και αποτελεί -κατα τη γνωμη μου- το αριστούργημά του στη μυθοπλασία.

Θα σταθώ στη σκηνή με τον Γιώργο Παππά, τον πρόωρα χαμένο ηθοποιο, για τον οποιο πολλοι αστικοι θρυλοι υπάρχουν.

Γιος της Μυρτιωτισσας του " σ αγαπω δεν μπορώ τιποτα αλλο να πω", ο πρώτος πλατωνικος έρωτας της Μελινας, για τον οποιο εκανε και αποπειρα αυτοκτονιας, πεφτοντας στις γραμμες του τραμ.

Αλλα και της Τζενης Καρέζη.

Ελληνα "Καρυ Γκραντ" τον χαρακτήρισαν, αν και η γοητεία του ηταν πολυ μεγαλύτερη.

Πάει, λοιπον, ο ήρωας να ζητήσει βοήθεια από τον πάλαι ποτέ συνδαιτυμόνα του υπουργό, περιμένοντας στη σειρά ιδρωμενος από τη ζέστη σε ένα μικρό πολιτικό γραφείο με τους πελατειακούς φίλους στην αναμονή να κάνουν αέρα προχειρα με εφημερίδες. -Του είπατε ότι τον περιμένω; -Ο υπουργός ξέρει ότι είστε εδώ.

Θέλετε να του πω τίποτα; -Όχι.

Και κινεί να φύγει, προσπαθώντας να κρύψει από τον παρατρεχάμενο τον εκνευρισμό, αλλά και την απόγνωση.

Σε κλάσματα, γυρίζει το κεφάλι και διορθώνει, μη θέλοντας -ακόμη και στην ύστατη αυτή στιγμή της παρακμής -να παρεκτραπεί από την αγωγή, να απολέσει την επίφαση της αξιοπρέπειας. -Όχι. Ευχαριστώ.

Εξου και ο τίτλος στην αγγλική με το οποίο η ταινία ταξίδεψε στα διεθνή φεστιβάλ ήταν " Α matter of dignity " Ζητημα αξιοπρέπειας.

Ο ελληνικός τίτλος ομως ειναι πιο κοντά στην κορυφαία προτελευταια σκηνή, που ειναι και το αποκορύφωμα του δραματος. "Το τελευταίο ψέμα" ένοχο πια και όχι κατά συνθήκη, μετά τον φόνο της πίστης ψυχοκορης.

Με το "Τhree waltzes from der rosenkavalier" του Αντρέ Κοστελάνετζ να παίζει, γυρνώντας τον ήχο στη διαπασών και τις γρίλιες με ένταση να ανοιγοκλείνουν από τη συμπλοκή, εναλλάσσοντας το απρόσδεκτο φως της αλήθειας με το σκοτάδι της υποκρισιας. Maurice Utrillo, Rue Saint-Rustique, 1940

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους