Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παντρεύτηκα το 1992 και ανάπτυξα μια βαθιά και ειλικρινή σχέση με την πεθερά μου παρθένα Γαβριηλίδη.

Ήταν γεωπόνος γεννημένη το 1938.

Όταν ήμουν φαντάρος μαγείρευε και έστελνε φαγητό . Το 1993 υπηρετούσα στην 442 αποθήκη φαρμάκων και είχε τηλεφωνήσει ότι μαγείρεψε αλλά υπήρχαν αγρότες στη γέφυρα του Στρυμόνα . Πράγματι ξεκίνησα από το στρατόπεδο με το Fiat 127 της Χαριτινης και πήγαινα Σέρρες. Στον Στρυμόνα υπήρχε μπλόκο . Αφήνω το αμάξι και αρχίζω να περπατάω στη γέφυρα να πάω απέναντι μπας και της συναντήσω . Την βλέπω φορτωμενη με τσάντες να κουβαλάει τα φαγητά , ντάλα ήλιο μεσημέρι Ιουλίου . Ανταμωνουμε και μου δίνει τις τσάντες . Με φίλησε και έφυγα για πίσω . Μετά από χρόνια είχε καρκίνο το 2016.

Είπα την γυναίκα μου θα μένει μαζί μας στο ισόγειο και θα την φροντίζω ότι θέλει . Μια μέρα την πήγα στο μπάνιο αγκαλιά.

Γυρνώντας μου λέει : Δεν είναι σωστό να με κουβαλάς . Γιατί το κάνεις ; Κυρά παρθένα θυμάσαι εκείνη τη σκηνή στο Στρυμόνα το 1993 που ήμουν φαντάρος ; Ε για αυτό το κάνω . Ήταν ο πιο έντιμος άνθρωπος που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Ένας τέτοιος είναι και η Χαριτινη . Και η Αναστασία ίδια ακριβώς ..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους