Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχω διαπιστώσει, τόσο από προσωπική εμπειρία όσο και παρατηρώντας ανθρώπους σε απαιτητικές καταστάσεις, ότι όταν είμαστε στρεσαρισμένοι ή πολύ κουρασμένοι, αλλάζει ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε στους γύρω μας.

Γινόμαστε πιο ελεγκτικοί, πιο αυστηροί, πιο απόλυτοι.

Μειώνεται η υπομονή μας, ακούμε λιγότερο και δίνουμε περισσότερες εντολές.

Δεν το κάνουμε απαραίτητα από αλαζονεία.

Συχνά το κάνουμε γιατί το μυαλό μας προσπαθεί να βάλει τάξη μέσα στο χάος.

Ο έλεγχος δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ασφάλειας.

Όσο περισσότερο προσπαθούμε να ελέγξουμε τους ανθρώπους, τόσο περισσότερο χάνουμε την ομάδα.

Οι άνθρωποι μπορεί να υπακούσουν, αλλά παύουν να συμμετέχουν δημιουργικά.

Σταματούν να παίρνουν πρωτοβουλίες, να εκφράζουν διαφορετική άποψη ή να αισθάνονται ότι αποτελούν μέρος μιας κοινής προσπάθειας.

Παραμένει η εκτέλεση των εντολών, αλλά χάνεται η συνεργασία.

Το έχω δει στη θάλασσα, στον αθλητισμό, στις επιχειρήσεις, ακόμη και μέσα στην οικογένεια.

Όταν ο επικεφαλής βρίσκεται υπό πίεση, υπάρχει πάντα ο πειρασμός να γίνει αυθεντία αντί για ηγέτης.

Βραχυπρόθεσμα αυτό ίσως φαίνεται αποτελεσματικό.

Μακροπρόθεσμα, όμως, διαβρώνει την εμπιστοσύνη.

Παίζει, κατά τη γνώμη μου, ρόλο και η ηλικία.

Ίσως όμως ακόμη περισσότερο η εμπειρία.

Οι νεότεροι άνθρωποι έχουν συχνά μεγαλύτερη βεβαιότητα ότι υπάρχει μία σωστή λύση και ότι οι άλλοι πρέπει απλώς να την ακολουθήσουν.

Με τα χρόνια, οι αποτυχίες, οι διαψεύσεις και τα μαθήματα της ζωής λειτουργούν σαν καλός δάσκαλος.

Ανακαλύπτεις ότι πολύ λίγα πράγματα είναι απόλυτα και ότι ακόμη και ο πιο έμπειρος μπορεί να κάνει λάθος.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε μεγαλύτερος είναι σοφότερος.

Υπάρχουν άνθρωποι που μεγαλώνουν μόνο ηλικιακά και άλλοι που ωριμάζουν πραγματικά.

Η ωριμότητα δεν μετριέται με τα χρόνια, αλλά με την ικανότητα να αμφισβητείς πρώτα τον εαυτό σου.

Ίσως, τελικά, το σημαντικότερο χαρακτηριστικό ενός ηγέτη δεν είναι να έχει πάντα δίκιο.

Είναι να διατηρεί την ομάδα ενωμένη ακόμη και στις δύσκολες στιγμές.

Γιατί η πραγματική ηγεσία δεν δοκιμάζεται όταν όλα πηγαίνουν καλά.

Δοκιμάζεται όταν υπάρχει πίεση, κούραση, αβεβαιότητα και φόβος.

Εκεί φαίνεται αν θα επιλέξεις να ελέγξεις τους ανθρώπους ή να τους εμπνεύσεις.

Και η ιστορία έχει δείξει ότι οι μεγάλες ομάδες δεν δημιουργήθηκαν ποτέ από ανθρώπους που απαιτούσαν τυφλή υπακοή.

Δημιουργήθηκαν από ηγέτες που, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, κατάφερναν να κάνουν τους άλλους να αισθάνονται ότι είναι συνοδοιπόροι και όχι απλοί εκτελεστές εντολών.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους