Δυο πράγματα προτείνω να κρατήσουμε μετά και τη χθεσινή συνεδρίαση. Πρώτο, έχουμε πραγματικά μια νίκη: όση και να είναι η εύλογη δυσπιστία μας απέναντι σε όλες τις εξουσίες, όσο σωστές και να ήταν οι...

Πλήρες Κείμενο:

Δυο πράγματα προτείνω να κρατήσουμε μετά και τη χθεσινή συνεδρίαση. Πρώτο, έχουμε πραγματικά μια νίκη: όση και να είναι η εύλογη δυσπιστία μας απέναντι σε όλες τις εξουσίες, όσο σωστές και να ήταν οι προτάσεις μας για μετεγκατάσταση και διατήρηση των ιστορικών κτιρίων, όσο κι αν δεν μας φτάνει αυτό που πήραμε, ας μην ξεχνάμε από τι γλιτώσαμε την πόλη.

Από τα πέντε μεγαθήρια που είχαμε, μείνανε τα δυόμιση.

Από τα 40 στρ. νέα κτίρια, που έλεγε η ΔΕΘ και το Υπερταμείο μέχρι προχθές, πέφτουμε στα 25 - πάντα σύμφωνα με τη σύμβαση Δήμου - ΔΕΘ.

Και την γλιτώσαμε χάρη σε έναν πολυετή, ωραίο, συλλογικό, αποτελεσματικό και νικηφόρο αγώνα όλων μας, με αποκορύφωμα την ιστορική πρωτοβουλία για το δημοψήφισμα.

Έναν αγώνα που δόθηκε ενάντια σε όλες τις αρχές του τόπου, και πρώτα από όλα ενάντια στη διοίκηση Αγγελούδη, η οποία για έναν ολόκληρο χρόνο, όσο δηλαδή υπερασπιζόταν το παλιό σχέδιο ανάπλασης, μας αντιμετώπιζε με την ίδια απαξία που μας αντιμετώπισε και χθες.

Με τα ίδια επιχειρήματα επιπέδου Ταχιάου, τις ίδιες φωνές "έλεος πια με τον διάλογο", την ίδια αδιαλλαξία ότι αυτή είναι η ανάπλαση κι αν σας αρέσει, τις ίδιες τοξικές κατηγορίες για επαγγελματίες επαναστάτες κοκ.

Είναι όλα καταγεγραμμένα και καλά θα κάνουν να μην μας προκαλούν - τα θυμόμαστε και θα τα θυμίζουμε όλα όταν πρέπει.

Για αυτό και αυτή τη νίκη μας, ούτε την ακυρώνουμε, ούτε τη χαρίζουμε σε κανέναν.

Δεύτερο, το νέο σχέδιο, όσο καλύτερο και να είναι, όσο και να έχει μειωθεί η δόμηση, κρύβει μεγάλους κινδύνους.

Για αυτό και χθες έπρεπε να κάνουμε τη δουλειά μας ως αντιπολίτευση - και πιστεύω ότι την κάναμε, για αυτό και ο γνωστός εκνευρισμός, οι συνήθεις προσβολές.

Τί καναμε: πριν τη συνεδρίαση συνειδητοποιήσαμε ότι σκοπεύαν να κρατήσουν κρυφή τη μελέτη για την τροποποίηση του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου - για αυτό και μας έστειλαν μόνο το εξώφυλλο.

Πιέσαμε και καταφέραμε να την πάρουμε ολόκληρη - κι εμείς και η πόλη.

Εκεί φάνηκε ότι -προς το παρόν τουλάχιστον- η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική από αυτό που φαίνεται στη σύμβαση: το περιθώριο δόμησης πολύ μεγαλύτερο, οι ελεύθεροι χώροι μικρότεροι και η χρήση τους αμφίβολη (δείτε αναλυτικά τις προηγούμενες αναρτήσεις). Το σημαντικότερο, επιμένω, είναι η ρητή διατύπωση ότι η ΔΕΘ θα περιφράσσει τους ελεύθερους χώρους, θα μπορεί να τους αποκλείει και θα τους χρησιμοποιεί κατά το δοκούν για τις δικές της ανάγκες.

Όταν τα αναφέραμε αυτά στη χθεσινή συνεδρίαση, ο Δήμαρχος και διάφοροι σύμβουλοι, που ούτε είχαν μπει στον κόπο να διαβάσουν τη μελέτη, μας αποκάλεσαν "συνωμοσιολόγους" και "ψεύτες". Ο Πρόεδρος του ΔΣ, πιο συνετά, υποστήριξε ότι η μελέτη αυτή είναι ξεπερασμένη απο τις διαπραγματεύσεις και το τελικό ΕΠΣ θα έχει αλλες ρυθμίσεις.

Ελπίζω να αποδειχθεί αλήθεια, αλλά δεν νιώθω καμιά ασφάλεια.

Μπορεί πχ να αλλάξουν τα στρέμματα, αλλά τις ρυθμίσεις για τη χρήση και την περίφραξη, μου φαίνεται πιο δύσκολο.

Σε κάθε περίπτωση, αυτή είναι κι η δική μας δουλειά, να αλλάξει.

Για αυτό και ζητήσαμε τη μελέτη, για αυτό την κοινοποιήσαμε, για αυτό κάναμε θέμα τις απειλές που αφήνει ανοικτές.

Με αυτόν τρόπο ανοίξαμε ήδη το επόμενο μέτωπο, θέσαμε ήδη τα σημαντικά επίδικα, πήραμε ήδη τις πρώτες δεσμεύσεις, για να έχουμε να πιέζουμε.

Αν δεν το καναμε, όχι μονο εμεις, όλη η αντιπολίτευση, θα μεναμε στα αστεία φωτορεαλιστικά και τα συγχαρίκια.

Για αυτό και εχθές δεν έληξε τίποτα, ούτε θετικά, ούτε αρνητικά.

Ο αγώνας για το μητροπολιτικό πάρκο προχωρά, με νίκες, με ήττες, με νέα δεδομένα.

Ένας απο τους επόμενους σταθμούς το νέο ΕΠΣ - αν έρθει, όταν έρθει.

Άλλος, οι όροι του διαγωνισμού.

Οι μελέτες.

Η υλοποίηση.

Ακόμα κι αν χάρη στην εμμονή Αγγελούδη και κυβέρνησης η μόνη ορθολογική προοπτική, αυτή της μετεγκαταστασης και της διατήρησης των κτιρίων υποχώρησε, έχουμε ακόμα πολλά να διεκδικήσουμε, να νικήσουμε, να χάσουμε - όπως κάνουμε ήδη.

Καταλαβαίνω και συμμερίζομαι και τη δυσπιστία και την αγανάκτηση απέναντι σε μια δημοτική αρχή που μέχρι πέρσι έδινε μάχη για να μας κλείσει το στόμα και φέτος συγχαίρει τον εαυτό της.

Αλλά, ξαναλέω, μην της χαρίσουμε τίποτα.

Ιδιαίτερα όσοι και όσες αφιερώθηκαμε σε αυτόν τον αγώνα, ας έχουμε εμπιστοσύνη στην κοινωνία της πόλης. Αυτή θα πει την τελευταία λέξη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους