Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εμείς και οι Άλλοι λοιπόν. Εμείς που είμαστε στο πλευρό της Κυρίας Καρυστιανού και που προτάσσουμε την πολιτική κάθαρση, βλέπουμε στις δημοσκοπήσεις τα ποσοστά μας να είναι σκόπιμα πειραγμένα.

Σαρώνουμε και το κρύβουν.

Οι άλλοι που θέλουν διαπλοκή, διαφθορά, ρεμούλες και αρπαχτές, φαντασιακά κατοικοεδρεύουν στις τρεις πρώτες θέσεις σε δημοσκοπήσεις που τις χρηματοδοτούν οι νταβατζήδες τους σε εβδομαδιαία βάση.

Οι δημοσκοπήσεις που παραγγέλνουν τα οικονομικά συμφέροντα σχεδόν μέρα παρά μέρα έχουν γίνει οι νέοι χρησμοί.

Δεν χρειάζονται Πυθίες, δεν χρειάζονται πια ιερείς, δάφνες και τρίποδες, αρκεί ένα τηλεφωνικό κέντρο, ένας αλγόριθμος, ένα δείγμα χιλίων ανθρώπων και μια οθόνη που αναβοσβήνει ποσοστά.

Έτσι, η κοινή γνώμη παρουσιάζεται σαν να είναι ένα κατοικίδιο ζώο που το ζυγίζουν κάθε εβδομάδα για να δουν αν πάχυνε ή αδυνάτισε.

Οι δημοσκοπήσεις που μας παρουσιάζουν τα ΜΜΕ των νταβατζήδων, για μένα προσωπικά, δεν είναι φωτογραφία της κοινωνίας, είναι ένας καθρέφτης που παραμορφώνει ανάλογα με τη γωνία.

Οι δημοσκοπήσεις αυτές δεν περιορίζονται στο να μετράν την κοινή γνώμη.

Ξεκάθαρα τη διαμορφώνουν.

Οι δημοσκοπικές μετρήσεις που μας παρουσιάζονται μάλλον γίνονται σαν να μην έχει σημαδευτεί η δημόσια ζωή από υποθέσεις που προκάλεσαν έντονες πολιτικές αντιδράσεις.

Σαν να μη πιέζει η ακρίβεια τα νοικοκυριά.

Σαν να μην ανεβαίνουν τα ενοίκια.

Σαν να μη συρρικνώνεται η αγοραστική δύναμη πολλών πολιτών.

Σαν να μην αισθάνεται ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας αποκλεισμένο.

Για μένα οι αριθμοί στις δημοσκοπήσεις έχουν μια παράξενη μοναξιά, στέκονται στις οθόνες σαν εγκαταλειμμένα έπιπλα ενός σπιτιού στο οποίο κάποτε κατοικούσε η πολιτική.

Δεν γίνεται οι άνθρωποι να χάνουν το βάρος τους ως πρόσωπα και να αποκτούν αξία μόνο ως ποσοστά.

Δεν με νοιάζει αν μια δημοσκόπηση πέφτει μέσα ή έξω.

Με ενοχλεί που οι μετρήσεις τείνουν να αντικαταστήσουν τον δημόσιο διάλογο.

Με ενοχλεί που η πολιτική δεν συζητείται πλέον ως σύγκρουση ιδεών, αλλά ως αγώνας ποσοστών.

Με ενοχλεί που η κοινωνία μοιάζει να κοιτάζει το θερμόμετρο αντί για τον πυρετό.

Από τη στιγμή που οι δημοσκοπήσεις μετατρέπονται σε καθημερινό μηχανισμό καθοδήγησης της κοινής γνώμης, από τη στιγμή που η μέτρηση αποκτά μεγαλύτερη σημασία από την πραγματικότητα που υποτίθεται ότι μετρά, εμένα μου γεννιέται καχυποψία.

Αναρωτιέμαι αν βλέπω τον κόσμο ή απλώς την αντανάκλασή του μέσα σε έναν αριθμό.

Έναν αριθμό που, ίσως τελικά, ψηφίζει πριν από μένα.

Ναι υπάρχει κάτι βαθύτερο.

Οι δημοσκοπήσεις λειτουργούν ως μηχανισμός ψυχολογικής επιβολής.

Όταν ένας πολίτης ακούει διαρκώς ότι η Νέα Δημοκρατία προηγείται συντριπτικά, ενδέχεται να θεωρήσει μάταιη κάθε αντίσταση.

Η πλειοψηφία αποκτά κύρος.

Το προβάδισμα μετατρέπεται σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Δεν ακολουθεί η δημοσκόπηση την κοινωνία, αλλά η κοινωνία ακολουθεί τη δημοσκόπηση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους