Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κι επειδή έχουμε σκοτεινιάσει πολύ, ας ανοίξουμε την κουρτίνα να μπει το φως: Έρη Ρίτσου: «Εγώ πιστεύω πως ο πατέρας μου δεν έγραψε ποίηση για να έχω εγώ προίκα.

Ο πατέρας μου έγραψε ποίηση επειδή του ήταν ανάγκη και την κοινοποίησε επειδή ήθελε ο κόσμος να εισπράξει αυτό που εκείνος ένιωθε» «Ναι μεν εκ του νόμου έχω τα πνευματικά δικαιώματα, όμως το έργο είναι κάτι αυθύπαρκτο, το οποίο ο ίδιος ο δημιουργός ήθελε να κοινοποιήσει στον κόσμο.

Δεν έχω απαγορεύσει ποτέ σε κανέναν να ασχοληθεί με το έργο του Ρίτσου, είτε να το μελοποιήσει είτε να το ανεβάσει ως θεατρική παράσταση» «Μπορεί κάτι να μη μου αρέσει ή να μη συμφωνώ, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι μπορώ να δεσμεύσω κάποιον άλλο.

Το έργο υπάρχει και δεν πρόκειται να βλαφτεί από οποιαδήποτε προσέγγιση», «Δεν θεωρώ ότι είμαι ένα είδος σωματοφύλακα του έργου, γιατί δεν θεωρώ ότι το έργο έχει ανάγκη τέτοιας προστασίας» Γιατί όπως έλεγε ο πατέρας της ορίζοντας την τέχνη: Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά.

Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα.

Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί.

Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος σ’ όλες τις καρδιές, σ’ όλα τα χείλη. ‘Ετσι να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε, «Τέτοια ποιήματα, σου φτιάχνουμε εκατό την ώρα.» Αυτό θέλουμε κι εμείς.

Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ’ τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους