ΕΝΑ «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» ΣΤΗΝ ΚΕΪΤ ΜΠΟΥΣ (Το δικό μου «ανεμοδαρμένο ύψωμα») 💫 Θυμάμαι την πρώτη φορά που άκουσα εκείνη την απόκοσμα κρυστάλλινη φωνή να σχίζει τα ηχεία του hi-fi στο σαλόνι... Αυτό το...
ΕΝΑ «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» ΣΤΗΝ ΚΕΪΤ ΜΠΟΥΣ (Το δικό μου «ανεμοδαρμένο ύψωμα») 💫 Θυμάμαι την πρώτη φορά που άκουσα εκείνη την απόκοσμα κρυστάλλινη φωνή να σχίζει τα ηχεία του hi-fi στο σαλόνι... Αυτό το αγγελόπλαστο τραγούδι ήταν μια αποκάλυψη, ένας σεισμός, μια εισβολή από έναν άλλο κόσμο... Από έναν άλλο πλανήτη... Με το «Wuthering Heights» η Κέιτ Μπους ξεκλείδωσε ένα κομμάτι της ψυχής μου, το οποίο δεν ήξερα καν ότι υπήρχε... Και σήμερα, που είναι μια πολύ σημαντική μέρα για εκείνη, νιώθω τη μεγάλη ανάγκη να μιλήσω σε πρώτο πρόσωπο και να της πω ένα τεράστιο, ένα βαθύτατο «ευχαριστώ»... 💫 Νεράιδα μου... Σε ευχαριστώ για τη μοναδικότητά σου... Σε ευχαριστώ που εκείνο το μακρινό καλοκαίρι του 1978, ως ένα 19χρονο κορίτσι, κοίταξες στα μάτια τους κοστουμαρισμένους διευθυντές της δισκογραφικής σου και αρνήθηκες να συμβιβαστείς... Ηθελαν να ξεκινήσεις την καριέρα σου με κάτι πιο safe, πιο συμβατικό... Ομως, εσύ επέμεινες... Ηξερες ότι η Κάθι έπρεπε να γρατζουνίσει το παράθυρο του Χίθκλιφ με τον δικό σου ατίθασο τρόπο και μέσα από αυτό το πείσμα όχι απλά κέρδισες τη μάχη, αλλά χάλασες τα καλούπια της μουσικής βιομηχανίας και μας χάρισες έναν ύμνο απόλυτης ελευθερίας... 💫 Ξωτικό μου... Κάθε φορά που ακούω το πιάνο να ξεκινά και τη φωνή σου να ανεβαίνει σε εκείνες τις αδιανόητα εξωπραγματικές οκτάβες νιώθω ένα δέος που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις... Με μετέφερες στα λασπωμένα και ομιχλώδη υψώματα του Γιόρκσαϊρ, όπου ένιωσα τον έρωτα, την τρέλα, την απώλεια και το πάθος με μια ένταση που ουδείς άλλος καλλιτέχνης κατάφερε ποτέ... Με τις αέρινες θεατρικές κινήσεις σου στα δύο εμβληματικά video clips που γύρισες μας έμαθες ότι η τέχνη δεν έχει όρια, ότι το «παράξενο» είναι το πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο... 💫 Αερικό μου... Σε ευχαριστώ που με έμαθες να μη φοβάμαι την ίδια μου την ιδιοσυγκρασία... Τον (πάρα πολύ) περίεργο χαρακτήρα μου... Να ξέρεις ότι το «Wuthering Heights» είναι το καταφύγιό μου, η απόδειξη ότι η ιδιοφυΐα δεν χρειάζεται να ζητά «συγγνώμη» για την πολυπλοκότητά της... Ησουν, είσαι και θα είσαι η ιέρειά μου, διότι σε έναν κόσμο γεμάτο αντίγραφα, εσύ επέλεξες να παραμείνεις ένα ανεπανάληπτο, ένα αιώνιο πρωτότυπο... Αυτό το μουσικό θαύμα, που συνεχίζει να στοιχειώνει δημιουργικά τις νύχτες και τις μέρες μου, δεν θα είχε γεννηθεί ποτέ χωρίς τη δική σου επίγεια αρχή... 💫 Σαν σήμερα, στις 30 Ιουλίου 1958, στο Μπέξλιχιθ του Λονδίνου, ήρθε στον κόσμο η Κέιτ Μπους μεταφέροντας στις αποσκευές της το φως και τους ανέμους που χρόνια αργότερα θα έντυναν το «Wuthering Heights»... Τα 68α γενέθλιά της σηματοδοτούν την έλευση της φωνής που με έμαθε να ακούω τη μουσική με όλο το βάθος της ύπαρξής μου και πάνω από όλα να κατανοήσω, να σεβαστώ και να αγαπήσω την ευθραυστότητα της γυναικείας φύσης... Το μόνο δώρο που έχω να δώσω με όλη την καρδιά μου στην Κέιτ είναι η ευχή να παραμένει πάντα υγιής, διαυγής κι ευτυχισμένη, όπως ευτυχισμένο έκανε κι εμένα με την απαράμιλλη παρουσία και την ασύγκριτη φωνάρα της! 📸 Clive Arrowsmith | Archival Pigment Photograph 👇 Στα σχόλια θα βρείτε τα δύο υπέροχα video clips που γυρίστηκαν για το ανυπέρβλητο «Wuthering Heights»... Εδώ να τονίσω ότι και στα δύο η Κέιτ Μπους χρησιμοποιεί τον εκφραστικό θεατρικό χορό (interpretive dance) που είχε διδαχθεί από τον σπουδαίο χορογράφο Λίντσεϊ Κεμπ... Το ένα γυρίστηκε μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο γεμάτο με τεχνητή λευκή ομίχλη και το άλλο στην πεδιάδα του Σόλσμπερι, στο Γουίλτσαϊρ της Αγγλίας... Για τη λατρεμένη μου Κέιτ θα μπορούσα να γράψω πάρα, μα πάρα, πολλά, αλλά ο χρόνος δεν περισσεύει... Καλή σας ακρόαση!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους