ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ….. Σήμερα η σιωπή ζυγίζει περισσότερο από τη φωτιά. Χθες η σειρήνα χτύπησε ξανά, όπως χτυπάει χρόνια τώρα. Μόνο που χθες, η ζαριά έπεσε βαριά. Τρεις δικοί μας άνθρωποι, τρία αδέρφια από...
ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ….. Σήμερα η σιωπή ζυγίζει περισσότερο από τη φωτιά. Χθες η σειρήνα χτύπησε ξανά, όπως χτυπάει χρόνια τώρα.
Μόνο που χθες, η ζαριά έπεσε βαριά.
Τρεις δικοί μας άνθρωποι, τρία αδέρφια από την ίδια οικογένεια, την ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ οικογένεια του πεδίου, δεν γύρισαν πίσω.
Είκοσι πέντε χρόνια στην πρώτη γραμμή, έχω δει τη φωτιά να καταπίνει τα πάντα, έχω νιώσει τη θερμότητα στο πρόσωπο, έχω αναπνεύσει τον καπνό που σου σφίγγει το στήθος.
Έχω δει συναδέλφους να φεύγουν.
Και κάθε φορά, μια σκέψη στριφογυρίζει στο μυαλό, αμείλικτη: «Γιατί εκείνοι κι όχι εγώ; Πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στην τύχη και το μοιραίο;» Όταν φοράς τη στολή και μπαίνεις στο όχημα, δεν είσαι ήρωας.
Είσαι απλά ένας άνθρωπος που επιλέγει να σταθεί ανάμεσα στον κίνδυνο και τους άλλους.
Όμως, πίσω από τη μάσκα και τα γάντια, υπάρχει μια καρδιά που χτυπάει δυνατά.
Κάθε φορά που η σειρήνα ουρλιάζει για το επόμενο συμβάν, το μυαλό δραπετεύει για μια στιγμή πίσω στο σπίτι.
Στη γυναίκα που περιμένει, στα παιδιά που αφήσαμε να κοιμούνται, στις απλές, καθημερινές στιγμές που ξαφνικά φαντάζουν ως ο μεγαλύτερος πλούτος του κόσμου.
Στη σκέψη αν αυτή η αναχώρηση θα είναι και η τελευταία.
Στον βωμό του καθήκοντος γινόμαστε συχνά αναλώσιμοι για τους πολλούς, αλλά είμαστε τα πάντα για τους λίγους που μας περιμένουν.
Και σήμερα, τρεις οικογένειες έμειναν ορφανές από το χαμόγελο, την αγκαλιά, τη φωνή των δικών τους ανθρώπων.
Στους γονείς που ανέθρεψαν παλικάρια, στις συζύγους που έμειναν πίσω να κρατούν το σπίτι όρθιο, στα παιδιά που θα περηφανεύονται για πάντα για τους πατεράδες τους, στα αδέρφια που έχασαν το στήριγμά τους: Η σκέψη μας, η ψυχή μας και ο πόνος μας είναι δίπλα σας.
Δεν υπάρχουν λόγια να ελαφρύνουν το βάρος, μόνο η υπόσχεση ότι δεν θα ξεχαστούν ποτέ.
Στα τρία αδέρφια μας που πέρασαν στην αθανασία: Φύγατε με το κεφάλι ψηλά, όπως ζήσατε και όπως επιχειρήσατε.
Κρατάμε εμείς τη βάρδια τώρα, όσο αντέχουμε, με το δικό σας φως να μας οδηγεί μέσα στο σκοτάδι του καπνού. Στη μνήμη σας. ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΑΔΕΡΦΙΑ !
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους