Ο Κώδικας του "Ζοτς"- Ο Ζέλιτσο Ομπράντοβιτς απέναντι στους Θρύλους, το NBA και τον Εαυτό του 1. Ζέλικο vs Ευρωπαίοι Προπονητές- Η Τακτική & Ψυχολογική Σύγκρουση Η διαφορά του «Ζοτς» από τους...
Ο Κώδικας του "Ζοτς"- Ο Ζέλιτσο Ομπράντοβιτς απέναντι στους Θρύλους, το NBA και τον Εαυτό του 1. Ζέλικο vs Ευρωπαίοι Προπονητές- Η Τακτική & Ψυχολογική Σύγκρουση Η διαφορά του «Ζοτς» από τους υπόλοιπους μεγάλους της Ευρώπης δεν είναι μόνο τα 9 τρόπαια.
Είναι ο τρόπος που συνδυάζει την τακτική ευελιξία με τον ψυχολογικό έλεγχο.
Απέναντι στον Ettore Messina (Η μάχη των τακτικών γιγάντων) Messina Εκπροσωπεί την «ακαδημαϊκή» προσέγγιση.
Οι ομάδες του παίζουν με μαθηματική ακρίβεια (Princeton offense), δομημένα plays και λιγότερο ένστικτο. Obradović Παρότι έχει εκατοντάδες σετ στο πινακάκι του, δίνει στον playmaker τη δυνατότητα να «διαβάσει» την άμυνα (Read-and-React). Στον τελικό του 2007 στην Αθήνα (Παναθηναϊκός - ΤΣΣΚΑ 93-91), ο Ζέλικο κέρδισε τον Messina «χτυπώντας» ασταμάτητα στο Pick 'n' Roll με τους Διαμαντίδη και Batiste, αναγκάζοντας την άκαμπτη άμυνα του Ιταλού να καταρρεύσει.
Απέναντι στον Šarūνας Jasikevičius (Ο μαθητής εναντίον του δασκάλου) Jasikevičius Υιοθέτησε την ένταση και την απαίτηση για λεπτομέρεια του Ομπράντοβιτς (υπό τον οποίο έπαιξε στον ΠΑΟ). Ωστόσο, ο Σάρας ελέγχει υπερβολικά το παιχνίδι από τον πάγκο, κάτι που ώρες-ώρες εγκλωβίζει το ταλέντο των παικτών του. Obradović Ξέρει πότε να «αφήσει τα γκέμια». Παρότι φωνάζει στα timeouts, μέσα στο παρκέ δίνει απόλυτη ελευθερία στους ηγέτες του αν εμπιστεύεται το Basketball IQ τους.
Απέναντι στον Γιώργο Μπαρτζώκα (Δύο διαφορετικές σχολές) Μπαρτζώκας Ο εκπρόσωπος του σύγχρονου Motion Offense στην Ευρώπη (space, συνεχής κίνηση χωρίς τη μπάλα, γρήγορες πάσες, high-post playmaking από τους ψηλούς). Obradović Βασίζει την επίθεση στη στόχευση των αδυναμιών (mismatches). Αν δει έναν αντίπαλο αμυντικό με 3 φάουλ ή έναν αργό ψηλό, θα παίξει την ίδια φάση 10 συνεχόμενες φορές μέχρι να καταστρέψει τον αντίπαλο. 2. Παναθηναϊκός (1999–2012) vs Φενέρμπαχτσε (2013–2020)- Δύο Διαφορετικοί Κόσμοι Πώς άλλαξε ο ίδιος ο Ζέλικο ανάμεσα στα δύο μεγάλα του πρότζεκτ; Το Μπάσκετ του Παναθηναϊκού Ήταν το απόλυτο μπάσκετ των IQ & Execution. Ο Διαμαντίδης ήταν η προέκταση του μυαλού του στο παρκέ. Ο ΠΑΟ δεν χτυπούσε απαραίτητα στην ταχύτητα, αλλά στην αμυντική προσήλωση (πνίξιμο στην περιφέρεια) και στην αψεγάδιαστη εκτέλεση του Pick 'n' Roll με τους Batiste, Peković, Tsartsaris. Η Προσαρμογή στη Φενέρμπαχτσε Στη Φενέρ, ο Ζέλικο απέδειξε ότι δεν είναι δογματικός.
Το ευρωπαϊκό μπάσκετ είχε γίνει πιο αθλητικό.
Έφτιαξε μια ομάδα με τρομερή αθλητικότητα στη ρακέτα (Ekpe Udoh, Jan Vesely) και versatile φόργουορντ (Datome, Kalinić). Η Φενέρ του 2017 έπαιξε ίσως το πιο κυριαρχικό, σύγχρονο μπάσκετ που είδαμε στη δεκαετία. 3. Obradović vs NBA- Γιατί δεν πήγε ποτέ στον «Μαγικό Κόσμο» Υπήρξαν επαφές (ειδικά με τους Detroit Pistons το 2014), αλλά η νοοτροπία του «Ζοτς» είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με την κουλτούρα του NBA. Η Εξουσία του Προπονητή (Coach Supremacy) Στην Ευρώπη, ο Ζέλιτσο είναι ο αρχιστράτηγος.
Αν ο star παίκτης κάνει λάθος τακτικής, θα φάει το περίφημο «σεσιόν» στον πάγκο και θα κοκκινίσει το πρόσωπό του. Στο NBA των Superstars και του Player Empowerment, ένας προπονητής που θα ούρλιαζε έτσι στον LeBron ή τον Durant θα απολυόταν την επόμενη μέρα. Η Σημασία της κάθε κατοχής (Possession Value) Στο NBA των 82 αγώνων, το "Load Management" και η χαλαρή άμυνα στην κανονική περίοδο είναι αποδεκτά.
Για τον Ομπράντοβιτς, το να φάει η ομάδα του εύκολο καλάθι στο τρανζίσιον στο 3ο λεπτό ενός αγώνα Νοεμβρίου είναι ασυγχώρητο.
X's & O's vs Individual Talent Το NBA βασίζεται στο ταλέντο, το isolation και το spacing. Ο Ομπράντοβιτς θέλει σύστημα, διαρκή ανάγνωση και τακτική πειθαρχία.
Όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος, στο NBA ο προπονητής είναι συχνά διαχειριστής προσωπικοτήτων (manager) παρά δάσκαλος του παιχνιδιού. Το Τελικό Συμπέρασμα Ο Ζέλιτσο Ομπράντοβιτς δεν είναι απλά ένας πετυχημένος προπονητής.
Είναι ο GOAT της Ευρώπης γιατί συνδυάζει το μυαλό ενός σκακιστή, την πυγμή ενός στρατηγού και την ικανότητα να κάνει τους παίκτες του να «πεθαίνουν» στο παρκέ για χάρη του.
Είναι ο τελευταίος μιας γενιάς προπονητών που ο λόγος τους είναι νόμος — και τα 9 δαχτυλίδια EuroLeague είναι η απόδειξη ότι ο νόμος αυτός φέρνει νίκες.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους