Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η υπουργός Οικογένειας δηλώνει ότι «δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος» και μας καλεί να μιλήσουμε για… inclusion.

Ούτε καν «συμπερίληψη». Στα αγγλικά.

Λες και ο Έλληνας πολίτης πρέπει πρώτα να μάθει τη νέα πολιτική ορολογία για να καταλάβει τι του λένε.

Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα.

Οι πολίτες δεν ζητούν αγγλικές λέξεις.

Ζητούν ελληνικές λύσεις.

Ζητούν να μπορούν να κοιμηθούν στο σπίτι τους.

Ζητούν να εφαρμόζονται οι νόμοι.

Ζητούν το κράτος να προστατεύει και τα δικά τους δικαιώματα.

Ή μήπως τα δικαιώματα είναι πλέον επιλεκτικά; Μιλάτε συνεχώς για διαφορετικότητα. Ωραία.

Ποιος όμως μιλάει για τον συνταξιούχο που δεν μπορεί να ξεκουραστεί; Για τον εργαζόμενο που ξυπνάει χαράματα; Για την οικογένεια που δεν αντέχει την καθημερινή ηχορύπανση και βλέπει τις καταγγελίες της να μην οδηγούν πουθενά; Αυτοί δεν μετράνε; Γιατί η πραγματική συμπερίληψη δεν είναι να επαναλαμβάνεις ωραίες λέξεις στις κάμερες.

Είναι να σέβεσαι όλους τους πολίτες.

Και η πραγματική δημοκρατία δεν χωρίζει τους ανθρώπους σε «ορατούς» και «αόρατους». Η ερώτηση είναι απλή: Υπάρχει στην ατζέντα της κυβέρνησης χώρος και για τον απλό πολίτη που ζητά μόνο να εφαρμοστεί ο νόμος; Ή η φωνή του δεν είναι αρκετά “μοντέρνα” για να ακουστεί; Οι πολίτες δεν χρειάζονται μαθήματα inclusion.

Χρειάζονται μια κυβέρνηση που να κάνει αυτό για το οποίο εξελέγη: να εφαρμόζει τους νόμους και να προστατεύει ισότιμα τα δικαιώματα όλων. Γιατί χωρίς ισονομία, όλες οι μεγάλες λέξεις καταλήγουν να είναι απλώς επικοινωνιακά συνθήματα. ……

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους