Claude Papi, o θρύλος της Κορσικής! Η Κορσική, ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της Μεσογείου, ανέκαθεν διεκδικούσε την αυτονομία, καθώς συνεχώς βρισκόνταν υπό κατοχή, αρχικά άνηκε στη Δημοκρατία της...
Claude Papi, o θρύλος της Κορσικής! Η Κορσική, ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της Μεσογείου, ανέκαθεν διεκδικούσε την αυτονομία, καθώς συνεχώς βρισκόνταν υπό κατοχή, αρχικά άνηκε στη Δημοκρατία της Γένοβας και από το 1769 αποτελεί τμήμα της Γαλλίας. Οι Κορσικανοί είναι υπερήφανοι και σκληροί, κάτι που φαίνεται και στο ποδόσφαιρο τους.
Οι δύο κορυφαίες της ομάδας είναι η Ajaccio και η Bastia, που βρίσκονται και σε κόντρα.
Αυτή τη φορά θα ασχοληθούμε με τη Bastia και έναν από τους καλύτερους ντόπιους ποδοσφαιριστές της. Ο Claude Papi γεννήθηκε το 1949 στο Porto Vecchio και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στη Bastia.
Το 1967-68 ξεκίνησε να αγωνίζεται στη πρώτη ομάδα και αμέσως της έφερε ''γούρι''. Η Bastia ανέβηκε κατηγορία και έκτοτε πέρασε κάποια από τα καλύτερα της χρόνια με τον Papi ως τον ''μαέστρο'' στα χαφ της.
Το 1972 έφτασαν στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας απέναντι στη Marseille του Magnusson και του Skoblar αλλά ηττήθηκαν με 2-1, με τον Papi να περνά ως αλλαγή.
Το 1976-1977 με άξιους συμπαραστάτες, όπως τον πιθανότατα καλύτερο Γιουγκοσλάβο ever, Dragan Dzajic, ο Papi οδήγησε την ομάδα του στη 3η θέση παίζοντας εξαιρετικό ποδόσφαιρο με πολλά γκολ.
Αυτό το πλασάρισμα έφερε και τη συμμετοχή στο Κύπελλο UEFA της επόμενης σεζόν.
Το 1977-1978 η Bastia αντικατέστηκε τον Dzajic με τον σπουδαίο Johnny Rep και έχοντας έναν καλό κορμό ντόπιων παικτών και μερικών δανεικών, όπως ο μεγάλος χαφ Larios, σόκαραν όλη την Ευρώπη.
Έφτασαν ως τον τελικό της διοργάνωσης, όπου και ηττήθηκαν από την PSV αλλά για να πάνε μέχρι εκεί πέτυχαν σπουδαία πράγματα.
Κορυφαία στιγμή το διπλό κόντρα στη Torino με 2-3, σπάζοντας έτσι δύο χρόνια χωρίς ήττα στο γήπεδο της ιταλικής ομάδας.
Εκτός από τους Ιταλούς απέκλεισαν τη Sporting, τη Newcastle, την ανατολικογερμανική Carl Zeiss Jena και τη Grasshopers.
Σε όλη τη πορεία ο Papi σκόραρε 7 γκολ, ενώ η σεζόν του τελείωσε με 23 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις.
Η εξαιρετική σεζόν του Γάλλου αρτίστα ολοκληρώθηκε με την κλήση του από την Εθνική Γαλλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978.
Έπαιξε μόνο στον αγώνα με την Ουγγαρία, η Γαλλία αποκλείστηκε από τους ομίλους και ο Papi τελείωσε τη καριέρα του με μόλις 3 συμμετοχές.
Ο λόγος; Ο Michel Platini.
Ήταν σχεδόν αδύνατο να τον ανταγωνιστεί και έμενε συχνά εκτός ομάδας.
Πολλοί τον θεωρούν αδικημένο γι' αυτό το λόγο, αφού ήταν πάντα μέσα στους καλύτερους του γαλλικού πρωταθλήματος.
To 1981 ήταν η τελευταία του σεζόν και ήταν αρκετά γλυκόπικρη.
Ναι μεν η Bastia κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας κόντρα στη Saint Etienne αλλά έχασε τον τελικό λόγω τραυματισμού.
Δύο χρόνια αργότερα πέθανε σε ηλικία μόλις 33 ετών λόγω ανευρύσματος, την ώρα που έπαιζε τένις.
Οι οπαδοί της Bastia τον λατρεύουν, έχει χτιστεί άγαλμα προς τιμή του και μία κερκίδα στο γήπεδο της έχει το όνομα του. Ο Papi, με βάση τις λίγες φάσεις του που υπάρχουν στο διαδίκτυο, έμοιαζε σαν ποδοσφαιρικός πρόγονος του Ζidane.
Αργός αλλά εξαιρετικός τεχνικά, εγκεφαλικός ποδοσφαιριστής που έμοιαζε να είναι η σκέψη του πιο μπροστά από των υπολοίπων.
Με τα χαρακτηριστικά ψηλά σορτσάκια της εποχής και τις μακριές μπλούζες, ο Papi είχε ένα φαινομενικά ράθυμο αλλά ιδιοφυές στιλ παιχνιδιού.
Και πάνω απ' όλα αποτελούσε τον φυσικό ηγέτη της ομάδας που αγάπησε από παιδί και εκπροσώπησε υπερήφανα τα χρώματά της. (Αναδημοσίευση παλιότερου κειμένου μας)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους