Η Παλαιστίνη ως ηθική πυξίδα της εποχής μας, Σημειώσεις για «Το φως της αφύπνισης», το νέο βιβλίο της Φραντσέσκα Αλμπανέζε, που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο από τις εκδόσεις Τόπος. ✍Γράφει ο...

Πλήρες Κείμενο:

Η Παλαιστίνη ως ηθική πυξίδα της εποχής μας, Σημειώσεις για «Το φως της αφύπνισης», το νέο βιβλίο της Φραντσέσκα Αλμπανέζε, που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο από τις εκδόσεις Τόπος. ✍Γράφει ο Παναγιώτης Τσιαμούρας, στο Jacobin Greece: Με άλλα λόγια, βρισκόμαστε ενώπιον μιας καμπής της Ιστορίας.

Είναι για τον λόγο αυτόν που η Φραντσέσκα Αλμπανέζε θεωρεί την Παλαιστίνη «την ηθική πυξίδα του καιρού μας»: νομίζαμε ότι θα σώζαμε την Παλαιστίνη, όμως τελικά είναι εκείνη που θα σώσει εμάς: «Η βούληση κινητοποίησης για τη Λωρίδα της Γάζας οδήγησε εκατομμύρια ανθρώπους να αναμετρηθούν με το δικό τους σύστημα, ανακαλύπτοντας τη συνενοχή των κυβερνήσεων, τα ψέματα των μέσων ενημέρωσης, την ευθραυστότητα των δικαιωμάτων. Η Γάζα λειτούργησε σαν καθρέφτης· κοιτάζοντας τη φρίκη που επιβλήθηκε στους Παλαιστινίους, πολλοί είδαν να αντανακλάται η κρίση του ίδιου τους του κόσμου: η διάβρωση της δημοκρατίας, ο κυνισμός της εξουσίας, η υποκρισία της διεθνούς τάξης». Υπό την οπτική αυτή η συγγραφέας χρησιμοποιεί τη λέξη «αποκάλυψη» όχι μόνο ως συνώνυμο της καταστροφής, αλλά με την πρωταρχική ελληνική σημασία της: αποκάλυψη, δηλαδή φανέρωση της αλήθειας.

Αν και η τραγική κατάσταση στη Γάζα περιγράφεται ως μια Αποκάλυψη, ως καταστροφή, πόλεμος, ερείπια, σφαγές, λιμός… όπως επισημάνθηκε, η λέξη «αποκάλυψη» σημαίνει πρωτίστως φανέρωση.

Και μέσα από αυτήν τη φανέρωση αναδεικνύεται το μήνυμα αισιοδοξίας που μαρτυρούν τα λόγια της ειδικής εισηγήτριας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Όχι ότι η ίδια δεν αναγνωρίζει τις τεράστιες δυσκολίες του εγχειρήματος, όπως μας το ξεκαθαρίζει στην ακροτελεύτια παράγραφο του μανιφέστου της: «Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε.

Αλλά εκείνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε την πορεία, να αντιστεκόμαστε στην ιδέα ότι η αδικία είναι αναπόφευκτη…» Το βιβλίο της Φραντσέσκα Αλμπανέζε δεν θέλει να είναι μόνο ένα κατηγορητήριο· φιλοδοξεί να ανοίξει και μια χαραμάδα φωτός, να αποτελέσει ένα κάλεσμα σε δράση, σε συλλογική κινητοποίηση για να σταματήσει η γενοκτονία και να νικήσουμε την αδιαφορία και το αίσθημα αδυναμίας απέναντι στη στρατιωτική και επικοινωνιακή υπεροχή.

Είναι σαν αυτή η τραγωδία να καλεί τους ανθρώπους να ενωθούν, ώστε να χτίσουν και να ενσαρκώσουν την αλλαγή, μολονότι μπορεί να μοιάζει με την άνιση αναμέτρηση του Δαβίδ με τον Γολιάθ· ενδεχομένως να θυμίζει τη δονκιχωτική ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να επανορθώσουμε τις αδικίες και να σώσουμε τους αδύναμους και τους καταπιεσμένους… αλλά έχουμε στα χέρια μας ένα επείγον μανιφέστο, αυστηρό όσο και βαθιά ανθρώπινο, που μετατοπίζει το κέντρο βάρους από την αφηρημένη γεωπολιτική στη δική μας καθημερινή ευθύνη ως πολιτών του κόσμου.

Είναι ένα απαραίτητο βιβλίο: ένα βιβλίο που μιλά βεβαίως για τα υπαρκτά βασανιστικά δυσεπίλυτα προβλήματα, αλλά ταυτόχρονα είναι διαποτισμένο από ελπίδα για το μέλλον. Διαβάστε περισσότερα, εδώ: https://jacobin.gr/i-palaistini-os-ithiki-pyxida-tis-epochis-mas/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους