Αν κάποιος με ρωτούσε ποιος είναι ο πιο λειτουργικός δρόμος στο Καραμπουρνάκι, στην γειτονιά μου δηλαδή, θα του έλεγα “η Αργοναυτών” και ποιος είναι ο πιο προβληματικός “σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι” θα...
Αν κάποιος με ρωτούσε ποιος είναι ο πιο λειτουργικός δρόμος στο Καραμπουρνάκι, στην γειτονιά μου δηλαδή, θα του έλεγα “η Αργοναυτών” και ποιος είναι ο πιο προβληματικός “σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι” θα απαντούσα.
Μαντέψτε που έγινε η μοναδική ανάπλαση στο Καραμπουρνάκι.
Αυτό που έχω αντιληφθεί μέχρι στιγμής για τις αστικές αναπλάσεις στην Καλαμαριά είναι ότι όλες αφορούν σε “εύκολες” περιπτώσεις.
Να μην κουραστούμε και πολύ στην μελέτη, γρήγορο, εύκολο έργο άρα και χρήμα άσε που στην πενταετία θα έχουμε και κάτι να επιδείξουμε.
Σκεφτόμουν για παράδειγμα τους εκατοντάδες δρόμους- δρομάκια της Καλαμαριάς στα οποία δεν υπάρχει πεζοδρόμιο, δενδράκια ελάχιστα, ημιθανή , προκήπια σχεδόν μέχρι το οδόστρωμα, εικόνα και αίσθηση εγκλωβισμού , ασφυξίας, παρακμής, παραίτησης.
Θυμάμαι ότι είχα ενθουσιαστεί χρόνια πίσω όταν είχα πρωτο-ακούσει για την ενοποίηση των ακάλυπτων και τα τρελά νούμερα που ανέφεραν οι μελετητές.
Μιλούσαν για 50% αύξηση του κοινόχρηστου/πράσινου χώρου.
Ενεργό οικοδομικό τετράγωνο ονομάστηκε η παρέμβαση αυτή και όπως αναφέρει μελέτη της WWF “εξαιρετικό εργαλείο για υποβαθμισμένες περιοχές χωρίς όμως δυστυχώς κανένα παράδειγμα εφαρμογής του στις ελληνικές πόλεις κυρίως λόγω της ολιγωρίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης”. Γιατί αυτά είναι “δύσκολα” και οι αιρετοί μας άρχοντες μάλλον δεν είναι για αυτά . Διάβασα πρόσφατα δύο “έγκριτες” αναρτήσεις για την ανάπλαση στην Κηφισιά με πολύ θετικά σχόλια.
Για τον πολίτη που βιώνει ένα “περιβάλλον φροντισμένο, πολιτισμένο” κλπ.
Όμως ο ίδιος πολίτης λίγο παραδίπλα θα βιώσει την απόλυτη εγκατάλειψη και παρακμή που λέγαμε.
Σε κάθε εσωτερικό δρομάκι της ίδιας περιοχής.
Και αναρωτιέμαι με ποια ιεράρχηση γίνονται όλα γιατί εγώ ισχυρίζομαι : με αυτήν της ευκολίας και της βιτρίνας.
Και φυσικά δεν νομίζω ότι θα έρθει ποτέ η ώρα και για τα υπόλοιπα και αν με θεωρείτε υπερβολική τα έργα και οι αναπλάσεις ομιλούν. Αργοναυτών, Χηλής, Βότση, Κηφισιά, να μην ξεχάσω και το πάρκο Μάνου Κατράκη.
Άλλη μεγάλη “επιτυχία”. Ένα λειτουργικό, όμορφο, γεμάτο ζωή πάρκο.
Με την “ανάπλαση” θα κόψουν τα 2/3 των δέντρων του, θα φυτέψουν δενδρύλλια και θάμνους και θα έχουμε, εάν όλα πάνε βέβαια κατ΄ ευχήν ένα λειτουργικό, όμορφο, ζωντανό πάρκο...σε καμιά δεκαριά χρόνια . Αναστολή του παιχνιδιού για τα παιδιά που παίζουν εκεί καθημερινά.
Σε δέκα χρόνια και πάλι.
Για την επόμενη γενιά.
Αν δεν προκύψει βέβαια και νέα “ανάπλαση”. Εν τω μεταξύ η πλειοψηφία των άλλων αντίστοιχων πάρκων...ασυντήρητα για χρόνια και έρημα.
Και επειδή κάποιοι ενίστανται όταν μιλώ για διασπάθιση δημόσιου χρήματος και με διορθώνουν ότι πρόκειται για κοινοτικό χρήμα., Δημόσιοι πόροι και το κοινοτικό χρήμα για να τελειώνουμε γιατί με αυτά και με εκείνα αυτός ο τόπος έχασε ευκαιρίες επί ευκαιριών... στο δρόμο που χάραξαν τα ΜΟΠ (τα θυμάστε;).
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους