Έγκλημα με ονοματεπώνυμο οι θάνατοι των δύο δασοπυροσβεστών στο Ρέθυμνο και τα χιλιάδες καμένα στρέμματα δασικής και καλλιεργήσιμης γης Δύο πυροσβέστες (ένας εποχικός 28 ετών και ένας πενταετούς...

Πλήρες Κείμενο:

Έγκλημα με ονοματεπώνυμο οι θάνατοι των δύο δασοπυροσβεστών στο Ρέθυμνο και τα χιλιάδες καμένα στρέμματα δασικής και καλλιεργήσιμης γης Δύο πυροσβέστες (ένας εποχικός 28 ετών και ένας πενταετούς θητείας 60 ετών) βρήκαν φρικτό θάνατο κατά την επιχείρηση κατάσβεσης μεγάλης πυρκαγιάς στον Αγιο Βασίλειο Ρεθύμνου, ενώ ένας ακόμα πυροσβέστης έχασε τη ζωή του από παθολογικά αίτια στο Γύθειο, κατά την επιχείρηση κατάσβεσης φωτιάς στον Αγέρανο.

Και βέβαια δεν ξεχνάμε ότι ήδη μετράμε άλλους τρεις νεκρούς (μεταξύ των οποίων έναν εκπαιδευτικό με το ανήλικο παιδί του) από την πυρκαγιά πριν λίγες εβδομάδες στη Λητή Θεσσαλονίκης, την ώρα που ήδη δεκάδες χιλάδες στρέμματα δάσους και καλλιεργήσιμης γης (σε Πάρο, Μυτιλήνη και αλλού) έχουν γίνει στάχτη κι ενώ βρισκόμαστε ακόμα στη μέση της αντιπυρικής περίοδου.

Λίγες μέρες μόνο μετά τις προκλητικές πανηγυρικές δηλώσεις του υπουργού Πολιτικής Προστασίας για «την αποτελεσματική αντιμετώπιση των φετινών πυρκαγιών», η φονική πυρκαγιά στο Ρεθυμνο ήρθε να υπογραμμίσει την πλήρη απαξίωση του συστήματος πρόληψης και δασοπυρόσβεσης, απαξίωση που είναι υπεύθυνη στην πραγματικότητα για το θάνατο των δύο πυροσβεστών, οι οποίοι ελλείψει δασοπυροσβεστών και πυροσβεστικών μέσων ρίχτηκαν με αυτοθυσία στη μάχη για να σώσουν το βιος και τη ζωή των συνανθρώπων τους.

Όπως είναι υπεύθυνη για το γεγονός ότι η έκταση της πυρκαγιάς πήρε τις τεράστιες διαστάσεις που έλαβε.

Η απαξίωση αυτή βέβαια δεν είναι ουδέτερη ταξικά και πολιτικά.

Είναι αποτελέσματα των προτεραιοτήτων του αστικού κράτους και της κυβέρνησης, του ίδιου κράτος που λίγο καιρό μόνο πριν δεν ανανέωνε τις συμβάσεις σε πολλούς εποχικούς δασοπυροσβέστες, ενώ κώφευε προκλητικά στα αιτήματα τους για ενίσχυση του σώματος, την ώρα που δαπανούσε τεράστια ποσά για νατοϊκούς και ισραηλινούς εξοπλισμούς και μπούκωνε με ζεστό δωρεάν χρήμα τις τράπεζες, τους εφοπλιστές, τους καναλάρχες και τους βιομηχάνους.

Προκλητικοί και θρασείς ως συνήθως οι κυβερνώντες, οι ίδιοι που χτυπούσαν με τα ΜΑΤ τους δασοπυροσβέστες και τους εθελοντές πυροσβέστες, όταν δε τα φορτώνουν στην «κακή δημοσιουπαλληλική νοοτροπία» ή στην «ατομική ευθύνη», σπεύδουν να καλυφθούν πίσω από την κλιματική κρίση, μη διστάζοντας να μιλήσουν για "άνιση μάχη με τη φύση". Σαν να είναι η κλιματική κρίση ένα ουδέτερο ταξικά φαινόμενο και η φύση εχθρός και παράλληλα κάτι απόρθητο από την ανθρώπινη καπιταλιστική επέμβαση, κάτι που υπερίπταται των ταξικών σχέσεων.

Με τις μνήμες νωπές από τις μεγάλες και θανατηφόρες πυρκαγίες των προηγούμενων ετών και στο φόντο τον γιγαντιαίων πυρκαγιών που πλήττουν αυτές τις μέρες τη Γαλλία και τη Ισπανία, να οξύνουμε τους αγώνες για τις σύγχρονες εργατικές κοινωνικές ανάγκες, να μη συνηθίσουμε το θάνατο που ξερνάνε κράτος και κεφάλαιο στα δάση, στις πόλεις, στα εργασιακά κάτεργα, στα σύνορα, στις αστυνομικές καταδιώξεις.

Όπως έγραφε σε παλιότερο κείμενο της η Ταξική Αντεπίθεση : Οι πυρκαγιές στα δάση και τις περιαστικές ζώνες είναι μαζικά εγκλήματα του ελληνικού καπιταλισμού.

Ενός συστήματος που στο όνομα του μέγιστου κέρδους δίνει γη και ύδωρ στο κεφάλαιο (κατασκευαστικό, βιομηχανικό, real estate, εφοπλιστικό, τραπεζικό, ενέργειας) και ιδιωτικοποιεί δασικές εκτάσεις και πάρκα, ενός συστήματος που υποτιμά πολλαπλά τη ζωή στις προλεταριακές λαϊκές περιοχές και διαλύει τις υπηρεσίες δασοπυρόσβεσης, την ώρα που προκλητικά αυξάνει τους εξοπλισμούς για την αστυνομία, το στρατό και τους νατοικούς εξοπλισμούς.

Ενός συστήματος που την ώρα που καταστρέφονται οικοσυστήματα και επιβαρύνεται δραματικά η ζωή εκατομμύρια ανθρώπων, διατείνεται δημαγωγικά ότι σώζει ανθρώπινες ζωές στις πυρκαγιές μέσω της εκκένωσης των κατοικημένων περιοχών, υποβαθμίζοντας έτσι το έργο της κατάσβεσης και της προστασίας των δασών και σπιτιών για το όποιο δίνουν μάχη με όπλα την κοινωνική ταξική αλληλεγγύη και αυτοοργάνωση χιλιάδες κάτοικοι, εκατοντάδες εθελοντές πυροσβέστες και αλληλέγγυος κόσμος.

Ενός συστήματος που κρύβεται προκλητικά πίσω από προπαγανδιστικές εξαγγελίες για αποζημιώσεις και άμεσες αναδασώσεις, αντίστοιχα ψευδείς και όσο και ανεπαρκείς με αυτές για την Εύβοια πριν δύο χρόνια.

Όπως δολοφονεί την ανθρώπινη ζωή στα εργασιακά κάτεργα, τα σύνορα, στις αστυνομικές καταδιώξεις έτσι ο -ελληνικός- καπιταλισμός δολοφονεί και τη φύση.

Η σοβούσα περιβαλλοντική κλιματική κρίση δεν αποτελεί κάποιο εξωγενές –και άρα πρόσκαιρο – γνώρισμα του αλλά αναπόφευκτο σύμπτωμα του και ταυτόχρονα όρος αντιμετώπισης της συνολικής του κρίσης, ένα τυπικό δείγμα της αξεπέραστης αντίθεσης ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής και την ατομική ιδιοποίηση του αποτελέσματος της, που νομοτελειακά θα γίνει ακόμα πιο έντονη τα χρόνια που ακολουθούν.

Στην καμένη γη που αφήνει πίσω της η καπιταλιστική ανάπτυξη να οξύνουμε τους αγώνες για την υπεράσπιση της φύσης.

Της φύσης ως οργανικού στοιχείου της ανθρώπινης ύπαρξης και δημιουργικότητας, ενάντια στην καταστροφή της ως συστατικού στοιχείου της ταξικής μας υποτίμησης.

Από τα Άγραφα, την Πάρνηθα, την Εύβοια, την Πελοπόννησο, τη Θεσσαλία ως το Μάτι, τη Μάνδρα και την Ελευσίνα και από τα πάρκα και τις πλατείες ως τους λόφους και τα ποτάμια, ο αγώνας ενάντια στην καταστροφή της φύσης είναι αγώνας ταξικός, αγώνας που αφορά την ίδια την αναπαραγωγή της εργατικής τάξης και για αυτό το λόγο ένας αγώνας υπαρξιακός και συνάμα οραματικός, ένας αγώνας για τις σύγχρονες εργατικές κοινωνικές ανάγκες, ο οποίος ως τέτοιος κυοφορεί τις ανάγκες μιας άλλης κοινωνίας.

Να μη συνηθίσουμε το θάνατο που ξερνάει ο καπιταλισμός στα δάση, στις πόλεις, στα εργασιακά κάτεργα, στα σύνορα.

Μαζικοί δυναμικοί αγώνες για τις σύγχρονες εργατικές κοινωνικές ανάγκες.

Να ληφθούν άμεσα μέτρα: Για την ενίσχυση σε μέσα, εξοπλισμό και ανθρώπινο δυναμικό της δασοπυρόσβεσης και της δασοπροστασίας – Για την πλήρη αποζημίωση και την κάλυψη των αναγκών (τροφή, νερό, ένδυση κτλ) των πληγέντων

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους