Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Ένας ηθοποιός δημιουργείται" Πρώτη δημοτικού λέω κάποιο ποίημα. Νίκαια προσφυγούπολη δύσκολα χρόνια, μεταπολεμικά παιδιά που αν είχαμε ένα ζευγάρι καινούργια παπούτσια γλεντάγαμε.

Σπίτια ανοιχτά και αυλές με γλέντια, μουσικές και μυρωδιές φαγητών και λουλουδιών.

Γειτονιές των Αγγέλων που έβγαζαν μεγάλους επιστήμονες, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες, εγκληματίες.

Άπλωνες το χέρι και έβγαζες ότι ήθελες.

Εκεί γεννήθηκα και μεγάλωσα. Η Μάνη και η Κοκκινιά με γιώνουν όταν το μυαλό παίρνει αέρα.

Μόνη μου έγνοια τώρα που η γνώση και η τεχνική του ηθοποιού συναντιώνται να μου δοθεί η δυνατότητα να προσθέσω ένα λιθαράκι στην μεγάλη παράδοση των εργατών του θεάτρου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους