Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θερμιά… εκεί που ανασαίνει η ψυχή μου Τι λατρεύω στη γενέτειρά μας… Να περπατώ στον Γαλατά και στον Σύλλακα… Να με κυριεύει η λαχτάρα της ιδιαίτερης πατρίδας.

Τη μικρή κουκκίδα στον χάρτη… τα Θερμιά.

Τις μικρές κατάλευκες εκκλησιές . Τα στενά και τα σοκάκια.

Τις παραλίες που ανακαλύπτω ύστερα από πολύ περπάτημα.

Τη θάλασσα… Να πίνω ούζο στους καφενέδες με τους φίλους μου.

Να βλέπω τον Νικολό πάνω στον γάδαρό του.

Να περπατώ στο γεφύρι τα βράδια . Να χαζεύω τον ανεμόμυλο και τον Χριστό.

Να γεμίζουν τα ρουθούνια μου με εκείνη τη μοναδική μυρωδιά του τόπου.

Τη νοσταλγία… Τον γλυκό ύπνο στο πατρικό.

Την «καλημέρα» και το «ποιανού είσαι;». Να ανεβαίνουμε στα δέντρα για να κόψουμε τα συκαλάτσα.

Να πίνω καφέ στην παραλία.

Να βλέπω τον ήλιο να αποχαιρετά την ημέρα.

Τα κατσικάτσα και τα δαμαλάτσα.

Τις ατελείωτες ξερολιθιές.

Να νοσταλγώ τον κάματο του αγνού Θερμιώτη.

Να θαυμάζω τη λεβεντιά και την ομορφιά των Θερμιωτοπουλών.

Να μου καίει ο ήλιος το δέρμα.

Τη σύνδεσή μας με τις μνήμες, τις αφηγήσεις και τις αγαπημένες μορφές των προγόνων μας.

Να ακούω τον μπάρμπα Κωσταντή να χτυπά το τάβλι.

Να ακούω και να διαβάζω τα παραμύθια του δικού μας Γιώργη.

Να χορεύω μπάλο με τα τραγούδια του δικού μας Γιάννη. «Μαρουσιό, ένα υποβρύχιο…» Να χαζεύω τους γλάρους να σκίζουν τον ουρανό. …Και πάνω απ’ όλα… να κρατώ σφιχτά στην αγκαλιά μου την Κωνσταντίνα μου.

Τελικά… είμαστε από άλλη γενιά.

Και ναι… η αλήθεια δεν κρύβεται.

Γιατί η Κύθνος δεν είναι απλώς ο τόπος μας.

Είναι οι αναμνήσεις μας, οι άνθρωποί μας, η ψυχή μας.

Κι όσο κι αν ταξιδέψουμε, ένα κομμάτι της καρδιάς μας θα χτυπά πάντα εκεί… στα αγαπημένα μας Θερμιά. ….γράφει ο Δ.Ν.Λ. ο από Κύθνο προερχόμενος …ή μάλλον, ο από Κύθνο οφειλόμενος…. …. είναι η ταπεινή υπογραφή ανθρώπου που ξέρει ότι αυτά δεν του ανήκουν απλώς τα χρωστά…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους