Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΠΑΓΕΤΩΝΩΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ: Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΩΝ 25.000 ΕΤΩΝ ΜΕ ΤΑ ΙΧΝΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΩΝ Μια σπηλιά στην Αυστραλία κρύβει τα ίχνη τελετουργιών που συνεχίστηκαν επί 25.000 χρόνια, από την εποχή των παγετώνων έως τους νεότερους χρόνους.

Η χρήση της σπηλιάς Cloggs Cave στη νοτιοανατολική Αυστραλία για τελετουργικούς σκοπούς ξεκίνησε τουλάχιστον πριν από 25.000 χρόνια, σύμφωνα με αρχαιολογικές ανασκαφές.

Το εύρημα δείχνει ότι ο χώρος χρησιμοποιούνταν πιθανότατα για παρόμοιες τελετές μέχρι και τον 19ο αιώνα, γεγονός που υποδηλώνει μία από τις μεγαλύτερες καταγεγραμμένες περιόδους συνεχούς πολιτιστικής πρακτικής στον κόσμο.

Τα ίχνη τελετών από την εποχή των παγετώνων Ο Άλφρεντ Χόουιτ, ένας ιδιαίτερα προσεκτικός εθνογράφος του 19ου αιώνα, είχε καταγράψει τελετουργίες των ανθρώπων GunaiKurnai στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Gippsland.

Στις παρατηρήσεις του περιέγραφε τη χρήση στάχτης και σκόνης από κάρβουνο για πρακτικές μαγείας, θεραπείας αλλά και για τελετές κατάρας.

Οι αρχαιολόγοι που εργάζονται στη Cloggs Cave, σε γη των GunaiKurnai, εντόπισαν στοιχεία ότι παρόμοιες πρακτικές μπορεί να πραγματοποιούνταν στη σπηλιά ήδη από την κορύφωση της τελευταίας εποχής των παγετώνων.

Η πρώτη ένδειξη για τη συνέχεια αυτών των πολιτιστικών πρακτικών ήρθε πριν από δύο χρόνια, όταν ανακαλύφθηκε ένα ελαφρώς καμένο ξύλο από Casuarina ηλικίας 12.000 ετών.

Το ξύλο ήταν αλειμμένο με ζωικό λίπος και αντιστοιχούσε στο ίδιο είδος δέντρου και στην ίδια διαδικασία επεξεργασίας που είχε καταγράψει ο Χόουιτ για τελετές κατάρας στην περιοχή.

Όταν έγινε η ανακοίνωση της ανακάλυψης, ο καθηγητής Bruno David από το Πανεπιστήμιο Monash είχε δηλώσει ότι πουθενά αλλού στον κόσμο δεν είχε εντοπιστεί αρχαιολογικό στοιχείο που να συνδέει μία τόσο συγκεκριμένη πολιτιστική πρακτική με τόσο μακρινό παρελθόν.

Οι νέες έρευνες δείχνουν ότι η χρήση της σπηλιάς ήταν διπλάσια σε διάρκεια.

Στάχτες και φυτά αποκαλύπτουν ανθρώπινη παρουσία Μια ομάδα ερευνητών, στην οποία συμμετείχαν η δρ Elle Grono από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας και ο Bruno David, ανέλυσε τα κατώτερα στρώματα ιζημάτων της σπηλιάς.

Οι επιστήμονες εντόπισαν λεπτά στρώματα καμένων χόρτων, τα οποία περιείχαν σωματίδια πυριτίου γνωστά ως φυτολίθοι.

Παρά τις εξαιρετικές συνθήκες διατήρησης, δεν βρέθηκαν αρχαιολογικά στοιχεία για μαγείρεμα ζώων ή φυτικών τροφών μέσα στη σπηλιά. «Σε αντίθεση με τη γύρη, που μεταφέρεται από τον άνεμο ή τα έντομα, οι φυτολίθοι συσσωρεύονται κυρίως στο σημείο όπου αποσυντίθεται ένα φυτό», εξήγησε η Grono.

Καθώς δεν υπήρχαν φυτά μέσα στη σκοτεινή σπηλιά, οι ερευνητές εκτιμούν ότι μεταφέρθηκαν εκεί από ανθρώπους ή ζώα.

Το αρχαιότερο στρώμα στάχτης που εντοπίστηκε χρονολογείται πριν από 25.000 χρόνια.

Η σύνθεση των παλαιότερων στρωμάτων μοιάζει με τα πιο πρόσφατα, καθώς οι φυτολίθοι προέρχονται κυρίως από χόρτα και δείχνουν ότι μεταφερόταν ολόκληρο το φυτό και όχι μόνο συγκεκριμένα μέρη του.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η καύση των χόρτων ταιριάζει με τις παραδοσιακές πρακτικές των GunaiKurnai, όπου η στάχτη χρησιμοποιούνταν σε τελετές μαγείας, θεραπείας αλλά και για την παρακολούθηση της παρουσίας ανθρώπων ή πνευματικών όντων.

Ωστόσο, διευκρινίζουν ότι μόνο από την καύση των χόρτων δεν μπορεί να προσδιοριστεί ακριβώς ποια τελετή πραγματοποιούνταν.

Μία σπηλιά που δεν κατοικήθηκε ποτέ Τα στρώματα ιζημάτων στη σπηλιά σχηματίζονταν συνεχώς για 25.000 χρόνια, με τις περιόδους καύσης να διακόπτονται από νέα στρώματα λάσπης.

Αυτό δείχνει ότι η χρήση της σπηλιάς συνεχίστηκε σε βάθος χρόνου και δεν αποτέλεσε μία σύντομη περίοδο δραστηριότητας.

Οι ερευνητές εντόπισαν 73 στρώματα στάχτης που χρονολογούνται μεταξύ 4.400 και 1.600 ετών πριν.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η ανακάλυψη μιας τελετουργικής πέτρας, τοποθετημένης περίπου πριν από 2.000 χρόνια, η οποία ενισχύει την άποψη ότι ο χώρος χρησιμοποιούνταν για τελετές και όχι για καθημερινή ζωή.

Οι ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν με την έγκριση εκπροσώπων των GunaiKurnai, οι οποίοι θεωρούν την έρευνα μέρος της προσπάθειας αποκατάστασης πολιτιστικών γνώσεων που χάθηκαν όταν οι αυτόχθονες πληθυσμοί στις αποστολές δεν μπορούσαν να μιλούν τις γλώσσες τους, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Environmental Archaeology. Πηγή: gazetta

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους