Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🕯️✨ⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ μⲉθ' ημών ⲤⲦⲎⲦΩ ✨🕯️ Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού Εορτάζουν στις 30 Ιουλίου οι Ιερομάρτυρες Πολυχρόνιος, Επίσκοπος Βαβυλώνας, Παρμένιος, ιερέας, Ελύμας, ιερέας, και Χρυσοτέλους, ιερέας, Λουκάς, διάκονος, και Μούκων, διάκονος, Μάρτυρες Άβδων και Σεννίς, ηγεμόνες της Περσίας, και Ολύμπιος και Μάξιμος. Βίοι των Ιερομαρτύρων Πολυχρονίου, Επισκόπου, Παρμενίου, Ελύμα, Χρυσοτέλη, Ιερέων, Λουκά, Μούκο, Διακόνων, Μαρτύρων Άβδων, Σεννίου, Ολύμπιου και Μάξιμου Ο Ιερομάρτυρας Πολυχρόνιος, Επίσκοπος Βαβυλώνας, οι ιερείς Παρμένιος, Έλυμος και Χρυσοτέλης, οι διάκονοι Λουκάς και Μούκω, οι άγιοι μάρτυρες Άβδων και Σεννίς, πρίγκιπες της Περσίας, και οι άγιοι μάρτυρες Ολύμπιος και Μάξιμος υπέφεραν τον τρίτο αιώνα κατά τη διάρκεια του διωγμού των Χριστιανών από τον αυτοκράτορα Δέκιο (249-251). Ο Δέκιος, έχοντας νικήσει τους Πέρσες και έχοντας καταλάβει τη γη τους, βρήκε πολλούς Χριστιανούς εκεί και άρχισε να τους διώκει. Ο Βαβυλώνιος επίσκοπος, Άγιος Πολυχρόνιος, οι ιερείς του Παρμένιος, Έλυμος και Χρυσοτέλης, και δύο διάκονοι, ο Λουκάς και ο Μούκω, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν ενώπιον του αυτοκράτορα.

Αυτός τους διέταξε να θυσιάσουν στα είδωλα.

Αλλά ο Άγιος Πολυχρόνιος απάντησε με θάρρος στον Δέκιο: «Προσφέρουμε τον εαυτό μας ως θυσία στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, αλλά ποτέ δεν θα προσκυνήσουμε τα άχρηστα είδωλά σας, φτιαγμένα από ανθρώπινα χέρια». Για αυτά τα λόγια, ο εξοργισμένος Δέκιος έριξε τους εξομολογητές στη φυλακή.

Κατά τη δεύτερη ανάκριση, ο Άγιος Πολυχρόνιος έμεινε σιωπηλός.

Τότε ο Δέκιος είπε στους ιερείς: «Ο αρχηγός σας έχει μείνει άφωνος». Ο Άγιος Παρμένιος αντέτεινε: «Ο άγιος επίσκοπος δεν είναι άφωνος, αλλά δεν θέλει να μολύνει τα αγνά του χείλη και να «πετάει μαργαριτάρια μπροστά στους χοίρους»» ( Ματθαίος 7:6 ). Ο εκνευρισμένος Δέκιος διέταξε να κόψουν τη γλώσσα του Αγίου Παρμενίου για αυτά τα λόγια.

Παρά ταύτα, ο Παρμένιος, στρεφόμενος προς τον Άγιο Πολυχρόνιο, είπε ξεκάθαρα: «Προσεύχσου για μένα, Πάτερ, γιατί βλέπω το Άγιο Πνεύμα μέσα σου». Με εντολή του Δέκιου, άρχισαν να χτυπούν τον Άγιο Πολυχρόνιο στο στόμα με μια πέτρα, και αυτός, σηκώνοντας τα μάτια του στον ουρανό, παρέδωσε το πνεύμα.

Το σώμα του παρέμεινε ξαπλωμένο μπροστά στον Ναό του Κρόνου.

Εκείνο το βράδυ, δύο Πέρσες πρίγκιπες, ο Άβδων και ο Σεννίς, κρυφοί Χριστιανοί, έφτασαν και έθαψαν το σώμα του αγίου μάρτυρα κοντά στα τείχη της πόλης. Ο Δέκιος σύντομα ξεκίνησε για την πόλη Κόρδουλα (Κορδουήνη) και διέταξε τρεις ιερείς και δύο διακόνους να τον ακολουθήσουν. Στην Κόρδουλα, παρότρυνε ξανά τους μάρτυρες να θυσιάσουν στα είδωλα, αλλά ο Άγιος Παρμένιος, παρά την κομμένη γλώσσα του, αρνήθηκε δυνατά και κατηγορηματικά. Ο Δέκιος, πιστεύοντας ότι ο Άγιος Παρμένιος μιλούσε άγλωσσα μέσω της δύναμης της μαγείας, διέταξε να ενταθούν τα βασανιστήρια και να καούν οι εξομολογητές με φωτιά.

Εκείνη τη στιγμή, ακούστηκε μια φωνή από τον ουρανό: «Ελάτε σε μένα, ταπεινοί στην καρδιά». Ο Δέκιος πίστευε επίσης ότι αυτή η φωνή ήταν έργο μαγείας και διέταξε να αποκεφαλιστούν τα κεφάλια των μαρτύρων. Οι Πέρσες πρίγκιπες Άβδων και Σέννις έκλεψαν τα σώματα των μαρτύρων τη νύχτα και τα έθαψαν στο χωριό τους κοντά στην Κόρδουλα.

Αυτό αναφέρθηκε στον Δέκιο.

Οι πρίγκιπες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν ενώπιον του αυτοκράτορα.

Αυτός, βλέποντας την επιμονή τους και τη θαρραλέα ομολογία του Χριστού, διέταξε να φυλακιστούν οι άγιοι πρίγκιπες.

Οι άγιοι χάρηκαν και δόξασαν τον Θεό για αυτή τη μοίρα.

Την ίδια μέρα, δύο άλλοι Πέρσες, ο Ολύμπιος και ο Μάξιμος, οδηγήθηκαν ενώπιον του Δέκιου ως Χριστιανοί.

Για την τολμηρή ομολογία της πίστης τους στον Χριστό, οι άγιοι μάρτυρες αποκεφαλίστηκαν με σπαθί μετά από άγρια ​​βασανιστήρια.

Τα σώματά τους έμειναν άταφα για πέντε ημέρες, αλλά την έκτη ημέρα, οι Χριστιανοί έθαψαν κρυφά τα λείψανά τους τη νύχτα με τιμές.

Επιστρέφοντας στη Ρώμη, ο Δέκιος πήρε μαζί του αλυσοδεμένους τον Άβδωνα και τον Σέννις. Στη Ρώμη, καλώντας έναν ιερέα, ο Δέκιος διέταξε τους αγίους να θυσιάσουν στους θεούς, υποσχόμενος ελευθερία και τιμή.

Οι άγιοι μάρτυρες απάντησαν: «Εμείς προσφέρουμε μόνο τον εαυτό μας ως θυσία στον Θεό μας Ιησού Χριστό· εσείς προσφέρετε θυσία στους θεούς σας». Ο Δέκιος τους καταδίκασε στη συνέχεια να καταβροχθιστούν από άγρια ​​θηρία.

Δύο λιοντάρια και στη συνέχεια τέσσερις αρκούδες, αφέθηκαν ελεύθεροι να τους καταλάβουν, αλλά δεν άγγιξαν τους αγίους μάρτυρες και έπεσαν στα πόδια τους. Ο Άβδωνα και ο Σέννις στη συνέχεια μαχαιροβγάλθηκαν μέχρι θανάτου με σπαθιά.

Τα σώματά τους κείτονταν μπροστά σε ένα είδωλο για τρεις ημέρες για να εκφοβίσουν τους Χριστιανούς.

Εκείνο το βράδυ, ένας κρυφός Χριστιανός ονόματι Κυρίνος πήρε τα σώματα των μαρτύρων και τα έθαψε στο σπίτι του.

Οι άγιοι μάρτυρες Άβδωνα και Σέννις υπέφεραν το 251. Τα λείψανά τους φυλάσσονται στην εκκλησία του Αγίου Μάρκου στη Ρώμη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους