Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Ομόνοια αδικήθηκε κατάφωρα από τη διαιτησία του, κατά τα άλλα, ομοεθνή του προπονητή μας.

Ελπίζαμε σε κάτι καλύτερο από όσα μας έδειξε η διαιτησία του ΓΣΠ την περασμένη εβδομάδα, με όλη την πράσινη αφέλεια που πολύ συχνά μας χαρακτηρίζει.

Κούνια που μας κούναγε.

Οριακά τον καλύπτει ο κανονισμός στην αποβολή του Κακουλλή, αν και θα μπορούσε κάλλιστα να αρκεστεί στην κίτρινη κάρτα στο 25ο λεπτό.

Για τη δεύτερη κίτρινη στον Κουλιμπαλί; Εκεί σηκώνει τα χέρια ακόμη και η επιστήμη.

Κάπου εδώ να καληνυχτίσουμε όσους φίλους καλύπτονται από τα πιο πάνω και να καλησπερίσουμε όσους έχουν το στομάχι να διαβάσουν το παρακάτω σεντόνι. ☘️ - - - - - 🐌 Η ομάδα μας αποκλείστηκε από το Champions League.

Θα μου πει κανείς: «Τι είχες, Γιάννη, τι είχα πάντα». Ο αποκλεισμός αυτός, στον πρώτο διπλό αγώνα της σεζόν, ξυπνά μνήμες από το προηγούμενο κάζο επί ημερών Μπεργκ, όταν η ομάδα μας αποκλείστηκε από τη Ντινάμο Ζάγκρεμπ.

Πολύ διαφορετικός ο βαθμός δυσκολίας τότε, βέβαια.

Άλλο ο πρωταθλητής Κροατίας και άλλο ο πρωταθλητής Καζακστάν – χωρίς φυσικά να υποτιμά κανείς την πρόοδο που επιχειρείται στο ποδόσφαιρο της χώρας.

Κοινός παρονομαστής, πέρα από την παρουσία του Μπεργκ στον πάγκο, ήταν η ανετοιμότητα της ομάδας.

Αγωνιστικά, τακτικά, αλλά και σε επίπεδο ρόστερ.

Και τότε επιλέξαμε συνειδητά να πάμε στα παιχνίδια με τους Κροάτες χωρίς ουσιαστική ενίσχυση, έχοντας χάσει ποδοσφαιριστές-κλειδιά από την πρωταθλήτρια ομάδα.

Φέτος, όμως, η αποτυχία είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Με το καπέλο του «ισχυρού», η Ομόνοια είχε τις ευνοϊκότερες δυνατές κληρώσεις που θα μπορούσε να έχει στον δυσκολότερο θεσμό της UEFA.

Κι όμως, για ακόμη ένα καλοκαίρι επέλεξε να ρισκάρει.

Το πρόβλημα της Ομόνοιας αυτή τη στιγμή δεν είναι μόνο η πώληση του Μαέ και η αποχώρηση του Σεμέδο.

Η ενδεκάδα που αγωνίστηκε απέναντι στην Καϊράτ στηριζόταν, θεωρητικά, κατά 90% στους ίδιους ποδοσφαιριστές που πριν από τρεις μήνες κατέκτησαν το πρωτάθλημα.

Κι όμως, αυτή η προσέγγιση είναι προβληματική.

Τα παιχνίδια δεν εξελίχθηκαν όπως θα θέλαμε.

Η ανετοιμότητα του Νεγκό του κόστισε την αποβολή στο πρώτο παιχνίδι, περιορίζοντας σημαντικά τις πιθανότητές μας να πετύχουμε δεύτερο γκολ στο ΓΣΠ.

Η απερισκεψία – ή η αδικία, αν προτιμάτε – του διαιτητή απέναντι στον Κακουλλή κόστισε στον επαναληπτικό.

Είχε, όμως, η ομάδα μας τα όπλα για να διαχειριστεί αυτές τις συγκυρίες; Δεν συζητάμε αν ήταν δίκαιο ή αν μπορούσε να προβλεφθεί ότι θα αγωνιζόμασταν για σχεδόν 150 λεπτά με δέκα ή εννέα ποδοσφαιριστές σε αγώνες επιπέδου Champions League.

Προφανώς και όλοι αναγνωρίζουν τον παράγοντα τύχης – ή μάλλον γκίνιας – όσον αφορά τη διαιτησία και τις συγκυρίες.

Παίκτες-κλειδιά, όπως ο Έβαντρο, ο Τάνκοβιτς, ο Μόντνορ και ο Μαγιαμπέλα, παρουσιάστηκαν ανέτοιμοι και στις δύο αναμετρήσεις.

Καλός και φιλότιμος ο Σίμιτς, αλλά είναι δίκαιο για μια ομάδα που θέλει να αγωνιστεί σε τόσο υψηλό επίπεδο να βασίζεται στις λύσεις ενός ποδοσφαιριστή-πασπαρτού αντί ενός κανονικού δεξιού μπακ; Όταν μάλιστα πέρσι διέθετε, κατά γενική ομολογία, τα καλύτερα δεξιά άκρα του πρωταθλήματος και κατάφερε, για λόγους που ποτέ δεν εξηγήθηκαν, να χάσει και τα δύο; Είναι λογικό να εμπιστεύεσαι μια τόσο νευραλγική θέση σε έναν βασικό ποδοσφαιριστή 35,5 ετών, χωρίς προετοιμασία, με μοναδικό αντικαταστάτη έναν ποδοσφαιριστή που από την ημέρα που αποκτήθηκε δεν έχει προσφέρει ουσιαστικά τίποτα, καθώς είναι σχεδόν μόνιμα τραυματίας; Κατέκτησα το πρωτάθλημα τον Απρίλιο.

Σε λίγες ώρες μπαίνουμε στον Αύγουστο και ακόμη κανείς δεν γνωρίζει ποια θα είναι η τελική μορφή του ρόστερ της Ομόνοιας για τη σεζόν 2026-27. Είναι αυτό δείγμα σωστού προγραμματισμού για μια ομάδα που διαθέτει τμήμα σκάουτινγκ το οποίο εργάζεται 365 ημέρες τον χρόνο; Για να αποκτήσω επιθετικό και εξτρέμ από ομάδα που τερμάτισε έκτη, σαράντα βαθμούς πίσω μου, χρειαζόμουν τόσους μήνες; Να σημειώσω ότι πιστεύω στον Μόντνορ ως μακροπρόθεσμη επένδυση και δεν αποκλείω σε δύο χρόνια να είναι ο ποδοσφαιριστής που θα μας κάνει να ξεχάσουμε τον Σεμέδο.

Ούτε μέμφομαι, για να προλάβω όσους δεν μας «καληνύχτισαν» ακόμη, τον Κακουλλή.

Είναι ποδοσφαιριστής που αξίζει να αγωνίζεται στην Ομόνοια.

Η αποτυχία μας, όμως, να προετοιμαστούμε κατάλληλα για τα παιχνίδια με την Καϊράτ – ή με οποιαδήποτε Καϊράτ – βγάζει μάτι.

Το ίδιο και η διαχείριση, κυρίως στον επαναληπτικό. Ο Ντιονί έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει.

Σίγουρα δεν πρόκειται για τυχαίο ποδοσφαιριστή.

Ήταν, όμως, άδικο τόσο για τον ίδιο όσο και για την ομάδα να μπει να αγωνιστεί σε εκείνες τις συνθήκες, με εμφανή έλλειψη ετοιμότητας και αρκετά επιπλέον κιλά, περιοριζόμενος σχεδόν αποκλειστικά σε στατικές μονομαχίες.

Την ίδια ώρα, ο Αϊτινγκ έμεινε για ακόμη ένα παιχνίδι ξεχασμένος στον πάγκο.

Στο τέλος της ημέρας, θα μπορούσε ακόμη μία φορά να εμφανιστεί ο Φαμπιάνο και να κλέψει την πρόκριση μέσα από τα χέρια των Καζάκων.

Από τη δική τους σκοπιά, άλλωστε, θα είχαν κάθε λόγο να αισθάνονται άτυχοι για τα δύο δοκάρια και τις μεγάλες ευκαιρίες που σπατάλησαν τόσο στην κανονική διάρκεια όσο και στην παράταση.

Το σημερινό χαστούκι θα το θυμόμαστε για χρόνια.

Θα τον θυμόμαστε ως οδηγό του πώς να μην καταστρέψεις όσα έχτισες λίγους μόλις μήνες πριν . Γιατί πραγματικά ήθελε προσπάθεια … Δεν ζητάμε το κεφάλι κανενός.

Ζητάμε, όμως, να γίνουν επιτέλους οι κινήσεις που εδώ και καιρό φωνάζει η ίδια η ομάδα ότι χρειάζεται.

Ας μη μείνουμε μόνο στους δύο σταρ που αποχώρησαν.

Η ποιότητα που χάθηκε από τον πάγκο, το λεγόμενο ποιοτικό βάθος, ήταν ίσως εκείνη που μας χάρισε το περσινό πρωτάθλημα.

Αν η Ομόνοια θέλει πραγματικά να κάνει το επόμενο βήμα στην Ευρώπη και να διατηρήσει τα κεκτημένα στο πρωτάθλημα ,αυτή η ποιότητα πρέπει να αναπληρωθεί άμεσα.

Η λειτουργία της ομάδας προγραμματισμού δε , πρέπει να επαναξιολογηθεί … χθες ! Σημ. Ο Γιοβετιτς ο οποίος μας πήρε πέρσι από το χεράκι και μας έβαλε στους ομίλους του Κονφερενς Λιγκ είναι ελεύθερος …

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους