Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ιστορία με τη νέα απαγόρευση τραγουδιού του Χατζιδάκι, θέτει ένα μεγάλο ζήτημα, που κατά τη γνώμη μου ξεπερνά τα όρια του τραγουδιού, δηλαδή το τι συμβαίνει όταν το ηθικό δικαίωμα του ενός έρχεται σε αντίθεση με το ηθικό δικαίωμα του άλλου.

Το ηθικό δικαίωμα, πάνω στο οποίο βασίζεται η απαγόρευση εκτέλεσης ενός έργου, αφορά συνολικά τη διαχείριση ενός πνευματικού έργου, όχι μόνο την απαγόρευση.

Εν προκειμένω η διαχείριση του έργου του Γκάτσου περιλαμβάνει το να γίνει ένα αφιέρωμα σε αυτό.

Γι'αυτό λέω ότι το ηθικό δικαίωμα της πλευράς Χατζιδάκι να απαγορεύσει μια εκτέλεση έρχεται σε αντίθεση το ηθικό δικαίωμα της πλευράς Γκάτσου να διαδοθεί το έργο.

Ας το ανοίξουμε λίγο, εκτός τραγουδιού.

Δεν είναι καθόλου σπάνιο να υπάρχουν αντικρουόμενα δικαιώματα, που διαφορετικές ομάδες ανθρώπων θέλουν να διατηρήσουν.

Και δεν μιλάω για το δικαίωμα του εργοδότη να αυξάνει τα κέρδη του vs. του δικαιώματος του εργαζόμενου να ζει από τη δουλειά του, αν και ακόμα κι αυτό έχει γίνει πεδίο αντιπαράθεσης.

Μιλάω για περιπτώσεις που κινούνται σε μία πιο γκρίζα ζώνη, με εκατεροθεν επιχειρήματα.

Ειμαι σταθερά αντίθετη στην έννοια της ατομικής ευθύνης ως μοναδικό κριτήριο διαφύλαξη της τάξης των πραγμάτων, πιστεύω στους νόμους και τους κανόνες που καθορίζουν τα νομικά πλαίσια και πιστεύω ότι στην περίπτωση των καλλιτεχνικών έργων που έχουν περισσότερους από έναν πνευματικούς δημιουργούς ο νόμος έχει κενά.

Όμως υπάρχει και μία ευθύνη όσων ασκούν τα δικαιώματά τους, να το κάνουν με έναν τρόπο που να είναι - πώς να το πω κομψά; - όσο λιγότερο αντικοινωνικός γίνεται.

Υπερβολικές και παράλογες απαγορεύσεις, όσο κι αν έχουν ως στόχο την προσωπική ισχυροποίηση αυτού που τις επιβάλει, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια την καταστρατηγηση των νόμων, κάτι από το οποίο τελικά χάνουν όλοι.

Κάποιοι λένε ότι ο Μητσιας με την απαγγελία του ποιήματος χωρίς μουσική έκανε αχρείαστο θόρυβο, έπρεπε ή να το βουλώσει, ή να πει το τραγούδι αγνοώντας τα ασφαλιστικά μέτρα, διακινδυνευοντας μία αγωγή, που ή δεν θα ερχόταν ποτέ γιατί ποιος θα τολμούσε να το κάνει αυτό στον Μητσια, ή αν ερχόταν θα το μάθαιναν πολύ λιγότεροι.

Έτσι, δια της διολισθήσεως καταστρατηγουνται τα δικαιώματα.

Κάνε τώρα τη δουλειά σου μην εκτεθουμε και μετά βλέπουμε.

Εγώ, πάλι, θα ήθελα να τον ευχαριστήσω που ανέδειξε το ζήτημα με τόσο απλό, καθαρό και ταυτόχρονα κομψό και συγκινητικό τρόπο. (Και μία παρατήρηση: όταν απαγορεύτηκε η εκτέλεση των τραγουδιών του Χατζιδάκι στη Μποφιλιου και τον Χαρουλη, η κ. Δημητρουκα τάχθηκε αναφανδόν υπέρ.

Αλλά ο ιδιοτελης αυταρχισμος, ειδικά αυτός που φοράει τον μανδύα των δικαιωμάτων, έχει αυτή την ιδιότητα.

Δεν μένει στην πόρτα του γείτονα, κάποτε φτάνει και στη δική μας. Γι'αυτό κάποιοι επιμένουμε να ακούμε τη βοή των πλησιαζοντων γεγονότων)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους