Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στη Μπουλόν-Μπιγιανκούρ της Γαλλίας, στις 5 Νοεμβρίου 1963, γεννήθηκε ο άνθρωπος που θα έκανε το βολέ τέχνη και θα έδινε στο γαλλικό ποδόσφαιρο έναν όρο που έμεινε στην ιστορία: την «παπινάντ». Ο Ζαν-Πιερ Παπέν διέθετε εκρηκτική δύναμη στο σουτ, εξαιρετικό χρονισμό στο άλμα και μια σπάνια ικανότητα να διαβάζει την τροχιά της μπάλας στον αέρα.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία από τη Βισί και ακολούθησε η Βαλενσιέν τη σεζόν 1984- 85 σκοράροντας 16 γκολ σε 35 ματς, πριν περάσει μια αλλά εκρηκτική σεζόν στο Βέλγιο, στην Κλαμπ Μπριζ, όπου πέτυχε 32 γκολ σε 43 συμμετοχές και κατέκτησε το Κύπελλο Βελγίου.

Το 1986 υπέγραψε στη Μαρσέιγ, και εκεί άρχισε η πιο λαμπρή περίοδος της καριέρας του.

Επί έξι σεζόν αποτέλεσε τον βασικό άξονα μιας ομάδας που κυριάρχησε στη Γαλλία, πετυχαίνοντας διαδοχικά 16, 23, 33, 38, 36 και 38 γκολ ανά σεζόν.

Κατέκτησε τέσσερα σερί πρωταθλήματα (1989-1992) και ένα Κύπελλο Γαλλίας (1989). Έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (έχασε από τον Ερυθρό Αστέρα στα πέναλτι), αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 6 γκολ και κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα.

Υπήρξε πέντε συνεχόμενες φορές πρώτος σκόρερ του γαλλικού πρωταθλήματος, ρεκόρ που παραμένει αξεπέραστο, ενώ το 1991 κατέκτησε τη Χρυσή Μπάλα ως καλύτερος ποδοσφαιριστής της Ευρώπης.

Με τη γαλλική Εθνική ομάδα φόρεσε 54 φορές το εθνόσημο, και από αυτές το περιβραχιόνιο του αρχηγού, σκοράροντας 30 γκολ, νούμερο που τον κατατάσσει ανάμεσα στους κορυφαίους σκόρερ στην ιστορία της ομάδας.

Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, όπου η Γαλλία κατέκτησε την τρίτη θέση, όμως έζησε και τα «πέτρινα χρόνια» των «Τρικολόρ», καθώς η ομάδα απέτυχε να προκριθεί σε τρεις μεγάλες διοργανώσεις, στο Euro 1988, καθώς και στα Μουντιάλ του 1990 και του 1994.

Δεν υπάρχει επίσημη καταγραφή του πόσα ακριβώς γκολ πέτυχε συνολικά με ψαλιδάκι στην καριέρα του, ωστόσο αυτός ο τύπος τερμάτων ήταν τόσο χαρακτηριστικός του παιχνιδιού του που έδωσε το όνομά του στον όρο «παπινάντ», που χρησιμοποιείται ακόμη σήμερα στη Γαλλία για κάθε εντυπωσιακό βολέ ή γκολ με ψαλίδάκι.

Το 1992 μετακόμισε στη Μίλαν έναντι ποσού ρεκόρ, όπου κατέκτησε δύο Σκουντέτο (1993, 1994) και ένα Ιταλικό Σούπερ Καπ.

Ήταν βασικός συντελεστής στην πορεία της ομάδας προς τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1993, όπου όμως η Μίλαν ηττήθηκε από την παλιά του ομάδα, τη Μαρσέιγ.

Τη χρονιά που ακολούθησε, το 1994, κατέκτησε τελικά τον κορυφαίο ευρωπαϊκό τίτλο.

Αν και ο τότε κανονισμός της UEFA για τον περιορισμένο αριθμό αλλοδαπών παικτών ανάγκασε τον Φάμπιο Καπέλο να τον αφήσει εκτός 11άδας, ο ίδιος στέφθηκε επίσημα πρωταθλητής Ευρώπης παρακολουθώντας τον θριαμβευτικό τελικό του Ολυμπιακού Σταδίου της Αθήνας με 4-0 επί της Μπαρτσελόνα από τον πάγκο.

Ακολούθησε μια διετία στη Βαυαρία με τη φανέλα της Μπάγερν Μονάχου, όπου το 1996 κατέκτησε το Κύπελλο UEFA αλλά με πιο περιορισμένο ρόλο και στατιστικά.

Επέστρεψε στη Γαλλία για να αγωνιστεί στη Μπορντό όπου ξαναβρήκε τον καλό του εαυτό με 70 συμμ. και 30 γκολ.

Έκλεισε την επαγγελματική του καριέρα στη Γκινγκάμπ το 1998, πριν συνεχίσει για λίγα ακόμη χρόνια σε ερασιτεχνικό επίπεδο, στη Ρεϊνιόν και στη Λεζ-Καπ-Φερέ.

Σε ολόκληρη τη καριέρα του πέτυχε 356 γκολ σε 679 συμμετοχές από το 1981 μέχρι το 2004.

Έχει κατακτήσει μία Χρυσή Μπάλα και έχει αναδειχθεί δυό φορές Γάλλος ποδοσφαιριστής της χρονιάς.

Μετά την απόσυρσή του ασχολήθηκε με την προπονητική, περνώντας από τον Αρκασόν, τη Στρασβούργ, τη Λανς και το Σατορού, ενώ αργότερα επέστρεψε στη Μαρσέιγ, αναλαμβάνοντας ρόλο τεχνικού συμβούλου και προπονητή της δεύτερης ομάδας.

Το 1996, μετά τη διάγνωση σοβαρής νευρολογικής πάθησης στην κόρη του, Εμιλί, ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του τη φιλανθρωπική οργάνωση «Neuf de Coeur», η οποία στηρίζει έμπρακτα οικογένειες παιδιών με ανάλογα προβλήματα.

Αν και θεωρείται από τους πιο υποτιμημένους νικητές Χρυσής Μπάλας στην ιστορία του θεσμού.

Το όνομα του Ζαν-Πιερ Παπέν παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο με υπέροχα και δύσκολα γκολ. Κάνοντας με αυτή του την ικανότητά το αδύνατο να μοιάζει απλό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους