Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η συμπερίληψη δεν απαιτεί την αποκαθήλωση της οικογένειας

------------------------------------------------------------------------- «Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος». Αυτή τη φράση επέλεξε να ψελλίσει η υπουργός Οικογένειας της Νέας Δημοκρατίας, Δόμνα Μιχαηλίδου, σε πρόσφατη εκδήλωση στην οποία έδωσε το παρών, στέλνοντας κύματα σοκ και αμηχανίας στην κοινωνία. «Για αυτό πρέπει να μιλήσουμε για το inlcusion και την διαφορετικότητα», πρόσθεσε στη συνέχεια, επιστρατεύοντας την αγγλική ορολογία της μόδας για να περιενδύσει μια βαθιά προβληματική παραδοχή.

Εφόσον η δήλωση της υπουργού αποδόθηκε με ακρίβεια, τη θεωρώ τουλάχιστον ατυχή, αντιφατική και βαθιά αποπροσανατολιστική.

Ιδίως όταν προέρχεται από την πολιτική προϊσταμένη ενός υπουργείου που φέρει στον ίδιο του τον τίτλο τη λέξη «Οικογένεια». Η οικογένεια που συγκροτείται από μητέρα, πατέρα και παιδιά δεν αποτελεί αναχρονιστικό στερεότυπο ούτε κατάλοιπο μιας κοινωνίας που πρέπει να ξεπεραστεί.

Αποτελεί τη βασική μορφή μέσα από την οποία γεννήθηκαν, ανατράφηκαν και κοινωνικοποιήθηκαν αναρίθμητες γενιές.

Η μητρότητα και η πατρότητα δεν είναι πανομοιότυποι ούτε ανταγωνιστικοί ρόλοι· είναι διαφορετικές και, κατά κανόνα, συμπληρωματικές παρουσίες στη ζωή ενός παιδιού.

Αυτό ασφαλώς δεν σημαίνει ότι κάθε τέτοια οικογένεια λειτουργεί ιδανικά ούτε ότι άλλες οικογενειακές πραγματικότητες πρέπει να απαξιώνονται.

Υπάρχουν μονογονεϊκές οικογένειες, θετοί γονείς, παππούδες που μεγαλώνουν εγγόνια και άνθρωποι που, εξαιτίας απώλειας, χωρισμού ή άλλων περιστάσεων, αγωνίζονται με αξιοπρέπεια να προσφέρουν στα παιδιά τους αγάπη και ασφάλεια.

Όλοι δικαιούνται σεβασμό και ουσιαστική προστασία από την Πολιτεία.

Άλλο όμως η αναγνώριση της κοινωνικής πραγματικότητας και άλλο η ιδεολογική υποβάθμιση της οικογένειας με μητέρα, πατέρα και παιδιά.

Η συμπερίληψη δεν σημαίνει ότι για να χωρέσουν περισσότεροι πρέπει να μικρύνει ή να αποκαθηλωθεί κάποιος άλλος.

Δεν καταργεί το συνηθέστερο για να αναγνωρίσει το διαφορετικό και δεν μετατρέπει μια διαχρονική κοινωνική δομή σε ενοχλητικό στερεότυπο.

Πολύ περισσότερο σε μια Ελλάδα που γερνά δημογραφικά, στην οποία οι γεννήσεις μειώνονται και οι νέοι δυσκολεύονται ακόμη και να αποκτήσουν το πρώτο τους παιδί, η εικόνα δύο γονέων με τρία παιδιά δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται με αμηχανία.

Θα έπρεπε να αποτελεί λόγο χαράς και αφορμή για γενναία πολιτική στήριξη: οικονομική ασφάλεια, προσιτή κατοικία, βρεφονηπιακούς σταθμούς, φορολογικές ελαφρύνσεις και πραγματική προστασία της μητρότητας και της πατρότητας.

Δεν χρειάζεται να διχάσουμε τις οικογένειες σε «αποδεκτές» και «ξεπερασμένες». Χρειάζεται να σεβαστούμε κάθε άνθρωπο, χωρίς να φοβόμαστε να αναγνωρίσουμε μια απλή πραγματικότητα: η οικογένεια με μητέρα, πατέρα και παιδιά παραμένει ένας θεμελιώδης πυρήνας της κοινωνίας και αξίζει όχι απολογητική σιωπή, αλλά αναγνώριση, προστασία και έμπρακτη υποστήριξη. Η πραγματική συμπερίληψη προσθέτει· δεν διαγράφει. Αγκαλιάζει το διαφορετικό, χωρίς να αποκαθηλώνει το διαχρονικό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους