Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθομαι εδώ, πίνω τον καφέ μου, ο Λόγος είναι κάπου χωμένος να κοιμάται, η Ρωγμή δίπλα μου έχει λιώσει στον ύπνο και τα πρόβατα είναι ήρεμα μέσα στον χώρο τους.

Κάποιοι με ρωτάτε: «Μα πότε κοιμούνται;» Να... τώρα.

Όταν το κοπάδι είναι ασφαλές, όταν ο χώρος είναι ήρεμος, όταν δεν υπάρχει λόγος να βρίσκονται σε εγρήγορση, κάνουν αυτό που θα έκανε κάθε ζώο στη φύση. Ξεκουράζονται.

Δεν χρειάζεται να τους πει κανείς «πήγαινε για ύπνο». Δεν χρειάζονται πρόγραμμα.

Δεν χρειάζονται ξυπνητήρι.

Η φύση δεν λειτουργεί με ωράρια.

Λειτουργεί με ισορροπία.

Γι' αυτό θα τους δείτε να κοιμούνται στις μπάλες με τα άχυρα, κάτω από ένα δέντρο, πάνω στο χώμα ή όπου εκείνα αισθανθούν ασφαλή.

Δεν σκέφτονται όπως εμείς.

Δεν ζουν όπως εμείς.

Και αυτό ακριβώς είναι η ομορφιά τους.

Πολλές φορές έχουμε την τάση να κρίνουμε έναν Ελληνικό Ποιμενικό σαν να είναι ένας σκύλος του σαλονιού.

Δεν είναι.

Είναι μια φυλή που γεννήθηκε για να ζει μαζί με το κοπάδι, να παρατηρεί, να φυλάει, να ξεκουράζεται όταν το επιτρέπει η στιγμή και να σηκώνεται αμέσως όταν το απαιτήσει η ζωή.

Αυτό δεν το μαθαίνει από εμένα.

Αυτό το κουβαλάει μέσα του.

Και ξέρετε κάτι; Δεν κάνω αυτά τα βίντεο για να δείξω εμένα.

Δεν κάνω αυτά τα βίντεο για να διαφημίσω τα βιβλία μου.

Αν ήταν αυτός ο σκοπός μου, θα μιλούσα συνέχεια για εμένα.

Εγώ προσπαθώ να σας δείξω εικόνες που σιγά σιγά χάνονται. Μνήμες.

Να θυμηθούμε πώς ζούσε ο άνθρωπος όταν ακόμη ήταν κομμάτι της φύσης και όχι απέναντί της.

Γιατί όταν ο άνθρωπος χάνει τη μνήμη του, χάνει και την ισορροπία του.

Όταν χάνεται η ισορροπία, χάνεται η τάξη.

Και όταν χάνεται η τάξη, έρχεται το χάος.

Αυτό προσπαθώ να σας δείξω μέσα από το Τσελιγκάτο.

Όχι μια φάρμα.

Έναν τρόπο ζωής.

Και κάτι τελευταίο.

Να σέβεστε τα ζώα.

Δεν είναι ούτε αντικείμενα ούτε παιχνίδια.

Ούτε τα βλέπω κατώτερα από εμένα, ούτε ανώτερα.

Τα βλέπω ως όντα.

Ο σκύλος ζει στο τώρα.

Λειτουργεί με το ένστικτο, με την αντίληψή του, με έναν τρόπο που εμείς οι άνθρωποι, όσο περισσότερο κυριαρχούμαστε από τον νου μας, τόσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από αυτόν.

Ίσως γι' αυτό έχουμε τόσα πολλά να μάθουμε από εκείνον.

Και γι' αυτό πιστεύω ότι όποιος κακοποιεί ένα ζώο δεν προσβάλλει μόνο το ίδιο το ζώο.

Προσβάλλει τον ίδιο τον πολιτισμό μας.

Γι' αυτό, κατά τη γνώμη μου, η κακοποίηση ζώων δεν είναι υπόθεση ενός απλού προστίμου.

Είναι πράξη που πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη σοβαρότητα που της αξίζει. #Τσελιγκάτο #ΕλληνικοσΠοιμενικος #λογος&ρωγμη #βουκολικηζωη #farmlife

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους