ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Η ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΑΘΛΟΦΟΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ Η ΓΙΑΤΡΙΣΣΑ ΤΩΝ ΟΦΘΑΛΜΩΝ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗΣ «Τὸν ναόν σου πάνσεμνε, ὡς ἱατρεῖον ψυχικὸν εὑράμενοι, ἐν τούτῳ πάντες οἱ πιστοί, μεγαλοφώνως τιμῶμέν σε...
ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Η ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΑΘΛΟΦΟΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ Η ΓΙΑΤΡΙΣΣΑ ΤΩΝ ΟΦΘΑΛΜΩΝ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗΣ «Τὸν ναόν σου πάνσεμνε, ὡς ἱατρεῖον ψυχικὸν εὑράμενοι, ἐν τούτῳ πάντες οἱ πιστοί, μεγαλοφώνως τιμῶμέν σε, Ὁσιομάρτυς Παρασκευὴ ἀοίδιμε» Μοναχοπαίδι του Αγαθόνικου (ή Αγάθωνα) και της Πολιτείας (που επί χρόνια παρέμεναν άτεκνοι, παρακαλώντας τον Θεό να τους χαρίσει παιδί), η Αγία Παρασκευή, γεννήθηκε, σε προάστιο της Ρώμης, επί αυτοκράτορος Ανδριανού (βασίλεψε από 117-138 μ.Χ.). Οι γονείς της, Ελληνικής καταγωγής, ήσαν οικονομικά εύποροι, κοινωνικά καταξιωμένοι και είχαν ασπαστεί τον Χριστιανισμό. ΄Ετσι, γαλούχησαν την κόρη τους, με τις Χριστιανικές αρχές και αξίες.
Το όνομα, της δόθηκε, από την ημέρα Παρασκευή κατά την οποία γεννήθηκε (η ημέρα αυτή, θεωρείται σημαντική, διότι κατ΄αυτήν γίνεται η προετοιμασία για τον εορτασμό της Κυριακής, που είναι και η ημέρα Αναστάσεως του Κυρίου). Όταν οι γονείς της πέθαναν, η Παρασκευή ήταν 20 χρονών και όλη τους η περιουσία, περιήλθε σ΄αυτήν.
Η περιουσία ήταν μεγάλη και η Παρασκευή την εκποίησε, μοιράζοντας χρήματα σε φτωχούς και έχοντες ανάγκη.
Ανέπτυξε ιεραποστολική δράση στη Ρώμη και τα περίχωρα, διδάσκοντας τον Λόγο του Θεού, επισκεπτόμενη στα σπίτια τους, τους ανθρώπους, κυρίως, τους κοινωνικά αδύναμους.
Την εποχή εκείνη, αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν ο Αντωνίνος Πίος (βασίλεψε από 138-160 μ.Χ.), φανατικός ειδωλολάτρης, ο οποίος, μετά από καταγγελίες Ρωμαίων ειδωλολατρών, συνέλαβε την Παρασκευή.
Αρχικά, με φθηνές κολακείες και υποσχέσεις, προσπάθησε να της αλλάξει την πίστη: «Εγώ, με την δύναμη των μεγάλων θεών σε θαυμάζω για την νεότητα και το κάλλος σου και γι΄αυτό, σε προτρέπω να θυσιάσεις στους θεούς που σε προίκισαν μ΄αυτή την ομορφιά.
Και αν με ακούσεις, εγώ θα σε γεμίσω δώρα, αν όμως πράξεις τα αντίθετα, θα σε τιμωρήσω με σκληρά βασανιστήρια». Η νεαρή κοπέλα, τον κοίταξε με περίσσιο θάρρος και του απάντησε: «Μην θεωρήσεις, ότι με κολακείες και φοβέρες θα με κάνεις να αρνηθώ τον Χριστό, διότι καμμία τιμωρία και κανένα βασανιστήριο δεν υπάρχει, που να με κάνει να χωρίσω από την αγάπη Του». Ο αυτοκράτορας, που είχε πιστέψει ότι μπορούσε να την πείσει, εξοργίστηκε με την απάντησή της και βλέποντάς την αμετάπιστη, διέταξε τους στρατιώτες του, να της φορέσουν πυρακτωμένη περικεφαλαία. Η Αγία, δεν έπαθε το παραμικρό και αυτό παρακίνησε πολλούς από τους παρόντες, να ασπαστούν τον Χριστιανισμό και ο αυτοκράτορας, έδωσε εντολή να τους αποκεφαλίσουν.
Οδήγησαν την Αγία, ξανά, σε σκοτεινή και απομονωμένη, από τις άλλες κρατούμενες, φυλακή, την οποία εκείνη, μετέτρεψε σε τόπο προσευχής και υμνωδίας προς τον Θεό.
Κάποιο βράδυ, εμφανίστηκε μπροστά της ένας ΄Αγγελος, που κρατούσε έναν φωτεινό σταυρό, ένα καλάμι, έναν σπόγγο και ένα στεφάνι και της είπε: «Χαίρε Παρασκευή αθληφόρε του Κυρίου.
Μη φοβάσαι τα βασανιστήρια, γιατί ο Κύριος, που καταδέχθηκε να σταυρωθεί για τη σωτηρία των ανθρώπων, θα είναι αρωγός σου και θα σε λυτρώσει από μελλοντικές δοκιμασίες». Όταν ξημέρωσε, οι στρατιώτες την οδήγησαν μπροστά στον αυτοκράτορα και αυτός την ρώτησε, αν είχε βάλει μυαλό, μετά την δοκιμασία και πλέον απαρνείται τον Χριστό.
Για άλλη μια φορά, η νεαρή κοπέλα, στάθηκε αγέρωχη μπροστά του και του είπε: «Τί νομίζεις ασεβέστατε τύραννε, ότι με τέτοιες τιμωρίες είσαι ικανός να σαλέψεις τον ασάλευτο πύργο της ψυχής μου, την πίστη μου στον Χριστό; Πιο εύκολο είναι να μαλακώσεις το σίδερο, παρά να μου αλλάξεις την πίστη και αν θέλεις, δοκίμασε την πίστη του Θεού, μέσα μου». Ο αυτοκράτορας, με λύσσα, έδωσε εντολή να την κρεμάσουν από τα μαλλιά και να κάψουν με αναμμένες λαμπάδες το σώμα της. ΄Υστερα την πλησίασε και της είπε, πως της δίνει διορία τρείς ημέρες και αν δεν μεταμεληθεί, θα την θανατώσει. Η Παρασκευή, ύψωσε τα μάτια και τον κοίταξε κατά πρόσωπο: «Αυτό που θα κάνεις σε τρείς μέρες, κάνε το τώρα, γιατί εγώ δεν πρόκειται να αρνηθώ τον Χριστό». Αμέσως, οι δήμιοι την άρπαξαν και την πέταξαν μέσα σ΄έναν λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα. Η Αγία όμως, δεν έπαθε το παραμικρό.
Απορημένος ο Αντωνίνος που δεν αντιδρούσε η κοπέλα στο μαρτύριο, πλησίασε τον λέβητα, για να δει αν όντως έκαιγε το λάδι.
Ζήτησε μάλιστα από την Παρασκευή, να τον ραντίσει με αυτό.
Εκείνη του έρριξε στο πρόσωπο λάδι και πίσσα και ο Αντωνίνος, τυφλώθηκε.
Μέσα στον πανικό του, άρχισε να παρακαλεί τη Αγία, να του δώσει ξανά το φως του και αν γινόταν αυτό, θα προσκυνούσε τον δικό της Θεό. Η Αγία προσευχήθηκε θερμά και ο Αντωνίνος ανέκτησε το φως του (εξ ου και η Αγία θεωρείται προστάτις των παθήσεων των ματιών) και υποσχέθηκε να λάβει το ΄Αγιο Βάπτισμα, το οποίο και έλαβε και πήρε το όνομα «Ευσεβής». Μετά απ΄αυτή την εξέλιξη, δόθηκε εντολή να ελευθερωθεί η Αγία, οι διωγμοί κατά των Χριστιανών σταμάτησαν και πολλοί ήσαν αυτοί που προσχώρησαν στον Χριστιανισμό. Η Αγία, άρχισε πάλι να κηρύττει τον Λόγο του Θεού, ταξιδεύοντας από πόλη σε πόλη και έφτασε, στην Ελλάδα.
Το 160 μ.Χ., πέθανε ο Αντωνίνος και τον διαδέχθηκε ο Μάρκος Αυρήλιος (βασίλεψε από το 161-180 μ.Χ.), ο οποίος, αν και ήταν στωϊκός φιλόσοφος, ξεκίνησε μανιώδεις διωγμούς κατά των Χριστιανών.
Αμέσως συνέλαβε την Αγία, δίνοντας εντολή σε δύο επάρχους (Ασκληπιό και Ταράσιο), να την υποβάλουν σε βασανιστήρια.
Πρώτος ξεκίνησε ο Ασκληπιός, που οδήγησε την Αγία σε μια σπηλιά, όπου ζούσε ένα τεράστιο φίδι, που σκότωνε όποιον βρισκόταν μπροστά του (συνήθως εκεί οδηγούσαν τους καταδικασμένους σε θάνατο). Η Αγία, όταν βρέθηκε μπροστά στο φίδι, έκανε το σταυρό της και φύσησε προς το μέρος του φιδιού και αμέσως το φίδι, πέθανε.΄Ολοι οι παριστάμενοι, βλέποντας αυτό που συνέβη, πίστεψαν στον Χριστό και ζήτησαν να βαπτιστούν.
Μετά την αποτυχία του Ασκληπιού, σειρά είχε ο Ταράσιος, που έρριξε την Αγία σε λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ΄Αγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και έσβησε τη φωτιά.
Οι στρατιώτες, έσυραν την Παρασκευή έξω από το λέβητα και άρχισαν να την μαστιγώνουν αλύπητα, έχοντας τοποθετήσει στο στέρνο της, μια βαρειά πλάκα. Η Παρασκευή υπέμενε το μαρτύριο προσευχόμενη.
Την οδήγησαν ξανά στην φυλακή, όπου κάποιο βράδυ, εμφανίστηκε μπροστά της, ο ίδιος ο Χριστός, συνοδευόμενος από αγγέλους και θεράπευσε όλες τις πληγές που έφερε στο σώμα, λέγοντάς της: «Παρασκευή Καλλιπάρθενε.
Μην δειλιάσεις στα βασανιστήρια, γιατί η Χάρη Μου, μαζί σου θα είναι.
Λίγο ακόμα θα πρέπει να κάνεις υπομονή και ύστερα, θα έρθεις μαζί μου να βασιλεύεις». Όταν την άλλη μέρα, διαπίστωσε ο Ταράσιος ότι, δεν φέρει καμμία πληγή, θέλησε να το αποδώσει, στην ευσπλαχνία των μεγάλων θεών, που την λυπήθηκαν.
Της ζήτησε λοιπόν, να πάει στον ναό και να θυσιάσει στα είδωλα και ύστερα, θα απολάμβανε πολλά δώρα απ΄αυτόν. Η Αγία του αντέτεινε ότι, δεν την γιάτρεψαν οι θεοί του, αλλά ο Χριστός, που την επισκέφτηκε στη φυλακή της την νύχτα και τον οποίο θα λάτρευε, μέχρι το τέλος της.
Στη συνέχεια, κοιτάζοντας τον έπαρχο στα μάτια, του είπε: «Αφού θες να πάμε στον ναό των θεών σου, είμαι πρόθυμη να σ΄ακολουθήσω, για να δούμε ποιους θεούς θέλεις να προσκυνήσω». Μπαίνοντας η Αγία στον ναό των ειδώλων, έκανε τον σταυρό της.
Ακούστηκε ένα μεγάλο βουητό και ο ναός, άρχισε να γκρεμίζεται.
Το πλήθος των ειδωλολατρών που βρισκόταν εκεί, αγρίεψε. ΄Αρχισαν να την ξυλοκοπούν και να φωνάζουν, ζητώντας την θανάτωσή της. Ο Ταράσιος, συντονίστηκε με τη θέληση του πλήθους και ανακοίνωσε την απόφασή του: «Την Παρασκευή, που έβρισε τους θεούς, καταφρόνησε την εξουσία τους, κηρύττοντας τον πλάνο Χριστό, σαν αληθινό Θεό, προστάζω, να της κόψετε την μιαράν κεφαλήν». ■ΤΟ ΤΕΛΟΣ Οι δήμιοι, σε εκτέλεση της διαταγής, οδήγησαν την Παρασκευή στον τόπο θανάτωσής της.
Εκεί η Αγία, τους ζήτησε να την αφήσουν να προσευχηθεί.
Σήκωσε ψηλά στον Ουρανό τα χέρια και είπε: «Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του αθανάτου Πατρός, ο οποίος για την ιδική μας σωτηρία ήλθες από τον ουρανό στη Γη, σ' ευχαριστώ, διότι με αξίωσες να υπομείνω βάσανα και τιμωρίες για το άγιον όνομά Σου.
Σε δοξολογώ, διότι αξιώθηκα να μιμηθώ το πάθος Σου.
Σε υμνολογώ, διότι με δυνάμωσες να μαρτυρήσω διά την αγάπη Σου.
Τώρα, αξίωσέ με και της Βασιλείας Σου.
Παράλαβε και την ταπεινή μου ψυχή και ανάπαυσέ την μαζί με τις φρόνιμές Σου παρθένες.
Διότι με το να περιμένω τη μεγάλη Σου δόξα υπέμεινα τις τιμωρίες και τα βάσανα.
Με το να ελπίζω στην ανταμοιβή Σου, θα λάβω τώρα και τον θάνατο.
Γι’ αυτό κατάταξέ με στον χορό των αγίων Σου μαρτύρων». Μόλις τελείωσε την προσευχή της, έσκυψε το κεφάλι και ο δήμιος την αποκεφάλισε.
Οι παριστάμενοι Χριστιανοί, με μύριους κινδύνους, πήραν το άγιο λείψανό της, το άλειψαν με αρώματα και το έθαψαν σε κατακόμβη, με τιμές. ▓ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥΝΤΑΣ – Ο ΤΑΦΟΣ Το μαρτύριο και ο αποκεφαλισμός της Αγίας, συνέβησαν στην περιοχή της Ηπείρου και συγκεκριμένα κοντά στην Αχερουσία λίμνη, στην περιοχή Καναλάκι, του δήμου Πάργας (νομός Πρέβεζας). Εκεί οι Χριστιανοί, έθαψαν το ακέφαλο σώμα της Αγίας και αργότερα, ανήγειραν το Μοναστήρι της Πούντας, στο Καθολικό του οποίου, βρίσκεται ο τάφος και η σωζόμενη ωοειδής πέτρα, στην οποία κατά την παράδοση, στηρίχτηκε η Αγία Παρασκευή, τη στιγμή του αποκεφαλισμού της.
Στον ναό αυτό (τρισυπόστατος, με αφιερωμένο το μεσαίο Ιερό στην Αγία Παρασκευή και τα άλλα Ιερά, στον μάρτυρα Φωκά και τον ΄Αγιο Παντελεήμονα), κατά την παράδοση, τοποθετήθηκε και η κεφαλή της (σήμερα, τμήμα της αγίας κάρας της, βρίσκεται στην Μονή Πετράκη, στην Αθήνα και κάθε Παρασκευή, τίθεται σε προσκύνημα). Τα στοιχεία που υπάρχουν, για την δημιουργία της Μονής Πούντας, είναι πολύ λίγα.
Δεν υπάρχουν πληροφορίες ούτε για το πότε οικοδομήθηκε ούτε για το πως πήρε το όνομά της.
Λέγεται όμως ότι, υπήρξε από τα πλουσιότερα μοναστήρια, με πνευματική προσφορά, το οποίο, μέχρι το 1913, συντηρούσε και Σχολαρχείο.
Η ανακαίνιση της Μονής, οφείλεται στις πολύχρονες προσπάθειες του μητροπολίτη Παραμυθίας, Τίτου, αλλά και στον άοκνο πνευματικό αγώνα, των γυναικών-μοναχών.
Κατά την ημέρα γιορτής της Αγίας (αλλά και την παραμονή), καταφθάνει στην Μονή, πλήθος προσκυνητών απ΄ολη την Ελλάδα και κυρίως, οι πάσχοντες από προβλήματα όρασης, οι οποίοι και διανυκτερεύουν στον τόπο του μαρτυρίου της Αγίας, για να τύχουν της θαυματουργικής παρέμβασής της και να θεραπευτούν (μαρτυρούνται πολλά θαύματα). ■ ΑΛΛΕΣ ΜΟΝΕΣ Ανά την επικράτεια, υπάρχουν πολλά μοναστήρια, αφιερωμένα στην Αγία Παρασκευή.
Ενδεικτικά, αναφέρουμε: • Την Ι.Μ. Αγίας Παρασκευής-Ροδολίβους Σερρών, που είναι και το πρώτο γυναικείο μοναστήρι στην Μακεδονία. • Την Ι.Μ. Αγίας Παρασκευής-Μηλοχωρίου, κοντά στην πόλη της Πτολεμαϊδας. Η Μονή αυτή, χτίστηκε με υπόδειξη της Αγίας, ως εξής: Το 1932, η Αγία παρουσιάστηκε στην ευσεβή χωρική Χρυσούλα Κρύπτη και της υπέδειξε τον τόπο, όπου βρισκόντουσαν τα ερείπια βυζαντινού ναού, αφιερωμένου σ΄αυτήν.
Ζήτησε από την γυναίκα, να χτιστεί στο σημείο εκείνο, νέος ναός και μοναστήρι, αφιερωμένα σ΄αυτήν.
Σταδιακά το μοναστήρι απέκτησε μεγάλη φήμη, λόγω των πολλών θαυμάτων που συνέβαιναν σ΄αυτό. • Ι.Μ. Αγίας Παρασκευής-Μαζίου Μεγάρων.
Πρόκειται για ανδρική Μονή, χτισμένη στην πευκόφυτη πλευρά των Γερανείων Ορέων, που απέχει 17 χλμ., από την πόλη των Μεγάρων. ▓ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ Σε όλα τα μέρη της Ελλάδος, τιμάται η Αγία Παρασκευή, την ημέρα της γιορτής της, σε κάποια δε μέρη, αναβιώνουν έθιμα και παραδόσεις.
Ενδεικτικά: • Στο Δοτσικό (μικρό χωριό στην περιοχή Γρεβενών), ανήμερα της γιορτής της Αγίας, οι κάτοικοι ανεβαίνουν στο εκκλησάκι της, για να παρακολουθήσουν την Λειτουργία και να ασπαστούν την εικόνα.
Στον περίβολο του ναού, που είναι χώρος γεμάτος βελανιδιές, σε κάθε βελανιδιά στέκει μια οικογένεια (τσελιγκάτο), που προσφέρει στους παρευρισκόμενους φαγητό, ενώ υπάρχουν και οργανοπαίχτες, που παίζουν παραδοσιακή μουσική. ΄Ολοι οι παρευρισκόμενοι, γίνονται μια παρέα και στήνεται γλέντι, με χορούς και τραγούδια.
Πρώτοι χορεύουν οι μεγαλύτεροι και μετά οι νεότεροι.
Όταν τελειώνουν οι χοροί, οι κάτοικοι επιστρέφουν στα σπίτια τους και φτειάχνουν τα «κουρμπάνια» από κρέας ζώων που ήδη έχουν σφάξει.
Μετά ανάβουν φωτιές και τα ψήνουν.
Στη συνέχεια, μαζεύονται δύο-τρείς οικογένειες σε αυλές σπιτιών και γλεντάνε, το δε γλέντι, συνεχίζεται και την επομένη ημέρα, κατά την οποία τιμάται ο ΄Αγιος Παντελεήμων. • Στην Αμοργό, οι προετοιμασίες για το πανηγύρι, ξεκινούν πολλές μέρες πριν, με συγκέντρωση των υλικών που θα χρειαστούν για το ψήσιμο των ψωμιών και την παρασκευή των παραδοσιακών φαγητών (πατατάτο, ξιδάτο, πιλάφι, ροβυθάδα κ.α.) • Στα Πυρά Τρικάλων, το πανηγύρι κρατάει τρείς ημέρες, με κορύφωση του γλεντιού, την τελευταία μέρα, όπου, από νωρίς το πρωϊ, οι ντόπιοι έρχονται στην κεντρική πλατεία, κρατώντας στους ώμους προβατίνες, σούβλες και ξύλα.
Εκεί σφάζουν τα ζώα και ανάβουν φωτιές.
Κάθονται όλοι μαζί, στον ίσκιο του πλατάνου, τρώνε, ενώ οργανοπαίκτες, παίζουν παραδοσιακούς χορούς και τραγουδάνε, κλέφτικα τραγούδια.
Τα δρώμενα, περιλαμβάνουν και σατυρική αναπαράσταση γάμου, έθιμο που έχει τις ρίζες του, στα πολύ παλιά χρόνια. • Στο αγίασμα της Αγίας Παρασκευής, στην Αλικαριά της Αγχιάλου, όσοι έφθαναν συνοδεύοντας αρρώστους, έσκαβαν έναν λάκκο και μέσα έβαζαν ξύλα και άναβαν φωτιά, για να καθαρθεί ο χώρος.
Μετά, τοποθετούσαν μέσα στον λάκκο τον άρρωστο, για να ιδρώσει και επικαλούντο την Αγία Παρασκευή, για να τον κάνει καλά. ▓ ΠΡΟΣΤΑΤΙΣ Η Αγία Παρασκευή, θεωρείται προστάτις ασθενών με παθήσεις οφθαλμών, προστατεύει επίσης και ασθενείς, από κάθε αναπηρία.
Είναι προστάτιδα Αγία, των επαγγελματικών κλάδων των οφθαλμιάτρων και των οπτικών.
Παλαιότερα, θεωρείτο ότι απέτρεπε την πανώλη.
Όμως η Αγία, δεν προστατεύει και θεραπεύει μόνο την σωματική όραση, αλλά και την ψυχική. ▓ ΘΑΥΜΑΤΑ Πολλά θαύματα αποδίδονται στην Αγία Παρασκευή, κυρίως, σε σχέση με την ίαση παθήσεων οφθαλμών.
Ενδεικτικά αναφέρουμε: • Η περιγραφή είναι από την ίδια την παθούσα, Σταυρ.Ζαχαρία, η οποία όταν βρισκόταν σε προχωρημένη κύηση, άρχισε να δακρύζει συνεχώς το δεξί της μάτι, επηρεάζοντας την καθαρότητα της όρασής της.
Απευθύνθηκε σε ειδικό χειρουργό και την πληροφόρησε πως επρόκειτο για ήπιο σύμπτωμα επικίνδυνης πάθησης, που αντιμετωπίζεται με χειρουργείο, χωρίς όμως σίγουρη επιτυχία.
Η θεραπευτική αγωγή που ακολούθησε, προκειμένου να αποφευχθεί το χειρουργείο, δεν ευδοκίμησε.
Η επέμβαση έγινε, αλλά επειδή δεν υπήρχε μόνιμη θεραπεία, υποχρεούτο να επικοινωνεί συνεχώς με τον γιατρό, για να προλάβει επιπλοκές.
Τότε, αναζήτησε άτομα που είχαν νοσήσει από την ίδια αιτία και το 2008, ήρθε σε επαφή με μια γυναίκα, που είχε υποστεί επαναλαμβανόμενα χειρουργεία.
Η γυναίκα, της επεσήμανε, πως αν πρηστεί το μάτι, να καταφύγει άμεσα στο νοσοκομείο.
Στις 19.4.2013, το μάτι άρχισε να πρήζεται και μέσα σε ελάχιστες μέρες η κατάσταση χειροτέρεψε, η όραση θόλωσε και το μάτι κοκκίνισε. Απελπίστηκε.
Τότε ο σύζυγός της, της είπε ότι είχε κάνει τάμα στην Αγία Παρασκευή, για να την κάνει καλά. ΄Ανοιξε η γυναίκα το Internet και διάβασε τον βίο της Αγίας.
Την παρακάλεσε και ακούμπησε το πρησμένο της μάτι στην εικόνα της Αγίας.
Αμέσως ένοιωσε δροσιά και να υποχωρεί η κάψα του ματιού.
Ξαφνικά, την έπιασε έντονη καταρροή από τη μύτη, που ένοιωσε ότι πνίγεται.
Προσπαθώντας να ελευθερώσει την ανάσα της, έβηξε δυνατά και πετάχτηκε από το στόμα της, ένα συμπαγές κομμάτι, που είχε το σχήμα του δακρυϊκού σωλήνα, όπως ήταν αποτυπωμένος στις εικόνες των ιατρικών βιβλίων.
Αυτόματα, το μάτι έπαψε να δακρύζει, ξεπρήστηκε και καθάρισε η όρασή της.
Οι γιατροί που επισκέφθηκε στη συνέχεια, παραδέχθηκαν ότι το μάτι είχε θεραπευθεί πλήρως. • Στο Κορωπί, ζει έναν ζευγάρι.
Ο άνδρας είναι ευσεβής, η γυναίκα του όμως δεν πιστεύει στον Θεό.
Την ημέρα γιορτής της Αγίας Παρασκευής, ο άνδρας σηκώθηκε πρωϊ, για να πάει στην εκκλησία, αφήνοντας πίσω του κοιμώμενες την σύζυγό του και την πεθερά του.
Όταν επέστρεψε, μετά την λειτουργία, βρήκε τις δύο γυναίκες αναστατωμένες και πανικόβλητες.
Ζήτησε να μάθει τι είχε συμβεί και η γυναίκα του, του είπε πως μόλις έφυγε, άκουσαν να ξεκλειδώνει η εξώπορτα και μια γυναίκα, ψηλή και όμορφη, με μαύρα ρούχα, βρέθηκε μπροστά τους.
Τους κοίταξε αμίλητη και κατευθύνθηκε στο δωμάτιο που υπήρχε το καντήλι.
Πήρε το καντήλι, κατευθύνθηκε στην κουζίνα, έβαλε λάδι και λουμινάκι, το άναψε και μετά το τοποθέτησε στο δωμάτιο. ΄Υστερα, γύρισε και τις κοίταξε με αυστηρό βλέμμα και τους είπε: «Σήμερα είναι η γιορτή μου» και ακολούθως, αποχώρησε.
Και ενώ οι γυναίκες, έδειχναν συγκλονισμένες με αυτό που συνέβη, ο άνδρας ευχαρίστησε την Αγία, για την θαυματουργική παρέμβασή της, στην άπιστη σύζυγό του. • Το θαύμα της Αγίας, αφορά μια γυναίκα, που από τα δύο της χρόνια, είχε διαγνωστεί με στραβισμό και οι γιατροί που επισκέφτηκε σε Αθήνα και Κόρινθο, της είπαν πως θα πρέπει να φοράει γυαλιά, σε όλη της τη ζωή.
Οι γονείς της, συνήθιζαν να την πηγαίνουν την παραμονή της γιορτής της Αγίας Παρασκευής, σ΄ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στη Χάρη της Αγίας, στην Κόρινθο, όπου και προσευχόντουσαν, για την ίαση της κόρης τους.
Αλλά και η μικρή προσευχόταν «να κάνει καλά τα ματάκια της» και όταν άναβε την λαμπάδα, πίστευε βαθειά μέσα της, ότι θα θεραπευτεί.
Το θαύμα της Αγίας έγινε, όταν η πάσχουσα ήταν 8 χρονών και το περιγράφει η ίδια: «Τελικά, στα 8 μου χρόνια, η Αγία Παρασκευή έκανε το θαύμα της, έξω από το εκκλησάκι της.
Μια ξαφνική σκέψη μέσα μου, σαν αστραπή, με ώθησε να βγάλω τα γυαλιά μου.
Διαπίστωσα τότε, ότι πράγματι, δεν είχα το παραμικρό πρόβλημα. ΄Εβλεπα πολύ καλά, χωρίς το παραμικρό ίχνος στραβισμού.
Αυτόματα, τα έδωσα στη μητέρα μου και της είπα πως δεν θα τα ξαναφορούσα πιά.
Οι δικοί μου, στην αρχή, νόμιζαν ότι επρόκειτο για παιδικό ενθουσιασμό, αλλά περνώντας οι μέρες, πίστεψαν πως είχε γίνει θαύμα». • Το θαύμα, το διηγείται ο Γιώργος Νταλιάρης και αφορά την γιαγιά του, που διαγνώστηκε με μεταστατικό καρκίνο στη μήτρα, το 2008 και έπρεπε να εγχειριστεί.
Εξ αρχής, προσευχήθηκε στην Αγία Παρασκευή, ζητώντας να θεραπεύσει την γιαγιά του.
Την επομένη της εγχείρησης, επισκέφτηκε μαζί με την μητέρα του, τη γιαγιά του.
Ξαφνικά από το κρεββάτι της άρρωστης, άρχισε να ρέει αίμα, μια κατάσταση που πανικόβαλε άπαντες, γιατρούς και νοσοκόμες. ΄Εβγαλαν αυτόν και την μητέρα του στον διάδρομο και τότε, μια νοσοκόμα τους ενημέρωσε πως είναι δύσκολο να κλείσει αυτή η εγχείρηση και πως ήδη, κάποια άλλη ασθενής, είχε πεθάνει από την ίδια αιτία.
Αποφασίστηκε, πως η ασθενής έπρεπε να ξαναμπεί στο χειρουργείο. Ξημέρωνε Πρωτομαγιά.΄Ολο το βράδυ ο εγγονός, παρακαλούσε την Αγία, να του δώσει ένα σημάδι, στον ξύπνιο η στον ύπνο του, για να ηρεμήσει.
Προσευχόμενος, τον πήρε ο ύπνος.
Το πρωϊ, καθώς πήγαινε να ασπαστεί την εικόνα της Αγίας, είδε ένα δάκρυ να κυλά από τα μάτια της, που το θεώρησε σημάδι.
Το ίδιο πρωϊ, πριν η ασθενής μπεί στο χειρουργείο, είδε τη σκιά του πατέρα της (ήταν νεκρός από χρόνια) στο παράθυρο του δωματίου της, που την κοίταξε για λίγο και μετά έφυγε.
Η εγχείρηση έγινε και πέτυχε. • Το θαύμα αυτό, το διηγήθηκε μια κοπέλα που φέρει το όνομα της Αγίας και βαπτίστηκε στο Μοναστήρι της.
Η γιαγιά της, στις 26/7 έφερε στον κόσμο ένα κοριτσάκι, με πρόβλημα στα πόδια, και χρειάστηκε να υποστεί χειρουργείο άμεσα.
Καθώς η γιαγιά της αγνοούσε ότι, η γέννα της, συνέπεσε με την γιορτή της Αγίας Παρασκευής, έδωσε στο κοριτσάκι, το όνομα Κωνσταντίνα.
Τα χρόνια πέρασαν και η γιαγιά, χρειάστηκε να εγχειριστεί.
Τα πράγματα ήταν δύσκολα.
Το βράδυ η κόρη της, η Κωνσταντίνα, είδε στον ύπνο της, μια μαυροφορεμένη γιαγιά, που μάζευε τα ξερά λουλούδια, από έναν όμορφο κήπο, έξω από το σπίτι τους.
Όταν ξύπνησε, είχε την πίστη ότι, όλα θα πήγαιναν καλά στο χειρουργείο της μητέρας της, όπως και συνέβη.
Λίγο καιρό αργότερα, η Κωνσταντίνα έμεινε έγκυος, αλλά το παιδί δεν γεννήθηκε την προγραμματισμένη από τον γιατρό ημερομηνία.
Ξημέρωνε 26 Ιουλίου και η γυναίκα είδε στον ύπνο της, μια μαυροφορεμένη γιαγιά, να νταντεύει ένα κοριτσάκι.
Μόλις ξύπνησε «έσπασαν τα νερά». Οι ώρες περνούσαν και το παιδί ερχόταν ανάποδα.
Ο γιατρός αποφάσισε να γίνει καισαρική. Η Κωνσταντίνα, θυμήθηκε το όνειρο, το οποίο δεν είχε θεωρήσει καλό σημάδι.
Τότε, παρακάλεσε την Αγία Παρασκευή να την βοηθήσει και υποσχέθηκε να της αφιερώσει το παιδί και να το βαπτίσει στην εκκλησία της.
Η γέννα εξελίχθηκε ομαλά και η μικρή, πήρε το όνομα της Αγίας. • Στις 27/7/2010, μια γυναίκα, επισκέφτηκε το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής, στα Τέμπη (δίπλα στο εκκλησάκι, υπάρχει μια μικρή σπηλιά, από την οποία αναβλύζει αγίασμα, από τον βράχο) και παρακάλεσε την Αγία, να της χαρίσει ένα παιδί. Η Αγία την εισάκουσε και έμεινε αμέσως έγκυος (ο γιατρός τοποθέτησε τη σύλληψη, μεταξύ 25 και 27 Ιουλίου). ■ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΟΥ ΕΟΡΤΑΖΕΤΑΙ ΣΤΙΣ 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Πρόκειται για την θαυματουργική επέμβαση της Αγίας, που έσωσε το νησί της Χίου, από καταποντισμό.
Συγκεκριμένα, το δειλινό της 13ης Οκτωβρίου 1442, ο ιερομόναχος Αμβρόσιος, μετέβη από το Παλαιόκαστρο της Χίου, στον ναό της Αγίας Παρασκευής, προκειμένου να τελέσει τον εσπερινό.
Κατά την διάρκεια της ακολουθίας του εσπερινού, άρχισε να βρέχει και η βροχή σταδιακά δυνάμωνε. Ο Αμβρόσιος, που αδυνατούσε να επιστρέψει στο κελί του, εξήγησε το φαινόμενο, ως ξέσπασμα της οργής του Θεού και απόφασή του, να καταποντίσει το νησί.
Παρέμεινε στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής, προσευχόμενος στον Θεό, να μεταβάλει την οργή του και να ελεήσει τον λαό και προσευχόμενος αποκοιμήθηκε.
Στο μεταξύ, η θάλασσα είχε φουσκώσει και είχε βγεί στη στεριά.
Τότε, ο Αμβρόσιος, είδε σε όραμα, να ανοίγει η στέγη του ναού και από ένα φωτεινό σύννεφο, να ξεπροβάλει η μορφή μιας γυναίκας, που προσευχόταν με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό.
Η γυναίκα, στράφηκε προς το μέρος του και του είπε: «Μην φοβάσαι Αμβρόσιε.
Εγώ είμαι, η Οσιομάρτυς Παρασκευή.
Η πατρίδα σου, σώθηκε». Ο Αμβρόσιος γεμάτος χαρά, άρχισε να ψάλλει τον ΄Ορθρο.
Είχε ξημερώσει και οι κάτοικοι που έφτασαν από την Χώρα, τον πληροφόρησαν ότι, η θάλασσα είχε βγει από τα όριά της και απείλησε να κατακλύσει το νησί.
Αυτός δε από την πλευρά του, διηγήθηκε στους πιστούς το όραμα της Αγίας και το θαύμα που συντελέστηκε και τους κάλεσε όλους, να λιτανεύσουν με την εικόνα της.
Μετά την λιτανεία, η θάλασσα επανήλθε στην προτεραία της κατάσταση, σταμάτησαν τα έντονα καιρικά φαινόμενα και το νησί, σώθηκε.
Το γεγονός αυτό, της διάσωσης της Χίου, με θαύμα της Αγίας Παρασκευής, γιορτάζεται πανηγυρικά στην Χίο στις 14 Οκτωβρίου (αλλά και στην Ι.Μ. Αγίας Παρασκευής των Γερανείων-Μέγαρα). ▓ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΜΝΗΜΗΣ - ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ Η Ορθόδοξη εκκλησία, τιμά την μνήμη της Οσιομάρτυρας Αγίας Παρασκευής, της Θαυματουργής, στις 26 Ιουλίου. Το Απολυτίκιο της Αγίας σε ήχο α΄, είναι: «Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον, ἐργασαμένη φερώνυμε, τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ ἀθλοφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν» ▓ Ο ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Δεν θα μπορούσε να υπάρξει, καλύτερη και πιο έγκυρη περιγραφή για την Αγία, απ΄αυτήν του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, με την οποία και κλείνουμε το αφιέρωμα αυτό. «Να ειπούμεν και διά την καλήν γην. Η Αγία Παρασκευή ήτο δώδεκα χρονών κόρη, από γένος ευγενικόν.
Μείνασα ορφανή, εμοίρασεν όλην της την περιουσίαν εις τους πτωχούς και με αυτά ηγόρασε τον παράδεισον και μετεχειρίζετο ως φτιασίδια τα δάκρυα, ενθυμούμενη τας αμαρτίας της.
Ως σκουλαρίκια είχε τα ώτα της ανοικτά, διά ν’ ακούη τας Αγίας Γραφάς.
Ως κορδόνι είχε τας πολλάς νηστείας, όπου έκαμνον τον λαιμόν της και έλαμπεν ως ο ήλιος.
Ως δακτυλίδια, τους κόμβους των δακτύλων της από τας πολλάς μετανοίας όπου έκαμνεν.
Ως χρυσούν ζωνάριον την παρθενίαν, που εφύλαξεν εις όλην της την ζωήν.
Ως φόρεμα, την εντροπήν όπου είχεν εις τον εαυτόν της και τον φόβον του Θεού όπου την εσκέπαζεν.
Έτσι εστολίζετο η αγία.
Αν ίσως και είναι κανένα κορίτσι και θέλει να στολίζεται, ας στοχασθή τι έκαμνεν η αγία, να κάμνη και εκείνη, αν θέλη να σωθή.
Έτσι, αδελφοί μου, η Αγία Παρασκευή έμαθε γράμματα και έγινε σοφωτάτη.
Και διά την καθαρότητά της την ηξίωσεν ο Θεός και έκαμνε και θαύματα. Ιάτρευε τυφλούς, κωφούς, ανέστησε νεκρούς. Αυτή η αγία έκαμε τα εκατόν κατά τον Λόγον του Κυρίου».
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους