Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου που έφυγε σήμερα, είναι ένας από τους πλέον σημαντικούς επιστήμονες, αλλά και ανθρώπους στο χώρο της ψυχικής υγείας στη χώρα.

Η πορεία και το έργο του είναι τεράστια.

Συνέβαλε τα μέγιστα στην παρέμβαση στο κολαστήριο της Λέρου, υπήρξε εμβληματικός ψυχιάτρος - διευθυντής στο Δαφνί και στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Αγίων Αναργύρων, δημιουργώντας δρόμους και προτάσεις πραγματικής ψυχιατρικής δουλειάς στην κοινότητα, μιας Ψυχιατρικής που στόχο έχει τη χειραφέτηση των πασχόντων υποκειμένων και που αντιστέκεται σθεναρά στην ψυχιατρική βαρβαρότητα, στον αποκλεισμό και στη διαχείριση των ανθρώπινων υπάρξεων.

Ταυτόχρονα μας αφήνει εξαιρετικό συγγραφικό έργο και μια παρακαταθήκη αγώνα και διεκδίκησης έως το τέλος.

Η συμμετοχή του στα πολιτικά κινήματα, στα κινήματα για την ψυχική υγεία και γενικότερα στον αγώνα σημαδεύτηκε από συνέπεια, συνεχή αγωνιστικότητα και ταυτόχρονα μια αξιομνημόνευτη σεμνότητα.

Παρόλο που ήταν αυτός που ήταν (ένας από τους πλέον σημαντικούς ψυχιάτρους στη χώρα) μπορούσε να αφιερώνει ενέργεια και χρόνο σε κάθε άνθρωπο σε ανάγκη, σε κάθε νέο ή λιγότερο νέο συνάδελφο, να συνομιλεί, να συμφωνεί ή να διαφωνεί και κυρίως να συμπράττει στο πεδίο.

Πάρα πολλά μπορεί να πει κάποιος για το Θόδωρο.

Και σίγουρα πρέπει να ειπωθούν πολλά.

Αυτό που θα ήθελα να σημειώσω εδώ με αφορμή τη φευγιό του είναι το εξής: Σε δύσκολες εποχές για τις κοινωνίες μας και κυρίως για τους ανθρώπους που δυσκολεύονται περισσότερο, άνθρωποι σαν το Θόδωρο (και δυστυχώς δεν είναι πολλοί), επιτελούν μια αναντικατάστατη λειτουργία: Αποτελούν με την αγωνιστικότητα, τη συνέπεια και τη σεμνότητα τους, αλλά και την αταλάντευτη αφοσίωσή τους στον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη και ελευθερία, φωτεινούς φάρους που μας δείχνουν την πορεία και τον προορισμό.

Και παρόλο που πιστεύω ότι οι περισσότεροι δεν μπορούμε να τους φτάσουμε (ούτε καν να τους πλησιάσουμε), η πορεία τους σε αυτό τον κόσμο μας αφήνει ηχηρά διδάγματα που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε: Τα πράγματα μπορούν να γίνουν αλλιώς.

Μπορεί να υπάρξει μια άλλη κοινωνία και μια άλλη επιστήμη που δεν θα βασανίζουν ανθρώπους, που δεν θα δημιουργούν αποκλεισμούς, αλλά που θα αγωνίζονται για τη χειραφέτηση όλων, χωρίς αποκλεισμούς.

Το έργο του λοιπόν και το πέρασμά του από αυτή τη ζωή θα μας "στοιχειώνει" κάθε φορά που θα μιλούμε, δρούμε, ερευνούμε στο χώρο της ψυχικής υγείας.

Ο πήχυς μπήκε πολύ ψηλά από ανθρώπους όπως ο Θόδωρος και αυτό είναι κατά τη γνώμη μου το μεγαλύτερο δώρο και χρέος ταυτόχρονα, που μας αφήνει.

Και κάτι τελευταίο.

Ένας άνθρωπος με την πορεία και το έργο του Θόδωρου, ελάχιστα αν είχε αποφασίσει να βάλει νερό στο κρασί του και να λοξοδρομήσει ή απλά να μην έχει αυτή την αταλάντευτη στάση θα μπορούσε να είναι πολύ πλούσιος, πολύ περισσότερο αναγνωρίσιμος ακαδημαϊκά, πολύ περισσότερο αποδεκτός στα σαλόνια της εξουσίας. Ο Θόδωρος όμως διάλεξε το δρόμο του αγώνα, πλάι στους αποκλεισμένους, πλάι στους συντρόφους του στην Πρωτοβουλία Ψ για ένα πολύμορφο κίνημα στην ψυχική υγεία, πλάι στους συντρόφους του στο δρόμο για μια κοινωνία πιο δίκαιη.

Για όλα αυτά και για πολλά άλλα ο Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου θα μας λείψει πολύ.

Θα συνεχίζει όμως να υπάρχει συνεχώς στις σκέψεις μας και στην καθημερινή μας πρακτική, αφού οι δρόμοι που άνοιξε πρέπει να παραμείνουν ανοικτοί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους