Original Post

Πλήρες Κείμενο:

της Όλγα Σελλά στο #Kreport για την παράσταση "Η μάνα μου με πεταξε στη θάλασσα" Vilia Chatzopoulou Themis Panou Μια ξεχωριστή παράσταση για τις (άλλες) Κυκλάδες Φέτος από τις 20 ως τις 26 Ιουλίου οι περίπου 80 ξένοι προσκεκλημένοι έχουν την ευκαιρία να δουν 19 παραστάσεις, θεάτρου και χορού, στην Αθήνα, στην Επίδαυρο και στην Καλαμάτα.

Κάποιες από αυτές θα τις δούμε παράλληλα με τους ξένους καλεσμένους.

Κάποιες άλλες τις έχουμε ήδη δει και επαναλαμβάνονται ειδικά για το πρόγραμμα του systema, όπως η παράσταση της Βίλιας Χατζοπούλου «Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα». Μια παράσταση τρυφερή, μια σκηνογραφία αέρινη, όπως οι κουρτίνες που ανεμίζουν και φωτίζονται κάθε φορά διαφορετικά, μια ερμηνεία –του Θέμη Πάνου- συγκινητική.

Και ένα κείμενο, της Βίλιας Χατζοπούλου, που αντλεί τόσο από τη λογοτεχνία αλλά και από το θέατρο, έχει μιαν ατμόσφαιρα παπαδιαμαντική, συνομιλεί με τον Μ. Καραγάτση και ταυτόχρονα θίγει θέματα που και σήμερα είναι υπαρκτά και ζητούν λύσεις (της καταπίεσης και της αυτοδιάθεσης των γυναικών). Η Βίλια Χατζοπούλου τοποθετεί την ιστορία της στο 1950 και επιλέγει για ηρωίδα ένα κορίτσι που σπούδασε δασκάλα και φεύγει από την ηπειρωτική Ελλάδα, αφού διορίστηκε σ’ ένα μονοθέσιο δημοτικό σχολείο, σ’ ένα νησί των Κυκλάδων.

Μπροστά της είναι η θάλασσα, κάτι καινούργιο για εκείνη, και η αναζήτηση του εαυτού της.

Κολυμπάει και κατακρίνεται, φτάνει κολυμπώντας μέχρι το απέναντι νησί για να αντικαταστήσει τη δασκάλα που αρρώστησε, δίνει κίνητρο σ’ έναν παρεξηγημένο μαθητή και τον μαθαίνει να διαβάζει Μ. Καραγάτση.

Μπροστά της είναι η θάλασσα –ο ανοιχτός ορίζοντας, οι νέες εμπειρίες, η ελεύθερη βούληση-, και πίσω της η καχυποψία, ο συντηρητισμός και η στενομυαλιά των ανθρώπων του νησιού. «Κολυμπούσα. Έκανα κάτι που δεν έπρεπε;» αναρωτιέται. Μια παράσταση τρυφερή, παραμυθητική, λογοτεχνική και ασφαλώς, θεατρική.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους