Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Λοιπόν, η Αργεντινή δεν έχασε μόνο έναν τελικό. Έχασε ένα μεγάλο κεφάλαιο φήμης.

Έχασε την αφήγηση.

Μιλούσα την Πέμπτη στο ΑΠΕ ΜΠΕ και στον φίλο Sotiris Kyriakidis που είχε την ιδέα, για το θέμα. Η Αργεντινή έφτασε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου ως η κάτοχος του τίτλου, η ομάδα του Λιονέλ Μέσι και, σύμφωνα με την τελευταία αξιολόγηση της Brand Finance, (Δεκ. 25) η ισχυρότερη εθνική ποδοσφαιρική μάρκα στον κόσμο, με βαθμολογία 90,7 στα 100.

Και τι λέγαμε; Μέχρι πριν τον τελικό μιλούσαμε όντως για την ομάδα του Μέσι.

Για το πάθος.

Για τις ανατροπές.

Για την ψυχή.

Για την ομαδικότητα.

Αλήθεια λέγαμε! Και ξαφνικά η αφήγηση άλλαξε.

Μας ενόχλησαν τα βίαια μαρκαρίσματα.

Οι διαμαρτυρίες.

Οι καθυστερήσεις.

Οι μηδέν ευκαιρίες στο 90λεπτο.

Οι μαγκιές.

Η συμπεριφορά στην απονομή.

Ψήγματα είχαμε δει και πριν.

Και με την Αίγυπτο και την Αγγλία πήραν την πρόκριση με ανατροπή, αλλά μέχρι εκεί, ας πρόσεχαν και οι άλλοι.

Κι τι έγινε μετά; Οι παίκτες της Αργεντινής δεν μεταμορφώθηκαν μέσα σε λίγες μέρες.

Αυτό που άλλαξε ήταν ο φακός μέσα από τον οποίο τους παρακολουθούσε ο κόσμος.

Ξαφνικά, αυτό που χθες ονομαζόταν «πάθος», σήμερα ονομαζόταν «αλαζονεία». Αυτό που χθες ήταν «σκληρό παιχνίδι», έγινε «αντιαθλητική συμπεριφορά». Και οι haters (του Μέσι ιδίως) ξεσάλωσαν πρώτοι, αλλά πολύ γρήγορα έγιναν γκρουπ σε διάφορες πλατφόρμες με επιθετικούς διαλόγους και statements.

Θα ήταν ενδιαφέρον να γινότανε (μπορεί και να ε΄χει γινει) κάποιο sentiment analysis στο ψηφιακό περιβάλλον.

Εγώ είδα πρόχειρα πολλές αρνητικές λέξεις όπως villains, dirty, cynical να συνοδεύουν τα σχόλια.

Πέταξε το πουλί… της φήμης; Παλιά, αυτή η διαδικασία διαρκούσε μήνες.

Σήμερα διαρκεί ώρες και πολλές λέω… Ένα βίντεο που τραβάει κάποιος στο γήπεδο γίνεται ανάρτηση.

Η ανάρτηση γίνεται meme.

Το meme γίνεται τίτλος.

Ο τίτλος γίνεται συλλογική πεποίθηση.

Και η συλλογική πεποίθηση γίνεται -και είναι πια- η φήμη που σε ακολουθεί.

Φυσικά δεν ξέρουμε αν η εικόνα της ομάδας της Αργεντινής έχει υποστεί πλέον μόνιμη ζημιά.

Και δεν μπαίνω καν στην ανάλυση του πως αυτό συνδυάζεται με το brand όλης της χώρας.

Είναι αποδεκτό ότι η κάθε εθνική ομάδα ποδοσφαίρου είναι ένα από τα ισχυρότερα εργαλεία soft power μιας χώρας.

Πάντως οι δείκτες της Brand Finance δεν ενημερώνονται τόσο συχνά.

Ίσως σε έναν μήνα να μη θυμάται κανείς τίποτε από όλα αυτά.

Το πιθανότερο όμως είναι πως όχι.

Αν δούμε πχ. να μειώνονται οι θετικές αξιολογήσεις για την Αργεντινή ως ιδανικό τουριστικό προορισμό, κάτι σοβαρό θα έχει συμβεί.

Η αφήγηση έχει σίγουρα αλλάξει.

Και όταν αλλάζει η αφήγηση, αρχίζει να αλλάζει και η φήμη.

Κι αυτό αφορά τους πάντες Εταιρείες. Πολιτικούς. Κυβερνήσεις. Αθλητές, Καλλιτέχνες… Όποιον έχει δημόσια εικόνα.

Παραδείγματα πολλά και στην Ελλάδα για πολλά πρόσωπα….Είναι ένα μάθημα για το πώς λειτουργεί πλέον η φήμη.

Γιατί η καλή φήμη είχε πάντα μια ιδιαιτερότητα.

Χτίζεται αργά, αλλά μπορεί να χαθεί γρήγορα.

Και πλέον απίστευτα γρήγορα.

Κάτι λέγαμε και εμείς πέρυσι τον Απρίλιο στο Reputation Pharma Καταληκτικά: Η φήμη δεν αλλάζει όταν αλλάζεις εσύ.

Αλλάζει όταν αλλάζει η ιστορία που λένε οι άλλοι για σένα. Και αυτό μπορεί να γίνει πιά ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ εύκολα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους