Original Post

Πλήρες Κείμενο:

📍Η Ιστορία δεν γράφεται από έναν άνθρωπο Του Πασχάλη Θ. Τόσιου 📍Οι εθνικές επέτειοι δεν προσφέρονται για κομματική αξιοποίηση.

Πολύ περισσότερο όταν αφορούν την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, μια κορυφαία στιγμή της νεότερης ελληνικής ιστορίας που οικοδομήθηκε πάνω στις θυσίες χιλιάδων ανθρώπων και όχι στην πολιτική διαδρομή ενός μόνο προσώπου. 📍Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «εκτροπή ήταν όταν βγήκαν τα τανκς το 1967 και χρειάστηκε να έρθει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για να αποκαταστήσει τη δημοκρατία» μπορεί να αποσκοπούσε στην ανάδειξη του ιστορικού ρόλου του ιδρυτή της Νέας Δημοκρατίας.

Όμως, με τον τρόπο που διατυπώθηκε, δημιουργεί την εντύπωση μιας μονοδιάστατης και προσωποκεντρικής ανάγνωσης της Ιστορίας. 📍Αν η Δημοκρατία αποκαταστάθηκε απλώς επειδή επέστρεψε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, τότε ποια ήταν η σημασία των επτά χρόνων αντίστασης απέναντι στη δικτατορία; 📍Ποια ήταν η σημασία των ανθρώπων που φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν και βασανίστηκαν; 📍Ποια ήταν η συμβολή των φοιτητών του Πολυτεχνείου που αψήφησαν τα τανκς; 📍Ποια ήταν η αξία του διεθνούς αντιδικτατορικού αγώνα που ανέπτυξαν προσωπικότητες όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου μέσω του ΠΑΚ, αλλά και δεκάδες στελέχη της δημοκρατικής παράταξης και της Αριστεράς, που πλήρωσαν βαρύ προσωπικό τίμημα για την ελευθερία; 📍Και, τέλος, ποια ήταν η σημασία της κυπριακής τραγωδίας, που αποκάλυψε την απόλυτη χρεοκοπία του καθεστώτος και επιτάχυνε την κατάρρευσή του; 📍Κανείς σοβαρός ιστορικός δεν αμφισβητεί ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη Μεταπολίτευση.

Ανέλαβε την ευθύνη της ομαλής μετάβασης, οδήγησε τη χώρα στις πρώτες ελεύθερες εκλογές, νομιμοποίησε το ΚΚΕ και συνέβαλε στη θεσμική σταθεροποίηση της Δημοκρατίας.

Αυτή είναι μια ιστορική αλήθεια που δεν χρειάζεται υπερβολές για να αναδειχθεί. 📍Εξίσου ιστορική αλήθεια, όμως, είναι ότι ο Καραμανλής δεν υπήρξε ο πρωταγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα.

Δεν ήταν εκείνοι που οργάνωναν την αντίσταση στο εσωτερικό, ούτε εκείνοι που βασανίζονταν στα κρατητήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Δεν ήταν οι νέοι που ύψωσαν το ανάστημά τους στο Πολυτεχνείο.

Δεν ήταν οι πολιτικοί που, όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου, ανέπτυξαν οργανωμένη διεθνή δράση κατά της χούντας.

Η επιστροφή του έγινε όταν το καθεστώς είχε ήδη οδηγηθεί στην κατάρρευση από τα δικά του αδιέξοδα και από την εθνική καταστροφή στην Κύπρο. 📍Η Ιστορία δεν είναι ιδιοκτησία κανενός κόμματος.

Δεν μπορεί να χωρέσει σε ένα πρόσωπο, όσο σημαντικό κι αν ήταν αυτό. Η Μεταπολίτευση δεν υπήρξε προϊόν μιας προσωπικής διαδρομής, αλλά το αποτέλεσμα της αντίστασης ενός λαού, της αυτοθυσίας χιλιάδων ανθρώπων, της κατάρρευσης ενός αυταρχικού καθεστώτος και της υπεύθυνης πολιτικής διαχείρισης που ακολούθησε. 📍Όταν η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει την αποκατάσταση της Δημοκρατίας ως σχεδόν αποκλειστικό επίτευγμα της δικής της πολιτικής ιστορικής παράταξης, δεν τιμά την Ιστορία.

Τη φτωχαίνει.

Και όταν η συλλογική μνήμη περιορίζεται σε μια κομματική αφήγηση, δεν υπηρετείται η εθνική συμφιλίωση αλλά η παραταξιακή περιχαράκωση. 📍Η Δημοκρατία του 1974 δεν ανήκει στη Νέα Δημοκρατία.

Δεν ανήκει στο ΠΑΣΟΚ.

Δεν ανήκει στην Αριστερά.

Ανήκει στους ανθρώπους που αντιστάθηκαν, στους πολίτες που πλήρωσαν το κόστος της ελευθερίας και σε όσους, από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, συνέβαλαν ώστε η Ελλάδα να επιστρέψει οριστικά στη δημοκρατική ομαλότητα. 📍Η Ιστορία δεν έχει ανάγκη από πολιτικούς ιδιοκτήτες. Έχει ανάγκη από σεβασμό, αλήθεια και ιστορική μνήμη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους