Το "σαν χορεύεις να 'σαι ο Διγενής" σας κάνει κάπως πατριαρχικό, όμως εγώ δεν διαβάζω έτσι τον στίχο του Λεντζου - που παρεμπιπτόντως τον 'Ερωτα Αρχαγγελο' τον θεωρώ ένα από τα ωραιότερα σύγχρονα...
Το "σαν χορεύεις να 'σαι ο Διγενής" σας κάνει κάπως πατριαρχικό, όμως εγώ δεν διαβάζω έτσι τον στίχο του Λεντζου - που παρεμπιπτόντως τον 'Ερωτα Αρχαγγελο' τον θεωρώ ένα από τα ωραιότερα σύγχρονα ποιήματα- Ο Διγενής, για τις ανιστορητες, πάλεψε με το Χάρο, μπήκε στη μάχη κι ας ήξερε εξ αρχής ότι θα χάσει, όμως δεν έκανε πίσω, τα δώσε όλα κι ούτε φοβήθηκε να δώσει τη γροθιά στο μαχαίρι.
Να είσαι ο Διγενής λοιπόν δεν είναι πατριαρχια Να είσαι ο Διγενής είναι μια προτροπή να μη δειλιάζεις, να παλεύεις ως το τέλος κι ας το ξέρεις, να ορμάς στο Χάρο κι ας ξέρεις ότι νικάει.
Σαν χορεύεις να σαι ο Διγενής θα πει να χορεύεις με όλα σου, με τα χέρια σου, με τα πόδια σου, με την Ψυχή σου.
Να γράφεις με τα πόδια σου αυτό που λέει η ψυχή σου, αν θέλετε κάτι λιγότερο πατριαρχικό - σε Κατζαντζακη ας πούμε 🫣 Κι εγώ τώρα που γραφω, μη νομίζεις ότι όταν χορεύω είμαι ο Διγενής - προσπαθώ όμως ;) Και επίσης, τις στερνες κουβέντες δεν τις ξεχνάω και τις θυμάμαι ακόμα.
Μόνο χαρά να έχετε. Τα υπόλοιπα δεν είναι ούτε του καπνού σκιά. Και φυσικά όχι όλοι. -
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους