Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος στη Χαιδελβέργη και η επιστροφή του στην Αθήνα ως πανεπιστημιακός Στην Χαϊδελβέργη, ο Κ.Τσάτσος, σπούδασε την φιλοσοφία του Δικαίου σε ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο που κυριαρχούσε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μαθήτευσε δίπλα στον Χάινριχ Ρίκερτ τον κορυφαίο νεοκαντιανό της εποχής αυτής, του οποίου το μάθημα ήταν ιεροτελεστία και κοντά του έμαθε την γραμματική και το συντακτικό της φιλοσοφίας.

Παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας του δικαίου και του ποινικού δικαίου στον Γκούσταβ Ράντμπρουχ, που διετέλεσε υπουργός δικαιοσύνης σε σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις και ήταν ο πρώτος πανεπιστημιακός που απολύθηκε όταν στην εξουσία ανέβηκε ο Χίτλερ.

Ο τρίτος δάσκαλος του υπήρξε ο Φρίντριχ Γκούντολφ, καθηγητής της Γερμανικής Λογοτεχνίας και της Αισθητικής Θεωρίας «ένας γοητευτικός δάσκαλος, προερχόμενος από τον κύκλο του τότε μεγάλης επιρροής ποιητή Στέφαν Γκεόργκε» . Επίσης παρακολούθησε μαθήματα με τους Γιάσπερς και Άλφρεντ Βέμπερ.

Γράφει, ενθυμούμενος, ο Κ.Τσάτσος: «ο Jaspers ήταν ένας ογκώδης, πανύψηλος άντρας με ένα καλοξυρισμένο στρογγυλό πρόσωπο, ένα μεγάλο κεφάλι, που φοβόσουν μην και πέση από εκεί ψηλά και σπάση.

Ένα βλέμμα που συνδύαζε την οξύτητα και την καλοσύνη.

Τον συνόδευε στο δρόμο μια μικρόσωμη, χλωμή γυναικούλα, η εβραία σύζυγος του…Δεν με έπεισε ο Γιάσπερς, δεν έγινα υπαρξιστής οπαδός του.

Αλλά με δίδαξε ότι υπάρχει και κάτι άλλο διάφορο από τη δική μου θρησκεία.

Τη θύελλα του Ναζισμού ο μεν Ρίκερτ τη γλύτωσε διότι πέθανε τον χρόνο που άρχιζε.

Ο δε Γιάσπερς, με την εβραία γυναίκα του, αυτοεξορίστηκε στην Βασιλεία, όπου και έζησε ως το τέλος.

Από το ναζισμό γλύτωσε πεθαίνοντας έγκαιρα ο Γκούντολφ που ήταν ο ίδιος εβραίος.

Gundelfinger ήταν το αληθινό όνομά του.

Ο μεγαλύτερος κριτικός της λογοτεχνίας, ο μεγαλύτερος προσωπογράφος του αιώνος μας, ένας έξοχος καλλιτέχνης του γερμανικού πεζού λόγου.

Οι επαΐοντες ξέρουν ότι αισθητικά άξιος πεζός λόγος σπανίζει στη γερμανική λογοτεχνία.

Μέσα στους σπάνιους αρχιτέκτονες του γερμανικού πεζού λόγου, αφού διόρθωσε και βελτίωσε την περίφημη μετάφραση του Σαίκσπηρ που έκανε ο Σλέγκελ και που θεωρείται η καλύτερη μετάφραση σε ξένη γλώσσα του μεγάλου άγγλου» . Καρπός των σπουδών αυτών υπήρξε η μονογραφία με τον τίτλο Der Begriff des positiven Rechts (Η έννοια του θετικού δικαίου). Ο Κ.Τσάτσος γράφει ότι του απέστειλαν θετικές επιστολές ο Στάμμλερ και ο Γεώργιος Στρέιτ, ενώ κριτικές έγραψαν ο Λάρεντζ και ο Πόγκι.

Αλλά όταν επέστρεψε στην Ελλάδα «δύο άνθρωπο υποδέχθηκαν το βιβλίο μου με ενθουσιασμό, ο Τριανταφυλλόπουλος και ο Σβώλος.

Όταν πρότεινα στον Τριανταφυλλόπουλο να υποβάλλω το βιβλίο μου για διδακτορία, γέλασε και μου είπε πως αυτό το βιβλίο είναι για καθηγεσία!» . Στην συνέχεια έγραψε την διδακτορική του διατριβή με θέμα «Η νομική ως τεχνική και επιστήμη και την διατριβή επί υφηγεσία «Φιλοσοφία και επιστήμη του Δικαίου». Με την συνδρομή του Τριανταφυλλόπουλου, του Σβώλου, του Βαρβαρέσσου και του Κ.Ράλλη θα εκλεγεί το 1933 έκτακτος καθηγητής της αυτοτελούς έδρας της φιλοσοφίας του Δικαίου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους