Ἡ ἀγάπη καὶ ἡ χαρά: οἱ καρποὶ ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὴν αἴσθηση τοῦ Θεοῦ 89. Ὁ Θεὸς ἔβαλε στὶς ψυχές μας τὴν ἐπιθυμία νὰ ἀναζητοῦμε τὸ ἀγαθό, ὅταν χρειαζώμαστε κάτι, καὶ τὴν ἀλήθεια, ὅταν πρέπη να...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καὶ βέβαια, ποθοῦμε νὰ τὰ ἔχουμε καθαρά, τὸ μὲν ἀγαθὸ ἀπὸ τὸ κακό, τὴν δὲ ἀλήθεια ἀπὸ τὴν πλάνη.

Γιατί κανεὶς δὲν χαίρεται, ὅταν ἐξαπατᾶται, καὶ κανεὶς δὲν εἶναι εὐχαριστημένος, ὅταν πλανᾶται καὶ συναντᾶ κακὸ ἀντὶ καλοῦ.

Ἐνῶ ὅμως τὰ ἐπιθυμούσαμε, ποτὲ δὲν μπορέσαμε νὰ τὰ βροῦμε, διότι τὸ ἀγαθὸ καὶ ἡ ἀλήθεια στὸν κόσμο τοῦτο δὲν εἶναι αὐτὰ ποὺ ὀνομάζονται ἔτσι, ἀλλὰ τὰ ἀντίθετα.

Ἀφοῦ λοιπὸν δὲν ὑπῆρχαν αὐτὰ ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀγαπᾶμε καὶ νὰ χαιρώμαστε, ἦταν ἀδύνατον νὰ νιώσουμε πόση ἦταν ἡ δύναμη τῆς ἀγάπης καὶ τῆς χαρᾶς ποὺ ὑπῆρχε μέσα μας.

Δὲν γνωρίζαμε οὔτε τὰ δεσμὰ τοῦ πόθου οὔτε πόση ἦταν ἡ φλόγα του, διότι πουθενὰ δὲν ὑπῆρχε τὸ ποθούμενο. 90. Ὅσοι ὅμως γεύθηκαν τὸν Σωτήρα, ἔχουν μπροστά τους αὐτὸ τὸ ἴδιο τὸ ποθούμενο, ποὺ ἀποτέλεσε τὸν κανόνα καὶ τὸ μέτρο, γιὰ νὰ δημιουργηθῆ ἐξ ἀρχῆς ὁ ἀνθρώπινος ἔρωτας, σὰν ἕνα θησαυροφυλάκιο τόσο μεγάλο καὶ τόσο εὐρύχωρο, ὥστε νὰ μπορέση νὰ ὑποδεχθῆ τὸν Θεό.

Γι' αὐτό, κι ἂν ἀκόμη ἀπολαμβάνουμε ὅλα τὰ τερπνὰ τῆς ζωῆς αὐτῆς, ποτὲ δὲν χορταίνουμε καὶ τίποτε δὲν καταπαύει τὴν ἐπιθυμία μας, ἀλλὰ συνέχεια διψοῦμε, σὰν νὰ μὴ βρήκαμε τίποτε ἀπὸ ὅσα ποθούσαμε.

Γιατί, γιὰ τὴν δίψα τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς χρειάζεται κάποιο ἀστείρευτο νερό· πῶς λοιπὸν θὰ μποροῦσε νὰ τὴν σβήση ὁ πεπερασμένος αὐτὸς κόσμος; Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐννοοῦσε ὁ Κύριος, ὅταν εἶπε στὴν Σαμαρείτιδα: «Ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν· ὃς δ᾽ ἂν πίοι ἐκ τοῦ ὕδατος, οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα». Αὐτὸ εἶναι τὸ ὕδωρ, μὲ τὸ ὁποῖο ξεδιψᾶ ἡ ἐπιθυμία τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς. «Χορτασθήσομαι ἐν τῷ ὀφθῆναί μοι τὴν δόξαν σου», λέει ὁ Ψαλμωδός.

Το μάτι πλάσθηκε γιὰ νὰ βλέπη τὸ φῶς, τὰ αὐτιά γιὰ νὰ ἀκοῦν τοὺς ἤχους καὶ κάθε αἰσθητήριο ὄργανο γιὰ νὰ δέχεται τὸ ἀντίστοιχο ερέθισμα.

Ἡ ἐπιθυμία ὅμως τῆς ψυχῆς κατευθύνεται μόνον πρὸς τὸν Χριστό.

Αὐτὸς εἶναι ἡ κατάπαυσή της, ἀφοῦ Αὐτὸς μόνος εἶναι τὸ Ἀγαθό, ἡ Ἀλήθεια καὶ καθετὶ ἀγαπητό. 91. Γι' αὐτὸ καὶ τίποτε δὲν ἐμποδίζει ὅσους βρῆκαν τὸν Χριστὸ νὰ Τὸν ἀγαποῦν μὲ ὅλον τὸν ἔρωτα ποὺ ἐξ ἀρχῆς ἔχει φυτευθῆ στὴν ἀνθρώπινη ψυχὴ καὶ νὰ χαίρωνται μὲ ὅση δύναμη ἔχει στὴν φύση του ὁ ἄνθρωπος καὶ ἐπιπλέον, μὲ τὴν χαρὰ ποὺ δίνει ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ Χάρη τοῦ Βαπτίσματος.

Τὰ καλὰ τῆς ζωῆς αὐτῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνεργοποιήσουν μέσα μας τὸν πραγματικὸ ἔρωτα καὶ τὴν πραγματικὴ χαρά, καὶ γι' αὐτὸ διαψεύδουν τὸ ὄνομά τους.

Κι ἂν κάτι φαίνεται καλό, δὲν εἶναι παρὰ εὐτελὲς εἴδωλο τοῦ ὄντως καλοῦ.

Τὸν θεῖο ὅμως ἔρωτα καὶ τὴν χαρὰ ποὺ πηγάζει ἀπὸ αὐτὸν τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ τὰ ἐμποδίση, καὶ γι' αὐτὸ ἡ ἀγάπη ἀναδεικνύεται θαυμαστὴ καὶ ἄρρητη καὶ ἡ χαρὰ ἀνέκφραστη.

Καὶ αὐτὸ συμβαίνει κυρίως γιὰ τὸν ἑξῆς λόγο: Αὐτὰ τὰ δύο – τὴν ἀγάπη δηλαδὴ καὶ τὴν χαρὰ – ὁ Θεὸς τὰ ἔχει προσανατολίσει πρὸς τὸν Ἑαυτό Του, γιὰ νὰ ἀγαπᾶμε μόνον Αὐτὸν καὶ νὰ χαιρώμαστε μόνο μὲ Αὐτόν.

Εἶναι λοιπὸν ἑπόμενο, νομίζω, νὰ εἶναι καὶ αὐτὰ ἀνάλογα μὲ τὸ ἄπειρο ἐκεῖνο Ἀγαθό. 92. Ἂς δοῦμε τώρα τὸ μέγεθος αὐτῆς τῆς ἀγάπης.

Ἀπόδειξη ὅτι εἶναι ὑπέρμετρη ἀποτελεῖ καὶ τὸ ἑξῆς: Γιὰ ὅλα τὰ ἀγαθὰ ποὺ μᾶς προσέφερε ὁ Θεός, μοναδικὴ ἀνταπόδοση θεωρεῖ τὴν ἀγάπη μας καί, ἂν τὴν λάβη, διαγράφει τὸ χρέος μας.

Πῶς λοιπὸν νὰ μὴν εἶναι ὑπέρμετρο τὸ ἀγαθὸ αὐτό, ποὺ ἐνώπιον τοῦ δικαιοκρίτου Θεοῦ ἀξίζει ὅσο ἄπειρα ἀγαθά; Εἶναι δὲ φανερὸ ὅτι ἡ χαρὰ εἶναι ἀνάλογη μὲ τὴν ἀγάπη, καὶ ὅτι μιὰ λαμπρὴ χαρὰ συνοδεύει τὴν ἀγάπη καὶ μιὰ ἀπέραντη χαρὰ ἀκολουθεῖ τὴν ἀπέραντη ἀγάπη. 93. Στὶς ψυχές λοιπὸν τῶν ἀνθρώπων ὑπάρχει ἀποθησαυρισμένος μεγάλος καὶ θαυμαστὸς πλοῦτος ἀγάπης καὶ χαρᾶς καί, μόλις ἐμφανισθῆ ὁ ὄντως Χαριτωμένος καὶ Ἀγαπητός, εὐθὺς ἀμέσως ἐνεργοποιεῖται.

Αὐτὸ εἶναι ποὺ ὁ Σωτήρας ὀνομάζει «χαρὰν πεπληρωμένην». Γι' αὐτὸ καὶ ὅταν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἐπιδημήση σὲ κάποιον καὶ τοῦ μεταδώση τὰ χαρίσματά Του, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ χαρὰ εἶναι οἱ πρῶτοι καρποὶ ποὺ θὰ ἐμφανισθοῦν. «Ὁ γὰρ καρπός τοῦ Πνεύματος ἀγάπη, χαρά». Κι αὐτό, διότι τὸ πρῶτο ποὺ μᾶς χαρίζει ὁ Θεὸς ἐπιδημώντας στὶς ψυχές μας εἶναι ἡ αἴσθηση τῆς παρουσίας Του· ὅταν ὅμως αἰσθανθοῦμε τὸν Ἀγαθὸ Θεό, ἑπόμενο εἶναι καὶ νὰ Τὸν ἀγαπᾶμε καὶ νὰ εὐφραινώμαστε μὲ Αὐτόν. 94. Καὶ ὅταν φανερώθηκε σωματικῶς, αὐτὸ πρῶτα ἀπὸ ὅλα ζητοῦσε ἀπὸ ἐμᾶς: Νὰ Τὸν γνωρίσουμε.

Αὐτὸ καὶ δίδασκε, αὐτὸ καὶ εἰσήγαγε πρῶτο, ἢ μᾶλλον, γι' αὐτὸν τὸν λόγο φανερώθηκε καὶ ἐργάσθηκε τὰ πάντα. «Γι' αὐτό, λέει, γεννήθηκα, καὶ γι' αὐτὸ ἦλθα στὸν κόσμο, γιὰ νὰ φανερώσω τὴν ἀλήθεια». Ἀφοῦ ὅμως ὁ Ἴδιος εἶναι ἡ Ἀλήθεια, ἦταν σὰν νὰ ἔλεγε «γιὰ νὰ φανερώσω τὸν Ἑαυτό μου». Αὐτὸ κάνει καὶ τώρα ἐπιδημώντας στοὺς βαπτιζομένους: «Φανερώνει τὴν ἀλήθεια», καθὼς διώχνει αὐτὸ ποὺ δῆθεν φαίνεται ἀγαθό, καὶ εἰσάγει στὴν ψυχὴ τὸ ὄντως ἀγαθὸ καὶ τὸ ἀποκαλύπτει ἀπὸ τὴν παροῦσα ζωὴ «φανερώνοντας στοὺς ἀνθρώπους τὸν Ἑαυτό Του», ὅπως λέει καὶ ὁ Ἴδιος. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΒΑΣΙΛΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗΣ Λόγοι ἑπτὰ σελ. 151-155 Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος» http://youtube.com/post/Ugkx3WkJWIAulGFiYOmSz6xK5dxbtL7QBsBQ?si=AffcNjNezljd98XD

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους