Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παρακαλούμε ή να κάνετε κοινοποίηση ή να αναφέρεστε στην πηγή της ανάρτησης-μετάφρασης) ΟΛΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Ozan Akbaba στο GQ Turkiye: Ακολουθώντας τον δικό του δρόμο: Επιτυχημένος, ειλικρινής και αυθεντικός Τον παρακολουθούμε εδώ και χρόνια μέσα από διαφορετικά έργα και ρόλους, όμως αυτή τη φορά συναντιόμαστε για να μιλήσουμε όχι για τους χαρακτήρες που έχει υποδυθεί, αλλά για τον ίδιο, τον Ozan Akbaba.

Καθώς μιλά για το τι σημαίνει να είναι κανείς «καλός» —σε μια διαδρομή που εκτείνεται από την επιτυχία έως την ευτυχία, από τη δημιουργία έως τη διατήρηση της ανθρώπινης πλευράς του— μοιράζεται με απόλυτη ειλικρίνεια τις αξίες που καθοδηγούν τη ζωή του, καθώς και το πώς διασταυρώθηκαν οι δρόμοι του με την İyi Finans. (εταιρεία χρηματοδότησης και αποταμίευσης). Ερ.:-Σπουδάσατε εσωτερική αρχιτεκτονική, ασχοληθήκατε με τη μουσική, γράψατε σενάρια, σχεδιάσατε ταινίες και ασχολείστε με την υποκριτική.

Μέσα σε αυτή την πλούσια διαδρομή, ποιο από όλα αυτά αποτελεί για εσάς επάγγελμα και ποιο είναι κομμάτι του χαρακτήρα σας; Και τι ρόλο έπαιξε το καθένα στη διαμόρφωση του ανθρώπου που είστε σήμερα; --Η υποκριτική είναι το επάγγελμά μου, η δουλειά μου, η πιο επαγγελματική πλευρά του εαυτού μου· είναι η πλευρά μου που σέβομαι, που αγαπώ και για την οποία τρέφω βαθιά εκτίμηση.

Η μουσική, το σενάριο και ο σχεδιασμός ταινιών έχουν πλέον γίνει κομμάτι του χαρακτήρα μου.

Το να υπάρχω χωρίς αυτά, να μην μπορώ να γράψω, να μην μπορώ να δημιουργήσω, μου δημιουργεί ένα μεγάλο αίσθημα κενού μέσα μου.

Άλλωστε, το μεγαλύτερο κενό για τις δημιουργικές φύσεις είναι εκείνες οι περίοδοι κατά τις οποίες αναγκάζονται να μείνουν μακριά από τη δημιουργία.

Η εσωτερική αρχιτεκτονική χώρου, από την άλλη, είναι ένας διαφορετικός αλλά ουσιαστικός κλάδος, μέσα από τον οποίο έμαθα να χρησιμοποιώ όλα αυτά τα «εργαλεία» στη σωστή θέση, στον σωστό συνδυασμό και με αρμονία.

Κάθε τομέας που περιλαμβάνει την τέχνη, την αισθητική και την αναζήτηση της ομορφιάς μέσα από την τέχνη, έχει μια φυσική σύνδεση με τους υπόλοιπους.

Το πόσο εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς αυτή τη σύνδεση εξαρτάται άμεσα από τα βιώματα και τις γνώσεις που έχει συγκεντρώσει μέσα του, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο τα χρησιμοποιεί.

Ερ.:-Πιστεύετε ότι σήμερα ο κόσμος γνωρίζει τον Ozan Akbaba ως άνθρωπο ή περισσότερο γνωρίζει τους χαρακτήρες που έχει υποδυθεί; --Μετά το δεύτερο μεγαλύτερο έργο μου, πλέον με γνωρίζουν και με το όνομά μου.

Αυτό είναι άλλωστε ένα στάδιο στο οποίο φτάνει σταδιακά κάθε άνθρωπος που ακολουθεί έναν συγκεκριμένο δρόμο.

Φυσικά, μπορώ να μιλήσω γι’ αυτό μόνο ως μια γενική παρατήρηση· δεν υπάρχει ούτε σωστό ούτε λάθος, ούτε θετικό ούτε αρνητικό.

Επειδή ο τρόπος με τον οποίο βιώνεται κάθε διαδρομή και κάθε περιπέτεια διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μιλήσουμε σε γενικό επίπεδο.

Το να καταλήξουμε σε ένα απόλυτο συμπέρασμα θα ήταν, βέβαια, λανθασμένο.

Ερ.:-Θα μπορούσατε να μας μιλήσετε σύντομα για τη συνεργασία σας με την İyi Finans; Με την ευκαιρία που αναφέρθηκε, ναι, κι εγώ επωφελούμαι από τη δύναμη της İyi Finans.

Εφόσον πρόκειται για ένα υγιές και προσιτό σύστημα, το θεωρώ μια συμφέρουσα επιλογή.

Στην εποχή που διανύουμε, όπου οι αποταμιεύσεις μας πρέπει να προστατεύονται και να αξιοποιούνται με τον καλύτερο τρόπο, είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι χρησιμοποιούν την İyi Finans λένε «ευτυχώς που την επέλεξα». Και το γεγονός ότι δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, χωρίς διακρίσεις ως προς την κοινωνική ή οικονομική τους θέση, αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα.

Ερ.:-Είναι βέβαια δύσκολο για έναν άνθρωπο να μιλήσει ο ίδιος για τον εαυτό του, αλλά πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας; --Υπάρχει ένα όμορφο ρητό του αείμνηστου τροβαδούρου Âşık Hüseyin Aslantaş, το οποίο θα ήθελα να μοιραστώ: «Είμαστε όλοι κλαδιά του ίδιου δέντρου· δεν είμαστε άδεια, είμαστε πάντα γεμάτα.

Όλοι είμαστε υπηρέτες του Θεού, δεν φοβάμαι τον άνθρωπο, φίλε μου.

Έχω φορτωθεί το βάρος της λύπης/της στενοχώριας, δεν φοβάμαι ούτε το καραβάνι (τη διαδρομή της ζωής και τις δυσκολίες του ταξιδιού), φίλε μου.» Ερ.:- Επιστρέφοντας στην υποκριτική σας καριέρα, ποια κριτήρια λαμβάνετε υπόψη όταν επιλέγετε σενάρια και χαρακτήρες; --Φυσικά, το καλύτερο είναι να επιλέγει κανείς έργα που είναι διαφορετικά και καταφέρνουν να ξεφύγουν από τα συνηθισμένα.

Κάποιες φορές, όμως, το σενάριο από μόνο του μπορεί να μην αποτελεί έναν ολοκληρωμένο οδηγό, γι’ αυτό και η ομάδα που βρίσκεται πίσω από ένα έργο έχει επίσης τεράστια σημασία.

Αν η ομάδα είναι καλή, το έργο θα έχει και καλό αποτέλεσμα.

Στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, η ομάδα είναι το παν.

Ερ.:-Θα μπορούσατε να μας μιλήσετε για τη διαδικασία ταύτισης με έναν χαρακτήρα και ενσωμάτωσης στην ιστορία του; Πώς βιώνετε αυτή την περίοδο και τι κάνετε; --Παρατηρώ τον τρόπο με τον οποίο ο χαρακτήρας επικοινωνεί με τους άλλους χαρακτήρες, τον τρόπο με τον οποίο απαντά και αντιδρά.

Αυτές οι απαντήσεις και οι τρόποι επικοινωνίας κάνουν την αντανάκλαση του χαρακτήρα πιο ορατή.

Αυτό που καλείται να κάνει ο ηθοποιός είναι να παρουσιάσει αυτή την αντανάκλαση με το πιο σωστό κοστούμι, το πιο σωστό βλέμμα και την πιο σωστή αρμονία.

Πέρα από τη φωνή, το βλέμμα και τη στάση του σώματος, το σημαντικότερο είναι να καταφέρει να μπει μέσα σε εκείνο το σύμπαν, σε εκείνον τον κόσμο και σε εκείνη τη στιγμή, και να γίνει ένας χαρακτήρας που πραγματικά ζει εκεί.

Κάποιοι απλώς παίρνουν μια πόζα, ενώ κάποιοι άλλοι μεταμορφώνονται σε εκείνον τον χαρακτήρα.

Εγώ δεν μπορώ να «ποζάρω». Ερ.:-Από τι αντλείτε στοιχεία και από πού εμπνέεστε; Τι ρόλο παίζουν η φύση, η εσωτερική σας φωνή, τα συναισθήματα και το ένστικτό σας σε αυτή τη διαδρομή; --Όλο το παρελθόν μου υπήρξε πάντοτε το μοναδικό εφόδιο που με καθοδηγεί.

Αν με τον όρο «φύση» εννοούμε το περιβάλλον και τον κόσμο μέσα στον οποίο έχουμε ζήσει από τη στιγμή που γεννηθήκαμε μέχρι σήμερα, τότε κάθε βήμα είναι πολύτιμο.

Άντλησα διαφορετικά πράγματα με κάθε τρόπο, από κάθε στιγμή, κάθε άνθρωπο και κάθε χώρο που συνάντησα στη ζωή μου, και οι αποτυπώσεις όλων αυτών πάνω μου με έκαναν πραγματικά ευτυχισμένο.

Τα εργαστήρια υποκριτικής, τα μαθήματα και η εκπαίδευση στην ηθοποιία φτάνουν μέχρι ένα σημείο… Από εκεί και πέρα, είναι η ίδια η ζωή. Ερ.:-Στην Τουρκία, η δημοτικότητα των ηθοποιών πλέον δεν μετριέται μόνο από τα έργα στα οποία συμμετέχουν, αλλά και από το πόσο εμφανείς είναι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Επιλέγετε συνειδητά να μένετε έξω από αυτό το «παιχνίδι»; --Ποτέ δεν περίμενα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να μετρήσω την αξία μου μέσα από τον αριθμό των ακολούθων ή τον μεγάλο αριθμό των likes.

Δεν μου αρέσει ιδιαίτερα να παρουσιάζω στιγμές από τα γεύματά μου, τα πάρτι και τις στιγμές διασκέδασης.

Μου φαίνεται πιο ειλικρινές να μοιράζομαι την καθημερινότητά μου, τους ανθρώπους με τους οποίους περνάω πολύ χρόνο και τις, κατά τη γνώμη μου, απλές συνηθισμένες στιγμές της ζωής μου.

Γιατί αυτά αντικατοπτρίζουν απόλυτα εμένα — όχι αυτό που περιμένουν οι άλλοι ή κάποιον άλλον άνθρωπο.

Ίσως γι’ αυτό να μην είμαι τόσο ορατός· άλλωστε, δεν έχω και δεν έχω καμία επιθυμία να είμαι.

Αν ήθελα να παρουσιάσω μια ζωή που να συμμορφώνεται με τους καθιερωμένους κανόνες και προσδοκίες, δεν θα βρισκόμουν σήμερα εδώ.

Δεν θα μπορούσα, γιατί εδώ και 44 χρόνια ζητούν συνεχώς πολλά από εμένα — και εξακολουθούν να ζητούν.

Έτσι είμαι καλά. (χαμογελά) Ερ.:-Σε δέκα χρόνια από τώρα, θα θέλατε οι άνθρωποι να σας γνωρίζουν περισσότερο ως ηθοποιό ή ως αφηγητή ιστοριών; --Είμαι ανοιχτός σε όλες τις περιπέτειες που επικεντρώνονται στην υποκριτική.

Γιατί και η αφήγηση ιστοριών, κάποια στιγμή, χρειάζεται να βρει τη φωνή και τη μορφή της.

Δεν θέλω, αν είναι δυνατόν, να απομακρυνθώ για μεγάλο χρονικό διάστημα από αυτή τη διαδικασία και από την υποκριτική.

Θέλω να είμαι εγώ αυτός που γράφει και αυτός που αφηγείται.

Ο δρόμος μας είναι ακόμη μακρύς.

Ερ.:-Τι είναι αυτό που σας ενθουσιάζει περισσότερο στην υποκριτική; --Το πιο γοητευτικό στοιχείο της δουλειάς είναι το να μπαίνεις συνεχώς σε διαφορετικούς κόσμους, να συναντάς διαφορετικούς χαρακτήρες, να βιώνεις διαφορετικές συναισθηματικές καταστάσεις και να ανακαλύπτεις τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους μπορείς να εκφράσεις το ίδιο συναίσθημα μέσα από διαφορετικούς χαρακτήρες.

Η ανακάλυψη είναι πολύ σημαντική.

Το να ξεκινάς κάθε φορά ξανά και ξανά από την αρχή, γνωρίζοντας ότι κάθε νέα αρχή ανήκει σε έναν διαφορετικό χαρακτήρα και έναν διαφορετικό κόσμο, είναι αυτό που την κάνει τόσο συναρπαστική.

Ερ.:-Τι διαφορετική γεύση και τι διαφορετικό αποτύπωμα αφήνει μέσα σας η υποκριτική στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο;» --Αυτή η ερώτηση, στην πραγματικότητα, απευθύνεται περισσότερο στον ίδιο τον θεατή.

Το θέατρο έχει τη δική του ξεχωριστή ατμόσφαιρα, ενώ η τηλεοπτική σειρά και ο κινηματογράφος έχουν εντελώς διαφορετική φύση.

Ωστόσο, το καθένα έχει μια ξεχωριστή και πολύ ιδιαίτερη θέση.

Το θέατρο και ο κινηματογράφος κατέχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

Το θέατρο είναι ένας χώρος όπου μπορείς να κάνεις τον θεατή να νιώσει τα πάντα, μέχρι και την ανάσα σου, ένας κόσμος που σου δίνει τη δυνατότητα να του υποσχεθείς ότι θα βρίσκεται μέσα στη στιγμή.

Ο κινηματογράφος, από την άλλη, προσφέρει μια εντελώς διαφορετική εμπειρία μέσα από τα διαφορετικά είδη του, τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τις ιστορίες και τη δική του φιλοσοφία γύρω από την υποκριτική.

Ερ.:-Υπάρχει κάποιος ρόλος-έκπληξη, ένας ρόλος εντελώς διαφορετικός από ό,τι έχουμε δει μέχρι σήμερα, που θα θέλατε πολύ να υποδυθείτε; --Πιθανότατα υπάρχει, αλλά επειδή δεν μπορώ να προβλέψω τι θα συναντήσω στο μέλλον, δεν μπορώ να πω κάτι συγκεκριμένο προς το παρόν.

Ερ.:-Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κινδυνεύει να ξεχάσει ένας άνθρωπος όταν αποκτά φήμη; Και σε τι κρατιέστε εσείς, ώστε να μην ξεχάσετε; --Θα φοβόμουν πολύ να χάσω την ειλικρίνειά μου· να πάψω να ζω, να συμπεριφέρομαι, να γελάω και να δείχνω όπως πραγματικά νιώθω μέσα μου.

Ελπίζω να μην τα ξεχάσω ποτέ αυτά και να μην παρασυρθώ από την αλαζονεία και τον κακομαθημένο τρόπο σκέψης.

Η αλαζονεία είναι ένα μεγάλο σκοτάδι· δεν θέλω να πέσω μέσα του.

Γιατί η έξοδος από αυτό θα ήταν δύσκολη.

Ερ.:-Κατά τη γνώμη σας, σε τι δεν δείχνει πλέον ανοχή το τηλεοπτικό κοινό σήμερα; --Σε ιστορίες που δεν είναι ελκυστικές, σε ερμηνείες που δεν έχουν ειλικρίνεια και στις κατώτερες των προδιαγραφών παραγωγές.

Γιατί πλέον ο θεατής μπορεί να καταλάβει την ποιότητα με την πρώτη ματιά.

Ήταν ένα στάδιο στο οποίο θα έπρεπε να είχαμε φτάσει πολύ νωρίτερα· ευτυχώς, καταφέραμε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο.

Ερ.΅-Πώς ορίζετε την επιτυχία; Με ποιον τρόπο μετράτε τη δική σας επιτυχία; --Στην πραγματικότητα, ο ορισμός της επιτυχίας αλλάζει ανάλογα με τη δουλειά που κάνει κανείς.

Ωστόσο, για έναν άνθρωπο που έχει φτάσει στο κοινό μέσα από την υποκριτική, θα μπορούσα να πω ότι η επιτυχία αντικατοπτρίζεται στην ανταπόκριση που έχει στον δρόμο, στην καθημερινή ζωή.

Και, για να πω την αλήθεια, μέχρι σήμερα όλες οι παραγωγές στις οποίες έχω συμμετάσχει υπήρξαν επιτυχημένες — τόσο χάρη στη δημιουργική ομάδα, όσο και στο καστ, το σενάριο και την ποιότητά τους.

Δεν έχω δεχτεί ούτε μία αρνητική κριτική για καμία από τις δουλειές μου, ούτε καν από έναν θεατή.

Φυσικά, σε αυτή τη γενίκευση δεν συμπεριλαμβάνω όσους ασχολούνται με την «πολιτικοποίηση» μιας δουλειάς, όσους κρίνουν μέσα από δογματικές απόψεις ή όσους παίρνουν θέση εκ των προτέρων.

Ερ.:-Τι είναι, κατά τη γνώμη σας, η ευτυχία; Θα λέγατε ότι βρίσκεστε σε μια ευτυχισμένη περίοδο της ζωής σας; --Φυσικά και μπορώ να πω δόξα τω Θεώ, που βρίσκομαι σε μια σε μια ευτυχισμένη περίοδο της ζωής μου.

Το να έχεις επιτυχία στη δουλειά σου και να μπορείς να τη διατηρείς, το να διατηρείς την ηρεμία και την αρμονία στο σπίτι σου, το να παραμένεις υγιής, και να σε θυμούνται πάντα θετικά στις κοινωνικές σου σχέσεις - όλα αυτά σε κάνουν χαρούμενο, σε κάνουν να νιώθεις καλά.

Το να δημιουργείς καλές σχέσεις με τον εργοδότη σου, το να σε εμπιστεύονται οι άνθρωποι με τους οποίους μοιράζεσαι την ίδια δουλειά, σου δίνει ένα όμορφο συναίσθημα.

Με λίγα λόγια, στην πραγματικότητα δεν μπορείς να είσαι αρκετός για όλους, όμως πάντα προσπαθείς να σε χαρακτηρίζουν ως έναν σωστό, αξιόπιστο και έντιμο άνθρωπο.

Το να σε αναγνωρίζουν με αυτά τα χαρακτηριστικά είναι κάτι που κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο.

Ερ.:-Ποιος ήχος σας γαληνεύει περισσότερο: ο ήχος της φύσης, η σιωπή, η μουσική ή η φωνή κάποιου ανθρώπου; Ή πώς σας επηρεάζει συναισθηματικά το καθένα από αυτά; --Όλα έχουν τη δική τους ξεχωριστή θέση.

Όμως η πραγματική θεραπευτική τους δύναμη εμφανίζεται όταν όλα μαζί ενώνονται αρμονικά.

Να λοιπόν ένα ακόμη παράδειγμα ευτυχίας.(χαμογελά) Ερ.:-Σας αρέσει να αποδράτε στη φύση και να περνάτε χρόνο εκεί; Τι σας κάνει να νιώθετε η επαφή με τη φύση; --Το αγαπώ πολύ.

Φυσικά, δεν μπορώ να φανταστώ μια ζωή χωρίς τη φύση.

Η γη με τραβάει, η γη μου κλείνει το μάτι, έχει μια ιδιαίτερη γοητεία για μένα.

Σε βοηθά να περάσεις την ώρα σου, σε θρέφει, σε ταξιδεύει, σε κάνει να σκέφτεσαι, εμπνέει όνειρα σου προσφέρει ευκαιρίες· είναι σαν η μητέρα των πάντων.

Δεν γίνεται να υπάρξεις χωρίς αυτήν.

Ερ.:-Για εσάς, ποιο είναι το μέτρο μιας πραγματικά όμορφα βιωμένης ημέρας; --Η γαλήνη, η επαγγελματική επιτυχία, μερικές τηλεφωνικές συζητήσεις που ανακουφίζουν την επιθυμία να ακούσεις αγαπημένα πρόσωπα, ο χρόνος που βρίσκεις για να ξεκουραστείς, μια ζωή χωρίς άγχος, οι άνθρωποι που σε αγαπούν να εκφράζουν την αγάπη τους και, στο τέλος της ημέρας, μια υγιής ανάσα.

Ερ.:-Πότε πιστεύετε ότι ο άνθρωπος αρχίζει να τα βρίσκει πραγματικά καλά με τη ζωή; --Πρέπει να ζει κανείς χωρίς υπερβολικές απαιτήσεις, χωρίς αλαζονεία, χωρίς να σκέφτεται μόνο τι θα πάρει χωρίς να δώσει τίποτα, χωρίς το διαρκές «εγώ, εγώ». Χρειάζεται να έχει επίγνωση ότι, δίπλα στις χαρές της ζωής, υπάρχουν και οι δυσκολίες· να σέβεται το δικαίωμα στη ζωή, να μην αγνοεί τις αρχές της ηθικής και της δεοντολογίας, να μην πιστεύει ότι οι πιο σωστές ιδέες προέρχονται πάντα από τον ίδιο, και να αποδέχεται ότι ακόμη και η ασχήμια αποτελεί ένα κομμάτι από τις ομορφιές της ζωής.

Μάλιστα, θα το συνοψίσω με ένα απόσπασμα …** (Σημείωση:Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι από το θεατρικό έργο «Cyrano de Bergerac» του Edmond Rostand και το απόσπασμα που παραθέτει ο Ozan Akbaba λειτουργεί ως ένα είδος ποιητικής σύνοψης της προηγούμενης σκέψης του για την ανεξαρτησία, την αξιοπρέπεια και την αυθεντική ζωή.) Ελληνική απόδοση: Να τραγουδάς, να ονειρεύεσαι, να γελάς, να περπατάς… Μόνος σου.

Να είσαι ελεύθερος/η. Να βλέπεις τον κόσμο μέσα από τα δικά σου μάτια.

Να κάνεις τη φωνή σου να αντηχεί, να γέρνεις το καπέλο σου όπως θέλεις.

Να πιάνεις το σπαθί σου ή την πένα σου, για κάτι ασήμαντο, για κάτι χωρίς αξία,. Να μην κυνηγάς τη δόξα, να μη σκέφτεσαι τα χρήματα και τα πλούτη.

Να μπορείς, όταν το θελήσεις, ακόμη και στο φεγγάρι να φτάσεις.

Επίτευξη επιτυχίας μέσω σκληρής δουλειάς και αφοσίωσης.

Αυτό που θέλω να πω είναι: μην γίνεις ποτέ ένα παρασιτικό αναρριχώμενο φυτό.

Δεν πειράζει αν το ύψος σου δεν είναι τόσο ψηλό όσο μιας ιτιάς.

Αν τα φύλλα σου δεν φτάνουν μέχρι τα σύννεφα, τι κακό υπάρχει σ’ αυτό; Cyrano de Bergerac

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους