Συχνά ακούω ανθρώπους να μου λένε: «Δεν έχω πετύχει στο επάγγελμά μου όπως θα ήθελα.» «Δεν έχω τη σχέση που ονειρεύτηκα.» «Δεν μπορώ να φύγω από μια κατάσταση που δεν ανταποκρίνεται στην αξία μου...

Πλήρες Κείμενο:

Συχνά ακούω ανθρώπους να μου λένε: «Δεν έχω πετύχει στο επάγγελμά μου όπως θα ήθελα.» «Δεν έχω τη σχέση που ονειρεύτηκα.» «Δεν μπορώ να φύγω από μια κατάσταση που δεν ανταποκρίνεται στην αξία μου.» «Είμαι μόνος.» «Η οικογένειά μου δεν είναι αυτή που θα ήθελα.» «Επαναλαμβάνω σχέσεις χωρίς αμοιβαιότητα και ισοτιμία.» «Έχασα έναν άνθρωπο που αγαπώ.» «Βιώνω μια αποτυχία.» Κάθε φορά προσπαθώ να ακούσω κάτι περισσότερο από τα γεγονότα.

Προσπαθώ να ακούσω τι σημαίνουν όλα αυτά για τον άνθρωπο που τα λέει.

Γιατί, τις περισσότερες φορές, δεν υποφέρει μόνο από αυτό που συνέβη.

Υποφέρει από αυτό που πιστεύει ότι αποδεικνύει για τον ίδιο.

Σαν να λέει: «Αν είχα πετύχει περισσότερο, τότε θα άξιζα.» «Αν είχα τη σχέση που επιθυμώ, τότε θα πίστευα ότι αξίζω να αγαπηθώ.» «Αν δεν ήμουν μόνος, τότε θα σήμαινε ότι έχω αξία.» «Αν μπορούσα να φύγω, τότε θα ήμουν δυνατός.» «Αν δεν είχα αποτύχει, τότε θα μπορούσα να νιώθω καλά με τον εαυτό μου.» Και τότε προσπαθώ να θυμηθώ πότε ένιωσα κι εγώ έτσι.

Όχι αν έζησα τα ίδια γεγονότα.

Αλλά πότε πίστεψα ότι κάτι έλειπε από τη ζωή μου και, χωρίς να το καταλάβω, άρχισα να πιστεύω ότι κάτι έλειπε και από εμένα.

Πότε μέτρησα την αξία μου με όσα δεν είχα καταφέρει ακόμη.

Πότε έδωσα σε μια απώλεια, σε μια αποτυχία ή σε μια ματαίωση τη δύναμη να αποφασίσει ποια είμαι.

Δεν το κάνω για να συγκρίνω τη δική μου ιστορία με τη δική του.

Το κάνω γιατί μόνο όταν αγγίξω τη δική μου ευαλωτότητα μπορώ να συναντήσω αληθινά τη δική του.

Εκεί σταματούν οι θεωρίες.

Μένει μόνο ένας άνθρωπος που θυμάται πόσο εύκολο είναι να μπερδέψεις τις συνθήκες της ζωής σου με την αξία της ύπαρξής σου.

Γιατί εδώ βρίσκεται η βαθύτερη στρέβλωση.

Όχι στο ότι επιθυμείς την αγάπη, την επιτυχία, τη σύνδεση, την οικογένεια, την αμοιβαιότητα.

Αυτά είναι ανθρώπινα.

Η στρέβλωση αρχίζει όταν πιστεύεις ότι μόνο αν τα αποκτήσεις θα είσαι αρκετός.

Τότε η ευτυχία δεν βιώνεται.

Αναβάλλεται. «Θα είμαι καλά όταν…» Όταν πετύχω.

Όταν με αγαπήσουν όπως θέλω.

Όταν αποκτήσω οικογένεια.

Όταν φύγω.

Όταν πάψω να φοβάμαι.

Όταν δεν κάνω πια λάθη.

Όταν η ζωή μου μοιάσει με την εικόνα που είχα φτιάξει γι’ αυτήν.

Και κάπως έτσι η ευτυχία μετατρέπεται σε απόδειξη.

Η σχέση γίνεται πιστοποιητικό ότι είσαι άξιος αγάπης.

Η επιτυχία γίνεται πιστοποιητικό ότι αξίζεις.

Η οικογένεια γίνεται πιστοποιητικό ότι δεν απέτυχες.

Η δύναμη γίνεται πιστοποιητικό ότι δεν είσαι αδύναμος.

Κάθε απώλεια, κάθε απόρριψη, κάθε ματαίωση δεν βιώνεται μόνο ως πόνος.

Βιώνεται ως ετυμηγορία.

Ότι δεν είσαι αρκετός.

Ότι έμεινες πίσω.

Ότι οι άλλοι τα κατάφεραν και εσύ όχι.

Ότι η ζωή σου δεν έχει την αξία που θα είχε, αν είχε εξελιχθεί διαφορετικά.

Όμως η ζωή δεν είναι εξεταστικό κέντρο.

Δεν είσαι ο βαθμός σου.

Δεν είσαι η σχέση που δεν προχώρησε.

Δεν είσαι ο άνθρωπος που έχασες.

Δεν είσαι η οικογένεια που δεν απέκτησες.

Δεν είσαι η δουλειά που δεν έγινε όπως την ήθελες.

Δεν είσαι η δυσκολία από την οποία ακόμη δεν κατάφερες να φύγεις.

Όλα αυτά σε αφορούν βαθιά.

Σε πονάνε.

Σε αλλάζουν.

Αλλά δεν σε ορίζουν.

Η πληρότητα δεν είναι η στιγμή κατά την οποία δεν λείπει τίποτε από τη ζωή σου.

Γιατί πάντα κάτι θα λείπει.

Κάτι δεν θα έγινε.

Κάποιος θα φύγει.

Κάτι θα χαθεί.

Κάτι θα παραμείνει ανολοκλήρωτο.

Πληρότητα είναι να μη μετατρέπεις κάθε έλλειψη σε απόδειξη δικής σου ανεπάρκειας.

Να μπορείς να πενθείς αυτό που δεν έχεις, χωρίς να ακυρώνεις αυτό που είσαι.

Να μπορείς να επιθυμείς περισσότερα, χωρίς να περιφρονείς τη ζωή που ήδη υπάρχει.

Να αναγνωρίζεις την αποτυχία, χωρίς να αποτυγχάνεις εσύ ως άνθρωπος.

Η ευτυχία δεν είναι μια άψογη ζωή.

Είναι η δυνατότητα να παραμένεις παρών στη ζωή σου ακόμη κι όταν δεν μοιάζει με εκείνη που φαντάστηκες.

Να συνεχίζεις να δημιουργείς χωρίς να περιμένεις να αισθανθείς πρώτα πλήρης.

Να αγαπάς χωρίς να ζητάς από την αγάπη να αποδείξει την αξία σου.

Να αλλάζεις χωρίς να ντρέπεσαι για όσα δεν μπόρεσες ακόμη.

Και να θυμάσαι ότι η ζωή που ζεις αυτή τη στιγμή μπορεί να απέχει από τη ζωή που επιθυμείς.

Δεν απέχει όμως η αξία σου από εσένα.

Η αξία σου δεν είναι το αποτέλεσμα της ζωής σου. Είναι το σημείο από το οποίο μπορείς να αρχίσεις να τη ζεις. Αγγελική Μπολουδάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους