ΤΟ ΨΥΧΟΡΡΑΓΗΜΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ Κάποτε, μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1990, το να περάσεις σε ένα τμήμα κάποιας από τις Φιλοσοφικές Σχολές ήταν κάτι πολύ δύσκολο που απαιτούσε πολύ υψηλή...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τι σήμαινε αυτό; Ότι οι καλύτεροι επέλεγαν αυτές τις σχολές και οι καλύτεροι βρίσκονταν αργότερα στις σχολικές αίθουσες.

Επιστήμονες, δηλαδή, που γνώριζαν πολύ καλά τα φιλολογικά γνωστικά αντικείμενα.

Σήμαινε ακόμη καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση και φυσικά, πολύ καλύτερες αμοιβές.

Σήμερα, γιατί να θέλει κάποιος να φοιτήσει σε μια τέτοια σχολή; Πέρα από τη γενικότερη απαξίωση των ανθρωπιστικών σπουδών λόγω του υλιστικά ωφελιμιστικού πνεύματος της εποχής και της κυριαρχίας των σπουδών Πληροφορικής και γενικότερα, των κλάδων που συνδέονται με την ψηφιακή τεχνολογία, η ανεργία των αποφοίτων των ανθρωπιστικών σπουδών είναι μεγάλη και οι απολαβές τους τραγικές.

Με άλλα λόγια, δεν μπορείς να βιοποριστείς με αξιοπρέπεια, αν θες να διδάξεις φιλολογικά μαθήματα.

Θα πρέπει να κυνηγάς τα ιδιαίτερα μαθήματα και να διαπραγματεύεσαι τα 2 και 3 ευρώ παραπάνω (την ώρα που οι τιμές στις υπηρεσίες υδραυλικών, κομμωτικής και ονυχοβαψοχτισίματος είναι ακατέβατες, χωρίς η πλειοψηφία να διανοείται τη διαπραγμάτευση) ή να δουλεύεις σε φροντιστήρια με αποδοχές που αντιστοιχούν στην αγορά ενός καφέ με κρουασάν την ημέρα ή να μαζεύεις επί χρόνια προσόντα δαπανώντας χρήματα και χρόνο, για να διοριστείς μετά από 10 χρόνια στα Δωδεκάνησα και να αμείβεσαι με 800 ευρώ επί 12. Άρα, γιατί κάποιος να κάνει αυτή την επαγγελματική επιλογή; Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι θετική επιλογή, αλλά αποφυγή του δυσκολότερου: είμαι πάτος στα μαθηματικά και αναγκάζομαι να βρεθώ στον προσανατολισμό Ανθρωπιστικών Σπουδών.

Δεν με πάει εκεί η επιθυμία μου, αλλά η απόγνωση του ανέφικτου.

Πόσο ψυχοφθόρο είναι αυτό για τους μαθητές και φοιτητές των ανθρωπιστικών σπουδών και τι προοιωνίζεται για τους μελλοντικούς μαθητές τους; Πώς μπορεί να διδάξει τη γλώσσα αυτός και αυτή που γράφουν σε τρία διαφορετικά γλωσσικά μαθήματα στις Πανελλαδικές κάτω ή γύρω από τη βάση; Με τα παραπάνω, δεν αποκλείω, φυσικά, την πιθανότητα κάποια παιδιά που τώρα έγραψαν 8 και 10 στις Πανελλαδικές, αργότερα να γίνουν εξαιρετικοί/ές φοιτητές και φοιτήτριες και μελλοντικοί/ές ικανότατοι φιλόλογοι.

Ασφαλώς, θα υπάρξουν και αυτοί και αυτές που θα αγαπήσουν τις κλασικές σπουδές και θα τις θεραπεύσουν με αφοσίωση και επιτυχία.

Αλλά στατιστικά, θα είναι η εξαίρεση που θα επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Οι περισσότεροι και οι περισσότερες θα δυσφορούν και θα νιώθουν αμηχανία και ένα αίσθημα εγκλωβισμού στη διάρκεια των σπουδών τους και αργότερα, αν αποφασίσουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με το αντικείμενο των Ανθρωπιστικών Σπουδών (με την προϋπόθεση ότι θα βρουν εργασία σε αυτόν τον τομέα • άλλο τεράστιο πρόβλημα αυτό), θα δυσκολεύονται να διδάξουν όσα οι ίδιοι δεν έχουν κατανοήσει.

Τι πρέπει να γίνει για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος; Αυτό είναι ένα άλλο ερώτημα, η διερεύνηση του οποίου είναι μια διαδικασία πολυεπίλεδη. Με αυτό θα καταπιαστούμε σε μια άλλη ευκαιρία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους