Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ερωτευμένος λοχαγός Νικόλαος Κατούντας. Οι στρατιώτες του τον αποκαλούσαν «καθηγητή», γιατί είχε ευφυΐα και χιούμορ, ήταν ένας βαθιά στοχαστικός άνθρωπος, ηλικίας 31 ετών.

Για την ανδρεία του, λένε ότι διοικούσε «διά του παραδείγματος». Πάνω απ’ όλα όμως κι όπως επισημαίνει ο Κύπριος επιλοχίας Αυγουστίνος Αυγουστή, ο Κατούντας «ήταν ερωτευμένος κι αυτό το έδειχνε σε κάθε στιγμή». Τη γυναίκα του την έλεγαν Ρούλα, εκ του Σταυρούλα – εκ του Εσταυρωμένου Έρωτα.

Μετά τον Άγιο Γεώργιο έφτασαν ανάμεσα στα χωριά Κάρμι και Τέμπλος, όπου δόθηκε η μάχη, που την ιστορεί εδώ ο στρατιώτης Χαράλαμπος Κυρίλλου: Οι Τούρκοι έκαναν πίσω τότε ο Λοχαγός μάς φώναξε όλους και μας διέταξε ότι τώρα πρέπει να φύγουμε προς άλλη κατεύθυνση λέγοντας: "Μωρέ φύγετε.

Οι μανάδες της Κύπρου θα μαυροφορεθούν σήμερα και δεν θέλω νάναι οι δικές σας". Εγώ κι ο Λοχαγός, συνεχίζει ο Κυρίλλου, καλύπταμε τους υπόλοιπους για την έξοδο από τη χαράδρα μέχρι να βγει και ο τελευταίος.

Μείναμε στο τέλος μόνοι μας, κοιταχτήκαμε στα μάτια για λίγο.

Το πρόσωπό του είχε μια υπερκόσμια λάμψη.

Αμέσως ένα χαμόγελο φώτισε το πρόσωπό του.

Τέτοιο χαμόγελο δε νομίζω να αντικρίσω ποτέ στη ζωή μου.

Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε λοχαγός και στρατιώτης.

Υπήρχαν δύο άνθρωποι, δύο φίλοι.

Μούπε να φύγω και θα με καλύπτει. Ο Κυρίλλου έφυγε. "Αυτό το σφάλμα που έκανα και τον άφησα μόνο του, δεν θα το συγχωρέσω ποτέ στον εαυτό μου". #cyprus #greece #Ηρωες

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους