Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από μικρή δεν άκουγα κανέναν . Και τώρα που μεγάλωσα σπάνια ακούω κάποιον . Πρέπει αυτός ο κάποιος να έχει κάτι να μου πει . Πάντα άκουγα το ένστικτο μου . Ήμουν παιδί αντιδραστικό και ευχαριστώ τον εαυτό μου που ήμουν τέτοιο . Δεν έπεσα στη λούμπα της φυλακής και δεν με χειραγωγησε κανένας στο πυρήνα μου . Χειραγωγήσαν μόνο τα συναισθήματα και το μυαλό μου . Ακολουθούσα τα δικά μου χρώματα . Ήξερα πως θα θεραπευτώ, είχα δικές μου τεχνικές . Ήξερα ποιο δρόμο να ακολουθήσω . Είχα επαφή με το φως μέσα μου . Ξέρω με έλεγαν παιδί εκκεντρικο , αντιδραστικό , δύσκολο παιδί . Αυτά τα έλεγαν όσοι δεν είχαν αγάπη μέσα τους . Όσοι δεν ήξεραν τι σημαίνει πολυχρωμία , τι σημαίνει ανεξαρτησία . Όσοι ήθελαν να περάσουν τα δικά τους όνειρα , να με κάνουν άλλο ένα πρόβατο στο κοπάδι . Χρόνια μετά , νιώθω αγαλλίαση για την αντιδραστικότητα μου . Αυτή με έσωσε από όλη τη κακοποίηση που δέχτηκα , αυτή κλωτσούσε τη πόρτα για να φύγω , αυτή έστελνε στο διάολο όλους αυτούς που έκαναν μπούλινγκ , αυτή άνοιγε δρόμο και κρατούσε το παιδί από το χέρι και τρέχαμε , τρέχαμε στο άγνωστο μέχρι να νιώσει ασφάλεια . Η περιβόητη κριτική σε αυτό που ήμουν . Όλη αυτή που δέχτηκα . Αυτή που πάντα με κρατούσε κάτω , να είμαι μικρή και να ζω στη σιωπή . Αλλά αυτή η αντιδραστικότητα μου , αυτό το " Άντε γαμηθείτε " που πλανιοταν πάνω από τα κεφάλια όλων . Αυτό που με έκανε να γράφω . Αυτό που μου χάρισε την ελευθερία μου . Αυτό που με αγάπησε . Που μου είπε ," Κούκλα μου , είσαι πανέμορφη όπως είσαι ακριβώς , μην αλλάξεις τίποτα " . Αυτή η αντιδραστικότητα μου αγάπησε όλες τις εκφράσεις του προσώπου μου , ολόκληρο το σώμα μου , όλα τα συναισθήματα μου , έδωσε άφεση στις αμαρτίες που μου είπαν να προσκυνώ , αυτή που διέγραψε το φόβο , αυτή που μου είπε , "Μπορείς ! ", όταν οι άλλοι μου έλεγαν , "Είσαι άχρηστη , αποκλείεται! ". Με αυτή χάραξα δρόμο , με αυτή χαμογέλασα πάλι , αυτή είπε στη κατάθλιψη μου να πάει στο διάολο , αυτή μου είπε ," Σου επιτρέπω εγώ να είσαι χαρούμενη και πάλι , σου επιτρέπω εγώ να νικήσεις παρά το φόβο , παρά τα τραύματα , παρά τη θλίψη ". Ξέρετε δα πόσο φασισμό κρύβει η θλίψη . Πόσο αυταρχικότητα κρύβει η κατάθλιψη . Πόσο φασισμό κρύβει ο φόβος . Πόσο αυταρχικότητα κρύβει η ντροπή και πόσο φασίστες είναι όσοι σας δείχνουν με το δάχτυλο . Πόσο φασίστες όσοι κρίνουν τα συναισθήματα σας . Η αντιδραστικότητα είναι η αιτία για τη χαρά μου . Αυτό που χαρακτήρισαν σε μένα ως πηγή του κακού , ο χαρακτήρας μου δηλαδή , " "δεν μπορείς να μείνεις σε ένα σημείο " , " αποφάσισε επιτέλους τι θες να κάνεις " ," όλο νευριάζεις " , αυτός ο χαρακτήρας μου , που άμα γουστάρω τον αλλάζω δηλαδή , όλα από κάπου απορρέουν , αυτό ακριβώς που ήμουν με έσωσε . Αυτός ο χαρακτήρας με έφτασε μέχρι εδώ . Και συγνώμη που θα σας το πω . Αυτός ήταν δίπλα μου όταν πέθαινα . Σας έχω χεσμένους λοιπόν . Με πολλή αγάπη . Ex-Nihilo

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους